Norma IEC 60695-2, opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z następujących podrozdziałów pod nagłówkiem „Badanie zagrożenia ogniowego”:
Norma IEC 60695-2-10 opisuje aparat z rozżarzonym drutem i wspólną procedurę testową do symulowania przez krótkie okresy skutków naprężeń termicznych wytwarzanych przez źródła ciepła, takie jak elementy żarzące się lub przeciążone rezystory, w celu oceny zagrożenia pożarowego za pomocą techniki symulacji. Ta metoda badawcza jest przeznaczona do badań na małą skalę, w których jako źródło zapłonu używany jest znormalizowany, podgrzewany elektrycznie drut. Jest to powszechna część metod testowania stosowanych do produktów końcowych i stałych materiałów elektroizolacyjnych lub innych stałych materiałów palnych. Ten standard należy rozpatrywać w połączeniu z innymi sekcjami.
Norma IEC 60695-2-11 opisuje metodę testowania produktu końcowego. Ma na celu symulację skutków naprężeń termicznych wytwarzanych przez elektrycznie ogrzewane źródło, które stanowią zagrożenie pożarowe. Niniejsza metoda badawcza służy do sprawdzenia, czy w określonych warunkach testowych produkt końcowy wystawiony na działanie źródła ogrzewanego elektrycznie ma ograniczoną palność lub, w przypadku zapłonu, ograniczoną zdolność rozprzestrzeniania płomienia. Jednak analiza zagrożenia pożarowego, aspekty palności i rozprzestrzeniania się płomieni na inne produkty nie są objęte niniejszą normą. Normę tę należy rozpatrywać razem z normą IEC 60695-2-10.
Norma IEC 60695-2-12 szczegółowo opisuje badanie palności rozżarzonym drutem, które należy stosować do próbek stałych materiałów elektroizolacyjnych lub innych materiałów stałych w celu określenia wskaźnika palności rozżarzonym drutem (GWFI). Wskaźnik palności rozżarzonym drutem to najwyższa temperatura określona w ramach tej procedury, w której badany materiał nie ulega zapaleniu lub, jeśli ulegnie zapaleniu, gaśnie w ciągu 30 sekund od usunięcia rozżarzonego drutu, nie ulega całkowitemu spaleniu i nie powoduje zapalenia opatrunku, jeśli utworzą się krople stopionego materiału. Niniejsza metoda badawcza jest badaniem materiałowym przeprowadzanym na serii standardowych próbek. Dane uzyskane z metody badania temperatury zapłonu rozżarzonym drutem dla materiałów mogą być wykorzystane w procesie wstępnej selekcji. Niniejszą normę należy rozpatrywać łącznie z normą IEC 60695-2-10.
Norma IEC 60695-2-13 opisuje szczegóły testu rozżarzonego drutu, który należy zastosować do testowania próbek stałych materiałów elektroizolacyjnych lub innych materiałów stałych do testowania palności w celu określenia temperatury zapłonu rozżarzonego drutu. Temperatura zapłonu drutu żarowego to temperatura, w której o 25 K wyższa niż maksymalna temperatura badania określona podczas tej standardowej procedury nie powoduje zapłonu badanego materiału lub w której długotrwałe spalanie płomieniowe nie występuje przez dłużej niż 5 sekund. Ten test jest testem materiałowym wykonywanym na zestawie standardowych próbek testowych. Normę tę należy rozpatrywać razem z normą IEC 60695-2-10.
Krótko mówiąc, głównym celem tych norm jest zapewnienie wskazówek, jak zapobiegać zapłonowi przez elektrycznie zasilaną część składową i ograniczyć jakikolwiek pożar, który pojawia się w granicach obudowy produktu elektrotechnicznego w przypadku zapłonu.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania zagrożenia pożarowego w zakresie normy IEC 60695-2, dysponując wyszkoloną i ekspercką kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które wykonuje dla przedsiębiorstw z różnych sektorów.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
