IEC 60332-1-2 Testy kabli elektrycznych i światłowodowych w warunkach pożaru - Część 1-2: Test pionowego rozprzestrzeniania się płomienia dla pojedynczego izolowanego drutu lub kabla - Procedura dla wstępnie zmieszanego płomienia o mocy 1 kW

IEC 60332-1-2 Testy kabli elektrycznych i światłowodowych w warunkach pożaru - Część 1-2: Test pionowego rozprzestrzeniania się płomienia dla pojedynczego izolowanego drutu lub kabla - Procedura dla wstępnie zmieszanego płomienia o mocy 1 kW

„IEC 60332-1-2 Badania kabli elektrycznych i światłowodowych w warunkach pożaru – Część 1-2: Badanie pionowego rozprzestrzeniania się płomienia dla pojedynczego izolowanego drutu lub kabla – Procedura dla wstępnie zmieszanego płomienia o mocy 1 kW” opracowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC ) Norma opisuje procedurę badania odporności na pionowe rozprzestrzenianie się płomienia dla pojedynczego pionowego izolowanego elektrycznie przewodnika, kabla lub kabla światłowodowego w warunkach pożaru. Opis urządzenia wykorzystywanego w tych badaniach zawarty jest w normie IEC 60332-1-1.

IEC 60332-1-2 Testy kabli elektrycznych i światłowodowych w warunkach pożaru - Część 1-2: Test pionowego rozprzestrzeniania się płomienia dla pojedynczego izolowanego drutu lub kabla - Procedura dla wstępnie zmieszanego płomienia o mocy 1 kW

W razie potrzeby test opisany w IEC 60332-1-2 można przeprowadzić jednocześnie z testem opisanym w IEC 60332-1-3. Zalecane wymagania eksploatacyjne zawarte są w załączniku do normy (Załącznik A).

Norma IEC 60332-1-2 określa użycie płomienia zmieszanego o mocy 1 kW i jest przeznaczona do użytku ogólnego, ale określona procedura nie ma zastosowania do małych pojedynczych izolowanych przewodów lub kabli lub kabli o całkowitym przekroju mniejszym niż 0,5 mm2 ponieważ przewodnik topi się przed zakończeniem testu. Może nie nadawać się do testowania małych kabli światłowodowych, ponieważ pękają przed zakończeniem. W takich przypadkach zaleca się procedurę opisaną w normie IEC 60332-2-2.

Ponieważ zastosowanie izolowanych przewodów lub kabli, które opóźniają rozprzestrzenianie się płomieni i są zgodne z zalecanymi wymaganiami niniejszej normy, nie jest samo w sobie wystarczające, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się ognia we wszystkich warunkach instalacji, zalecane są również specjalne środki ostrożności podczas instalacji wszędzie tam, gdzie ryzyko rozprzestrzeniania się jest wysokie, na przykład w długich pionowych wiązkach kabli. Nie należy zakładać, że tylko dlatego, że próbka kabla spełnia wymagania eksploatacyjne zalecane w tej normie, grupa kabli będzie zachowywać się podobnie.

Próbką do badań powinien być kawałek pojedynczego izolowanego przewodu lub kabla (600 plus/minus 25 mm). Średnicę badanej próbki należy zmierzyć metodą podaną w normie IEC 60811-203. Pomiaru należy dokonać w każdym z trzech miejsc oddalonych od siebie o co najmniej 100 mm. Średnią z trzech uzyskanych wartości należy zaokrąglić, aby otrzymać średnicę całkowitą. Jeśli obliczenie zwróci 5 lub więcej dla drugiej cyfry dziesiętnej, pierwsza cyfra zostanie zaokrąglona do następnej liczby. Jeśli obliczenie zwróci 4 lub mniej dla drugiej cyfry dziesiętnej, pierwsza liczba zostanie zachowana. Otrzymaną średnicę całkowitą należy wykorzystać do doboru czasu stosowania płomienia.

Próbkę należy wyprostować i przymocować do dwóch poziomych wsporników za pomocą drutu miedzianego o odpowiednim rozmiarze, w pozycji pionowej pośrodku metalowej obudowy, jak opisano w normie IEC 60332-1-1, tak aby odległość między podstawa górnego wspornika i góra dolnego wspornika powinny wynosić 550 plus/minus 5 mm. Dodatkowo próbkę należy tak ustawić, aby spód próbki znajdował się około 50 mm od dna obudowy. Oś pionowa próbki powinna znajdować się na środku obudowy (tj. 150 mm z każdej strony i 225 mm z tyłu).

Palnik musi zostać zapalony zgodnie z definicją zawartą w normie IEC 60332-1-1, a natężenie przepływu gazu i powietrza dostosowane do określonych wartości. Palnik należy ustawić tak, aby końcówka niebieskiego stożka stykała się z powierzchnią badanego przedmiotu w odległości 475 plus/minus 5 mm od dolnej krawędzi górnego wspornika poziomego, natomiast palnik powinien znajdować się pod kątem 45° plus/minus 2 stopnie do osi pionowej badanego elementu. Położenie palnika musi być stałe przez cały okres stosowania płomienia. W przypadku kabli płaskich uderzenie płomienia powinno znajdować się pośrodku płaskiej strony kabla.

W przypadku izolowanego elektrycznie przewodu lub kabla, jeżeli badany element porusza się znacząco podczas badania, na tyle, aby unieważnić wynik, badany element należy umieścić w przybliżeniu na powierzchni 550 razy większej niż powierzchnia przewodu, tak aby odległość między punkt mocowania obciążenia, a dolna krawędź górnego wspornika wynosi 5 plus/minus 5 mm. Należy go utrzymać płasko, przykładając obciążenie N/mm2 do spodu próbki. W takich przypadkach nie należy mocować próbki do dolnego wspornika.

Po upływie określonego czasu działania płomienia palnik jest wyjmowany i płomień palnika gaśnie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „IEC 60332-1-2 Testy kabli elektrycznych i światłowodowych w warunkach pożaru – Część 1-2: Badanie pionowego rozprzestrzeniania się płomienia dla pojedynczego izolowanego przewodu lub kabla – Procedura dla płomienia wstępnie zmieszanego o mocy 1 kW”.

WhatsApp