ASTM D4151-23 Standardowa metoda badania palności koców

Norma „ASTM D4151-23 Standardowa metoda badania palności koców” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania służącą do identyfikacji tkanin koców, które łatwo się zapalają i rozprzestrzeniają płomień po powierzchni. Niniejsza metoda badawcza obejmuje procedury opisane w dobrowolnej ogólnej normie palności stosowanej przez wiele lat w przemyśle kocowym w Stanach Zjednoczonych.

Niniejsza norma służy do pomiaru i opisu reakcji materiałów, produktów lub zespołów na ciepło i płomień w kontrolowanych warunkach, ale sama w sobie nie obejmuje wszystkich czynników wymaganych do oceny zagrożenia pożarowego lub ryzyka pożarowego materiałów, produktów lub zespołów w warunkach rzeczywistego pożaru warunki.

Ta metoda badania nie jest taka sama jak 16 CFR część 1610 Palność tekstyliów odzieżowych. Przepisy Komisji ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich wymagają, aby tkaniny oferowane w handlu spełniały wymagania 16 CFR Część 1610.

Próby ogniowe są z natury niebezpieczne. Podczas przeprowadzania tych testów należy zastosować odpowiednie środki ostrożności dla personelu i mienia. Niniejsza norma nie ma na celu rozwiązania wszystkich problemów związanych z bezpieczeństwem, jeśli takie istnieją, związanych z jej stosowaniem. Obowiązkiem użytkownika niniejszej normy jest ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska oraz określenie stosowalności ograniczeń regulacyjnych przed użyciem.

Na potrzeby niniejszej normy terminy „koc”, „palność” i „zapłon” są istotne. Terminy dotyczące spalania tekstyliów znajdują się w normie ASTM D4391-18 „Standardowa terminologia dotycząca spalania tekstyliów”. Definicje dotyczące tekstyliów znajdują się w dokumentach „ASTM D123-01 Standardowa terminologia dotycząca tekstyliów” oraz „AATCC M11 Słownik standardowej terminologii”, a terminologia dotycząca zagadnień pożarowych innych niż spalanie tekstyliów znajduje się w dokumentach „ASTM E176-21 Standardowa terminologia dotycząca norm pożarowych” oraz „ISO 13943 Bezpieczeństwo pożarowe – Słownictwo”.

Podczas badania próbki wycięte z tkaniny kocowej przygotowuje się poprzez szczotkowanie i suszenie, jeśli mają puszystą powierzchnię włókien. Wysuszoną próbkę przetrzymuje się w specjalnej aparaturze, na powierzchnię przykłada się standardowy płomień przez określony czas w kontrolowanych warunkach i obserwuje się przypalenie, zwęglenie lub odbarwienie papierowego monitora. Zdefiniowano dwie klasy palności. Spalanie o intensywności wystarczającej do zmiany koloru monitora papierowego przy wskazanym kontakcie z powierzchnią badanej próbki wskazuje na zapalenie powierzchni obciągu.

Niniejsza metoda testowa służąca do określania palności koców jest uważana za zadowalającą w przypadku testów akceptacyjnych komercyjnych dostaw koców, ponieważ ta metoda testowa jest szeroko stosowana w handlu do testów akceptacyjnych.

Niniejsza metoda badawcza ma na celu ocenę tkanin stosowanych w kocach elektrycznych bez oporowych drutów grzejnych.

Tkaniny są potencjalnie łatwopalne. Niektóre tkaniny stosowane w kocach są potencjalnie niebezpieczne dla użytkownika, w zależności od łatwości zapłonu, szybkości i intensywności spalania. Ta metoda testowania uwzględnia niektóre z tych funkcji.

Podstawowym sprzętem wykorzystywanym w tych badaniach jest tester palności opisany w normie ASTM D1230-22. Komora badawcza tego urządzenia musi być wyposażona w układ kontrolujący czas dotarcia płomienia do próbki z dokładnością do 1 s plus/minus 0,05 s. System ten musi posiadać regulowany elektroniczny zegar sterujący elektromagnesem palnika w celu uruchomienia mechanizmu palnika oraz licznik elektroniczny inicjowany przez przełącznik aktywowany przez mechanizm palnika, gdy palnik znajduje się w pozycji uderzenia płomienia w próbkę i zatrzymany, gdy palnik jest wyjmowany z próbki.

Do rejestrowania czasu spalania i urządzeń elektromechanicznych (tj. serwomotorów, elektromagnesów, mikroprzełączników oraz elektronicznych elementów sterujących i obwodów), a także różnych wykonanych na zamówienie krzywek i prętów, połączeń amortyzujących i różnych innych elementów elektronicznych lub mechanicznych) należy używać do kontrolowania płomienia. Należy go używać do kontrolowania i stosowania uderzenia.

W badaniach wykorzystuje się także następujący sprzęt:

• Uchwyt na próbki i podstawa: Podstawa jest zamontowana na spodzie szafki mniej więcej w połowie obu osi. Położenie podstawy powinno być regulowane zarówno wzdłuż osi długości, jak i szerokości komory do badania palności.
• Palnik: Palnik to igła podskórna nr 18. Igła jest wycinana z dolnej części tulei, która ma długość około 1,5 mm. Jeden koniec miedzianej rurki o średnicy zewnętrznej 200 mm i długości około 3 mm jest przylutowany lub przyklejony do tulejki igły podskórnej za pomocą kleju epoksydowego. Drugi koniec jest przylutowany do rurki doprowadzającej gaz, która jest częścią mechanizmu stosowanego do uderzania płomieniem w próbkę.
• Metan: musi być czystości technicznej (co najmniej 97 procent czystości).

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „ASTM D4151-23 Standardowa metoda badania palności koców”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.