EN ISO 11925-2 Odpowiedź na testy ogniowe - Palność produktów narażonych na bezpośrednie działanie płomienia - Część 2: Test pojedynczego źródła płomienia

EN ISO 11925-2 Odpowiedź na testy ogniowe - Palność produktów narażonych na bezpośrednie działanie płomienia - Część 2: Test pojedynczego źródła płomienia

W normie EN ISO 11925-2 opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) przedstawiona jest metoda badania palności wyrobów poprzez bezpośrednie uderzenie małego płomienia przy użyciu pionowo zorientowanych próbek do badań.

EN ISO 11925-2 Odpowiedź na testy ogniowe - Palność produktów narażonych na bezpośrednie działanie płomienia - Część 2: Test pojedynczego źródła płomienia

Informacje na temat dokładności tej metody badawczej podano w załączniku do normy (załącznik A). Jednocześnie w standardowym załączniku znajdują się również informacje dotyczące badania wyrobów końcowych niepłaskich (załącznik B) oraz informacje dotyczące badań wyrobów końcowych perforowanych (załącznik C).

Metoda testowa przedstawiona w normie EN ISO 11925-2 ma na celu ocenę palności, ale problem ten rozwiązuje się, mierząc rozprzestrzenianie się płomienia na pionowej powierzchni próbki w ciągu 15 lub 30 sekund po przyłożeniu małego płomienia (dopasowanej wielkości) do powierzchni lub krawędzi próbki. Określenie powstawania płonących kropelek lub cząstek zależy od tego, czy bibuła filtracyjna umieszczona pod próbką jest zapalona.

Podczas wykonywania tego testu próbka jest narażona na bezpośrednie działanie małego płomienia. Próbkę do badań o wymiarach 250 mm × 90 mm montuje się pionowo w uchwycie próbki w kształcie litery „U”. Płomień gazu propanowego o wysokości 20 mm styka się z próbką pod kątem 45 stopni. Punkt aplikacji jest określany w następujący sposób:

  • Ekspozycja powierzchni: 40 mm powyżej dolnej krawędzi linii środkowej powierzchni
  • Ekspozycja krawędzi: środek szerokości dolnej krawędzi
    Bibułę filtracyjną umieszcza się pod uchwytem próbki, aby monitorować opadanie płonących zanieczyszczeń.

W zależności od klasy produktu stosuje się dwa różne czasy stosowania płomienia i czasy testu:

  • Dla klasy E czas przyłożenia płomienia wynosi 15 sekund, a badanie kończy się po 20 sekundach od usunięcia płomienia.
  • Dla klas B, C i D czas ekspozycji na płomień wynosi 30 sekund, maksymalny czas trwania badania wynosi 60 sekund po usunięciu płomienia, a badanie kończy się wcześniej, jeżeli nie obserwuje się zapłonu lub próbka przestaje się palić po usunięciu źródła płomienia.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badania palności i pojedynczego źródła płomienia dla produktów narażonych na bezpośrednie działanie płomienia w zakresie normy EN ISO 11925-2, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.

WhatsApp