EN 1363 Badania odporności ogniowej

Europejska norma „EN 1363 Badania odporności ogniowej” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 1363-1 Część 1: Wymagania ogólne” opisuje ogólne zasady określania odporności ogniowej różnych elementów budynków poddanych działaniu ognia. Alternatywne i dodatkowe procedury spełniania określonych wymagań zawarto w normie EN 1363-2.

Zasada zawarta we wszystkich normach europejskich dotyczących badań odporności ogniowej głosi, że jeśli aspekty i procedury badania są wspólne dla wszystkich konkretnych metod badawczych (np. krzywa temperatura/czas), są one określone w tej metodzie badawczej. Jeśli ogólna zasada jest wspólna dla wielu konkretnych metod badawczych, ale szczegóły różnią się w zależności od badanego elementu (np. pomiar temperatury powierzchni nieeksponowanej), zasada ta jest podana w niniejszym dokumencie, ale szczegóły podano w konkretnej metodzie badawczej. Jeśli niektóre aspekty badania są specyficzne dla konkretnej metody badawczej (np. badanie szczelności powietrznej klap przeciwpożarowych), w niniejszym dokumencie nie podano szczegółów.

Uzyskane wyniki badań można bezpośrednio zastosować do innych podobnych pierwiastków lub wariantów badanego pierwiastka. Zakres, w jakim takie zastosowanie jest dozwolone, zależy od bezpośredniego obszaru zastosowania wyniku badania. Jest to ograniczone poprzez wprowadzenie reguł ograniczających odchylenia od badanej próbki bez dalszej oceny. Reguły określania dopuszczalnych odchyleń podano dla każdej konkretnej metody badawczej.

Odchylenia wykraczające poza te dozwolone przy bezpośrednim zastosowaniu są omówione w ramach rozszerzonego zastosowania wyników badań. Jest to wynik dogłębnej analizy konstrukcji i działania danego produktu, przeprowadzonej przez uznany organ. Dalsze informacje na temat bezpośredniego i rozszerzonego zastosowania znajdują się w załączniku standardowym (Załącznik A).

Okres, w którym badany element spełnia określone kryteria, bezpośrednio lub w sposób zmodyfikowany przez rozszerzony obszar jego zastosowania, pozwoli na dalszą klasyfikację.

Wszystkie wartości podane w niniejszej normie są wartościami nominalnymi, o ile nie zaznaczono inaczej.

Głównym celem normy EN 1363-1 jest ustanowienie jednolitej i wiarygodnej metody oceny zachowania się elementów konstrukcyjnych poddanych działaniu ognia. Norma ta określa:

• Testy są przeprowadzane w ten sam sposób we wszystkich laboratoriach.
• Wyniki są porównywalne w różnych krajach.
• Odporność na ogień mierzona jest w warunkach standaryzowanych.

Norma EN 1363-1 nie bada konkretnego produktu. Zamiast tego definiuje ogólne ramy stosowane w połączeniu z innymi normami dotyczącymi badań ogniowych. Norma ta ma zastosowanie do:

• Ściany i przegrody
• Podłogi i sufity
• Drzwi i okiennice
• Elementy konstrukcyjne (belki, słupy)
• Systemy ochrony przeciwpożarowej

W teście wykorzystano kontrolowaną zależność temperatury od czasu, znaną jako standardowa krzywa pożaru, która symuluje rzeczywisty scenariusz pożaru:

• Temperatura wzrasta szybko (do około 1000 stopni).
• Próbki są wystawiane na działanie pieca.
• Kryteria wydajności

Podczas testu oceniane są trzy główne kryteria:

• Integralność: Zdolność zapobiegania przedostawaniu się płomieni i gorących gazów.
• Izolacja: Zdolność do ograniczenia wzrostu temperatury po stronie nienarażonej.
• Nośność: zdolność do zachowania stabilności konstrukcyjnej w warunkach ognia.
• Norma „EN 1363-2 Część 2: Procedury alternatywne i dodatkowe” opisuje alternatywne warunki ogrzewania i inne procedury, które mogą być wymagane w określonych sytuacjach. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN 1363-1. W normie zawarto szczegółowe informacje na temat alternatywnych krzywych nagrzewania dla węglowodorów, powolnego ogrzewania i narażenia na ogień zewnętrzny, a także dodatkowe procedury testowania impulsowego i pomiaru promieniowania.

Głównym celem normy EN 1363-2 jest zapewnienie elastyczności w badaniach ogniowych w następujący sposób:

• Symulacja różnych typów pożarów (nie tylko standardowej krzywej pożaru)
• Ocena konkretnych zagrożeń, takich jak pożary powstające w wyniku szlifowania lub powolnego nagrzewania.
• Zapewnianie dodatkowych procedur dla specjalistycznych elementów konstrukcyjnych.

W zakresie narażenia na ogień norma EN 1363-1 stosuje standardową krzywą pożaru, natomiast norma EN 1363-2 – alternatywne krzywe pożaru. Zakres normy EN 1363-1 opiera się na zasadach ogólnych, natomiast norma EN 1363-2 – na warunkach zaawansowanych/specyficznych. Pod względem elastyczności norma EN 1363-1 wykazuje ograniczoną elastyczność, natomiast EN 1363-2 – dużą. Zasadniczo norma EN 1363-2 stanowi rozszerzenie normy EN 1363-1.

Metody badań opisane w normie EN 1363-2 są następujące:

• Krzywa pożaru węglowodorów: Reprezentuje gwałtowne pożary o wysokiej temperaturze. Powszechnie stosowana w zakładach petrochemicznych, tunelach i na platformach wiertniczych. Temperatura rośnie znacznie szybciej niż w przypadku standardowych pożarów (może szybko przekroczyć 1000 stopni).
• Krzywa narażenia na ogień zewnętrzny: Symuluje narażenie na ogień z zewnątrz budynku. Stosowana na ścianach zewnętrznych i fasadach.
• Pożar wolno nagrzewający się (pożar tlący się): Reprezentuje pożary o słabej wentylacji i powolnym wzroście temperatury. Obszary, w których jest to istotne, to panele izolacyjne i pomieszczenia magazynowe.

Podobnie jak norma EN 1363-1, norma ta ocenia również następujące elementy:

• Integralność: Brak przenoszenia płomienia.
• Izolacja: Kontrola temperatury
• Nośność: stabilność konstrukcyjna

Jednakże zostały one przetestowane w różnych warunkach pożarowych.

• Norma „EN 1363-3 Część 3: Weryfikacja parametrów pieca” opisuje procedurę weryfikacji charakterystyk cieplnych i ciśnieniowych pieców ognioodpornych stosowanych do badania elementów separacyjnych. Procedurę tę należy stosować w przypadku nowych pieców, przy wymianie wymurówki (co najmniej 30% wymurówki), przy remoncie pieca lub co dwa lata, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Informacje na temat dodatkowych pomiarów znajdują się w załączniku do normy (Załącznik A).

Głównym celem normy EN 1363-3 jest potwierdzenie, że piece do prób ogniowych spełniają następujące wymagania:

• Musi spełniać wymagane krzywe zależności temperatury od czasu.
• Zapewnienie równomiernego narażenia na ciepło
• Daje powtarzalne i porównywalne wyniki.

Bez tego sprawdzenia wyniki badań odporności ogniowej mogą nie być wiarygodne.

Podstawową koncepcją jest kalibracja pieca. Testy odporności ogniowej w dużej mierze zależą od dokładności pieca. Niniejsza norma określa procedury weryfikacji następujących parametrów:

• Dokładność temperatury: Zapewnia zgodność pieca ze standardową krzywą spalania. Termopary muszą odczytywać precyzyjnie.
• Jednorodność temperatury: Rozkład ciepła musi być równomierny w całym piecu. Zapobiega to nierównomiernemu naświetlaniu próbek testowych.
• Warunki ciśnieniowe: Ciśnienie w piecu musi symulować rzeczywiste warunki pożaru. Kontroluje ono ruch płomieni i gorących gazów.
• Powtarzalność: Wyniki powinny być spójne w wielu testach.

Metody badań opisane w normie EN 1363-3 są następujące:

• Metoda termometru płytkowego: Kluczową cechą tej normy jest wykorzystanie następujących elementów:
• Termometr płytkowy
• Mierzy przepływ ciepła dokładniej niż standardowe termopary.
• Symuluje przekazywanie ciepła do rzeczywistych elementów budynku.
• Proces weryfikacji:
• Urządzenia pomiarowe umieszczone są wewnątrz piekarnika.
• Piec pracuje zgodnie ze standardową krzywą spalania.
• Zmierzone wartości porównuje się z wymaganymi wartościami granicznymi.
• Jeśli wystąpią odchylenia, należy dokonać regulacji piekarnika.
• Norma „EN 1363-4 Część 4: Wymagania szczegółowe dotyczące pieców pionowych” opisuje metodę określania odporności ogniowej systemów ścian osłonowych i uszczelnień obwodowych. Bada ona odporność ogniową następujących elementów na działanie ognia wewnętrznego i zewnętrznego:
• Panel spandrelowy, co oznacza, że ​​ma wypustkę skierowaną w dół, wypustkę skierowaną w górę lub kombinację tych wypustek.
• Uszczelnienie obwodowe.
• Połączenie systemu ramowego (kotwiczenie) służące do przymocowania systemu ściany osłonowej do elementu stropowego.
• Lub ich kombinacje.

Wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z niniejszą normą stanowią podstawę klasyfikacji systemów ścian osłonowych typu A. W przypadku systemów ścian osłonowych typu B wyniki te mogą posłużyć do określenia odporności ogniowej elementów systemów ścian osłonowych, które zostały wcześniej przebadane zgodnie z normą EN 1364-3, oraz do rozszerzenia zakresu ich zastosowania. Do zamierzonej klasyfikacji EW oraz próbek narożnych/wielokątnych należy stosować normę EN 1364-3.

Niniejsza norma nie obejmuje fasad dwuściennych, systemów okładzinowych ani systemów fasad wentylowanych w ścianach zewnętrznych. Niniejsza norma nie dotyczy reakcji ścian nośnych na ogień. Niniejszą normę należy czytać łącznie z normami EN 1363-1 i EN 1363-2, a także z normą EN 1364-3 dotyczącą ścian nośnych typu B.

Główne cele normy EN 1363-4 są następujące:

• Określenie wymagań technicznych dla pionowych pieców do prób ogniowych.
• Aby zapewnić równomierne rozprowadzenie ciepła w przypadku próbek umieszczonych pionowo.
• W celu umożliwienia przeprowadzania dokładnych i powtarzalnych testów odporności ogniowej.

Niniejsza norma ma zastosowanie w szczególności do pieców pionowych wykorzystywanych do badania elementów konstrukcyjnych, takich jak:

• Ściany i przegrody
• Drzwi i żaluzje przeciwpożarowe
• Systemy szklane
• Elementy elewacji

Elementy te montowane są pionowo, symulując rzeczywiste warunki budowlane.

Norma ta koncentruje się w szczególności na konfiguracji i wydajności pieca pionowego.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 1363.