
W normie europejskiej „EN 29367-2 Statki Ro/Ro, urządzenia do cumowania i mocowania pojazdów drogowych stosowanych w transporcie morskim – Wymagania ogólne – Część 2: Naczepy (ISO 9367-2)”, naczepy Ro/Ro/ Opisano minimalne wymagania umożliwiające sprawne cumowanie i mocowanie na statkach RO. Niniejsza norma szczegółowo określa układy sprzęgające w naczepie i metodę mocowania, jaką należy zastosować. Załącznik standardowy zawiera układy punktów mocowania powszechnie stosowane na statkach typu Ro/Ro w celach informacyjnych dla projektantów naczep (załącznik A). Niniejsza norma zawiera także dodatek opisujący niektóre wskaźniki konstrukcyjne mające na celu zmniejszenie uszkodzeń podczas manipulacji (załącznik B).
.jpg)
W tym celu opublikowano również normę „ISO 9367-2 Urządzenia do cumowania i mocowania pojazdów lądowych stosowanych w transporcie morskim na statkach Ro/Ro - Wymagania ogólne - Część 2: Naczepy” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). zamiar.
Na potrzeby normy EN 29367-2,
Punkty cumownicze muszą być zaprojektowane w sposób umożliwiający przymocowanie naczepy do statku. Każdy punkt cumowniczy musi być zaprojektowany tylko dla jednego miejsca do cumowania. Punkty mocowania mogą być zawiasowe, stałe lub obrotowe.
Po obu stronach naczepy musi znajdować się taka sama liczba punktów mocowania. Naczepy o masie całkowitej powyżej 20 ton i do 40 ton muszą być wyposażone w co najmniej cztery pary punktów mocowania. W przypadku naczep o mniejszej lub większej masie całkowitej producenci muszą zapewnić odpowiednią liczbę punktów mocowania.
Ważne jest, aby naczepy typu furgon (np. chłodnia) lub naczepy cysterny, które posiadają górną płytę siodła zintegrowaną z zabudową lub konstrukcją zbiornika oraz sworzeń zwrotnicy w przedniej części, posiadały ramę pomocniczą. Urządzenia, które nie posiadają obudowy pomiędzy tymi dwoma jednostkami, podpierającej obudowę od tyłu, muszą być wyposażone w taką samą liczbę punktów montażowych, aby spełnić zapotrzebowanie mocy.
Aby zapewnić elastyczność w układaniu wzdłużnym naczepy na pokładzie statku, wokół miejsca cumowania należy zapewnić możliwie szerokie wolne sektory. Przykłady alternatywnych lokalizacji składowania znajdują się w standardowym dodatku (Załącznik C).
Każdy punkt mocowania musi umożliwiać swobodne przejście przez okrąg o średnicy co najmniej 80 mm, ale otwór nie musi być okrągły. Grubość materiału punktu mocowania musi umożliwiać montaż haka z odstępem co najmniej 25 mm. W przypadku zawiasowych lub obrotowych punktów mocowania rozmiar może przekraczać 25 mm.
Po badaniu nie powinno być żadnych odkształceń, pęknięć ani pęknięć w punktach mocowania, które mogłyby mieć wpływ na działanie. Wytrzymałość punktów mocowania sprawdza się za pomocą obliczeń lub próby statycznej zgodnie z niniejszą normą. Można zastosować inne metody badawcze, jeżeli wykazano co najmniej równoważną skuteczność.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, ustanowiła „EN 29367-2 Urządzenia do mocowania i mocowania w pojazdach drogowych używanych w transporcie morskim transport na statkach typu Ro/Ro - Wymagania ogólne - Świadczy także usługi badawcze określone w normie „Część 2: Naczepy (ISO 9367-2)”.
