ASTM F2992/F2992M-15 Standardowa metoda testowa do pomiaru odporności na przecięcie materiałów stosowanych w odzieży ochronnej za pomocą sprzętu testowego tomodynamometru (TDM-100)

W „Standardowej metodzie testowej ASTM F2992/F2992M-15 do pomiaru odporności na przecięcie materiałów stosowanych w odzieży ochronnej za pomocą sprzętu testowego tomodynamometru (TDM-100)” opublikowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Testowania i Materiałów (ASTM) tomodynamometr (TDM) -100) zamontowany na trzpieniu służy do pomiaru wytrzymałości materiału na ścinanie pod określonym obciążeniem.

Niniejsza metoda badania nie ma zastosowania do materiałów o dużej porowatości, które umożliwiają kontakt krawędzi tnącej z powierzchnią montażową przed cięciem.

Stosowana aparatura badawcza może mieć ograniczenia w przypadku materiałów testowych o grubości większej niż 20 mm.

Ta metoda badania ocenia odporność materiału na ścinanie pod wpływem działania krawędzi skrawającej pod określonymi obciążeniami. Dane uzyskane tą metodą badania można wykorzystać do porównania wytrzymałości na ścinanie różnych materiałów.

Niniejsza metoda badawcza uwzględnia jedynie zakres zagrożeń związanych z przecięciem związanym z przecięciem wykonanym przez gładką, ostrą krawędź wzdłuż powierzchni materiału. Ząbkowane krawędzie nie stanowią żadnego innego zagrożenia przecięciem, na które może być narażony materiał, np. brzeszczotami pił lub elektronarzędziami do cięcia. Nie oznacza to również przebić, rozdarć ani innych uszkodzeń tkaniny.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Obliczone obciążenie tnące w badaniu odporności na przecięcie odnosi się do obciążenia wymaganego, aby krawędź skrawająca wytworzyła ścinanie, gdy przemieszcza się na odległość referencyjną na badanym materiale. Obliczone obciążenie ścinające określa się wykonując serię testów przy trzech lub większej liczbie obciążeń. Materiał o wyższym obliczonym obciążeniu ścinającym jest uważany za bardziej odporny na ścinanie.
• Odporność na przecięcie w badaniu cięcia nożem odnosi się do właściwości zapobiegającej przecięciu, gdy materiał lub kombinacja materiałów jest wystawiona na działanie urządzenia o ostrych krawędziach.
• Ścinanie odnosi się do całkowitego wnikania krawędzi tnącej w materiał, co wykazano poprzez kontakt elektryczny krawędzi tnącej z paskiem przewodzącym lub podłożem w testach odporności ostrza na ścinanie.
• Odległość cięcia odnosi się do odległości ruchu krawędzi tnącej wymaganej do przecięcia próbki w teście oporu cięcia.
• Krawędź tnąca w badaniach odporności na ścinanie oznacza urządzenie o ostrych krawędziach używane do inicjowania cięcia płaskiej konstrukcji.
• Brak ścinania oznacza próbę wytrzymałości na ścinanie, podczas której zastosowane obciążenie jest niewystarczające, aby spowodować ścinanie przy maksymalnym dopuszczalnym ruchu ostrza urządzenia. Maksymalny ruch ostrza dozwolony w tej metodzie badania wynosi 50 mm.
• Odzież ochronna oznacza odzież zaprojektowaną i wyprodukowaną specjalnie w celu izolowania całości lub części ciała od potencjalnego zagrożenia lub izolowania środowiska zewnętrznego przed zanieczyszczeniem przez osobę noszącą tę odzież. Potencjalnym zagrożeniem związanym z tą metodą testowania jest przecięcie.
• Odległość referencyjna w badaniu odporności na przecięcie odnosi się do znormalizowanej odległości, na której ostrze przemieszcza się po materiale w celu wykonania cięcia. Odległość referencyjna dla tej metody badawczej wynosi 20 mm.

Podczas wykonywania badania krawędź skrawająca pod określonym obciążeniem przechodzi jednorazowo przez próbkę zamontowaną w uchwycie próbki. Dla każdego obciążenia określana jest odległość cięcia od pierwszego kontaktu do ścinania. Należy przeprowadzić serię testów przy co najmniej trzech różnych obciążeniach, aby określić zakres odległości cięcia przy różnych obciążeniach. Metodę badawczą powtarza się przy użyciu wielu obciążeń w celu określenia obliczonego obciążenia ścinającego dla materiału.

Ta metoda badania ocenia odporność materiału na ścinanie pod wpływem działania krawędzi skrawającej pod określonymi obciążeniami. Dane uzyskane tą metodą testowania można wykorzystać do porównania odporności na przecięcie różnych materiałów.

Niniejsza metoda badawcza uwzględnia jedynie zakres zagrożeń związanych z przecięciem związanym z cięciem z gładką, ostrą krawędzią na powierzchni materiału. Ząbkowane krawędzie nie stanowią żadnego innego zagrożenia związanego z przecięciem, na jakie może być narażony materiał, np. brzeszczotami pił lub napędzanymi narzędziami tnącymi. Nie oznacza to również przebić, rozdarć ani innych uszkodzeń tkaniny.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, ze swoim przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, „ASTM F2992/F2992M-15 Odporność na przecięcie materiałów stosowanych w odzieży ochronnej za pomocą tomodymometru TDM-100)” Świadczy także usługi badawcze określone w normie „Standardowa metoda badania do pomiaru”.