Kodeks FTP IMO 2010, część 2 – Badanie dymu i toksyczności

Kodeks FTP IMO 2010, część 2 – Badanie dymu i toksyczności

Norma „IMO 2010 FTP Code Part 2 – Testowanie dymu i toksyczności” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) opisuje metodę testową stosowaną w celu zapewnienia, że ​​materiały nie wytwarzają nadmiernych ilości dymu lub toksycznych gazów pod wpływem ciepła. Metodę tę stosuje się do oceny ilości dymu powstającego, gdy produkt jest wystawiony na działanie określonej ilości promieniowania i płomienia. Głównym obszarem zastosowań jest klasyfikacja produktów przeznaczonych do stosowania na statkach.

Kodeks FTP IMO 2010, część 2 – Badanie dymu i toksyczności

Produkty i materiały stosowane w przemyśle morskim poddawane są testom ogniowym zgodnie z tą normą. Wyniki tych badań można wykorzystać jako podstawę do homologacji typu (zwanej także oznakowaniem kół).

Homologacja typu wydawana jest zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego 2014/90/UE. Zaawansowane laboratoria mogą wykonać niezbędne badania ogniowe, wystawić dokumentację i przeprowadzić kontrolę produkcji w celu uzyskania oznakowania kół.

Badania te przeprowadza się w zamkniętym pomieszczeniu. Próbkę do badań umieszcza się poziomo i poddaje działaniu promieniowania cieplnego. Kiedy próbka zostanie wystawiona na działanie promieniowania, dym zgromadzony w komorze zaczyna się rozprzestrzeniać. Specyficzną gęstość optyczną (przezroczystość) dymu mierzy się za pomocą źródła światła i fotokomórki. Podczas przeprowadzania analizy toksyczności część powstałego dymu jest usuwana z komory w celu analizy. Analizę przeprowadza się dla każdego z trzech poziomów natężenia promieniowania, a metodą spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FTIR) można wykryć m.in. dwutlenek węgla, tlenek węgla, kwas solny, bromowodór, fluorowodór, cyjanowodór , tlenki azotu i dwutlenek siarki.

Metoda badania opisana w niniejszej normie obejmuje materiały powierzchniowe do ścianek działowych i sufitów oraz podobnych powierzchni odsłoniętych i pokryć podłogowych. Czas trwania testu wynosi 10 minut i rejestruje całą gęstość dymu i zawartość gazu. Podczas badania próbki poddawane są działaniu promieniowania cieplnego o mocy 25 lub 50 KW/m2.

Projektując tę ​​normę, za podstawę przyjęto normę „ISO 5659-2 Tworzywa sztuczne – Tworzenie się dymu – Część 2: Oznaczanie gęstości optycznej za pomocą testu jednokomorowego” opracowaną przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), z pewnymi zmianami. W niniejszej normie podano metodę pomiaru wytwarzania dymu z odsłoniętej powierzchni próbek zasadniczo płaskich materiałów, kompozytów lub zespołów o grubości nieprzekraczającej 25 mm po umieszczeniu w orientacji poziomej i wystawieniu na działanie określonego poziomu promieniowania cieplnego z użyciem płomienia pilotującego lub bez niego w zamkniętej szafce. Niniejsza metoda badawcza ma zastosowanie do wszystkich tworzyw sztucznych i może być również stosowana do oceny innych materiałów, na przykład gumy, powłok tekstylnych, powierzchni malowanych, drewna i innych materiałów.

Zakłada się, że wartości gęstości optycznej określone tą metodą należy przyjmować jako specyficzne dla próbki lub materiału montażowego o badanej formie i grubości i nie należy ich uważać za nieodłączne, podstawowe właściwości.

Metoda ta jest przeznaczona przede wszystkim do stosowania w badaniach i rozwoju oraz inżynierii bezpieczeństwa pożarowego budynków, pociągów i statków i nie była wykorzystywana jako podstawa ocen na potrzeby przepisów budowlanych ani do innych celów. Nie podano podstaw do szacowania gęstości dymu, jaki mogą wytworzyć materiały pod wpływem ciepła i płomienia w innych rzeczywistych warunkach narażenia, ani nie ustalono żadnej korelacji z pomiarami uzyskanymi innymi metodami badawczymi.

Zgodnie z normą IMO 2010 FTP Code Part 2, w każdych warunkach testowych maksymalna gęstość optyczna musi być wyższa od wartości średniej o:

  • Ponad 200 typów zasłon, pokryć lub powierzchni sufitowych
  • Ponad 400 materiałów do pokrycia pokładów
  • Ponad 500 za szlifowaną powierzchnię materiału
  • Ponad 400 typów rur i kabli z tworzyw sztucznych

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „IMO 2010 FTP Code Part 2 – Testowanie dymu i toksyczności”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp