Kodeks FTP IMO 2010, część 6 – Badania ogniowe głównych pokryć pokładów

Kodeks FTP IMO 2010, część 6 – Badania ogniowe głównych pokryć pokładów

Norma „IMO 2010 FTP Code Part 6 – Testy ogniowe głównych pokryć pokładów” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) opisuje procedurę testów ogniowych w celu określenia palności powierzchniowej materiałów pokrycia pokładów na statkach. Niniejsza procedura obejmuje metody badań ogniowych palności głównych pokryć pokładowych. Materiały stosowane w morzu są testowane zgodnie z tą normą. Wyniki można wykorzystać do homologacji typu.

Kodeks FTP IMO 2010, część 6 – Badania ogniowe głównych pokryć pokładów

Jeżeli główne pokrycia pokładów nie mogą łatwo się zapalić, pokrycia pokładów muszą spełniać wymagania niniejszej normy. Aby określić, które warstwy na pokładzie zostaną przetestowane jako pokrycie podłogowe, a które jako główne pokrycie pokładu, stosuje się normę IMO 2010 FTP Code Part 5.

Podstawowe pokrycia pokładów są testowane i oceniane w zaawansowanych laboratoriach zgodnie z określoną procedurą testów ogniowych, zgodnie z decyzją „A.687(17) Fire test Procedury dla palności głównych pokryć pokładów” opublikowaną przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) . Test kończy się po 40 minutach.

Podstawowe pokrycia pokładów muszą być wykonane z zatwierdzonych materiałów, które nie są łatwopalne i nie mogą powodować zagrożeń toksycznych lub wybuchowych w podwyższonych temperaturach w przypadku pożaru. Pod tym względem należy sprawdzić podstawowe pokrycia pokładów pod kątem zarządzania zagrożeniami toksycznymi i wybuchowymi. Wymaganie to ma zastosowanie do pokryć pokładowych instalowanych na stalowej płycie pokładowej i pod materiałem powierzchniowym podłogi, jeśli jest stosowany. Jednakże cienkie warstwy, takie jak farby, są wyłączone z tego rozważania.

Jeżeli pokrycie pokładu nałożone na stalową płytę pokładu jest odsłonięte i nie zastosowano innego pokrycia podłogi, pokrycia pokładów w obszarach, w których wymagane są materiały o niskim rozprzestrzenianiu płomieni, powinny być zgodne z „A.653(16) Materiały wykończeniowe stref, sufitów i pokładów”. opublikowane przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO). Procedury badania palności powierzchni materiałów pokrywających grodzi, sufity i pokłady, przyjęte decyzją „Zalecenie w sprawie ulepszonych procedur testów ogniowych w zakresie palności powierzchniowej”, muszą spełniać te wymagania. Jeżeli pokrycie tarasu ma budowę wielowarstwową, pożądane może być wykonanie badań dla każdej warstwy lub kombinacji niektórych warstw pokrycia tarasu.

Powłokę pokładu próbnego należy nałożyć na płytę stalową o grubości 3 mm plus/minus 0,3 mm. Próbki muszą mieć grubość nominalną, a elementy i konstrukcja pokrycia pokładu muszą być takie same, jak te użyte w danym zastosowaniu. Jeśli nie wytwarza płonących kropelek, jest klasyfikowany jako trudnopalny.

Podstawowa powłoka pokładu oznacza pierwszą warstwę konstrukcji tarasu, która zawiera dowolną powłokę podstawową, środek antykorozyjny lub klej nakładany bezpośrednio na powłokę tarasu i niezbędny do zapewnienia ochrony lub przyczepności powłoki pokładu.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza testy określone w „Kodeksu FTP IMO 2010, rozdział 6 – Test ogniowy dla podstawowych pokryć pokładowych”. Świadczy także usługi.

WhatsApp