EN 13501-7 Część 7: Klasyfikacja na podstawie danych dotyczących oddziaływania ognia zewnętrznego na dachy.

Norma europejska „EN 13501-7 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 7: Klasyfikacja na podstawie danych z zewnętrznego oddziaływania ognia na dachy” definiuje klasyfikację reakcji na ogień pokryć dachowych poddanych działaniu ognia z zewnątrz budynku (zewnętrzne oddziaływanie ognia). Norma ta jest częścią szerszej serii norm EN 13501, ale dotyczy w szczególności dachów i pokryć dachowych, ze szczególnym uwzględnieniem systemów wentylacyjnych.

Głównym celem normy EN 13501-7 jest:

• Zapewnienie zharmonizowanej w całej Europie metody oceny i etykietowania odporności ogniowej systemów wentylacyjnych.
• Aby zagwarantować, że kanały wentylacyjne i elementy odprowadzania dymu zapobiegną rozprzestrzenianiu się ognia i dymu wewnątrz budynków.
• W celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego budynków i podstawowymi wymogami określonymi w Rozporządzeniu w sprawie wyrobów budowlanych (CPR).
• Aby umożliwić porównanie i certyfikację różnych producentów.

Norma EN 13501-7 ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa budynków i bezpieczeństwa pożarowego, ponieważ:

• Pomaga zapobiegać rozprzestrzenianiu się ognia i dymu. Systemy wentylacyjne mogą stać się kanałami dla dymu i płomieni. Prawidłowa klasyfikacja zapewnia, że ​​kanały będą nadal działać podczas pożaru.
• Wspiera zgodność z przepisami prawnymi. Wiele krajów europejskich wymaga, aby komponenty wentylacyjne stosowane w budynkach komercyjnych, przemysłowych i mieszkalnych były certyfikowane zgodnie z normą EN 13501-7.
• Zapewnia spójność działania. Produkty można rzetelnie porównywać za pomocą standardowych testów i klasyfikacji.
• Zwiększa bezpieczeństwo życia i ochronę mienia. Wysokowydajne systemy usprawniają ewakuację i zmniejszają szkody w przypadku pożaru.

Miejsca, w których norma ta jest stosowana w publikacjach, to:

• szpitale
• Wysokie budynki
• Centra handlowe i obszary transportu publicznego
• Lotniska i węzły komunikacyjne
• Tunele i systemy metra
• Obiekty produkcyjne i magazynowe
• Budynki biurowe i wieże mieszkalne

Standardowe normy dotyczące reakcji na ogień (EN 13501-1) testują produkty w małej skali (test pojedynczego elementu palnego, niepalność itp.), co sprawdza się w przypadku ścian i sufitów. Jednak dachy mogą zostać przebite przez latające odłamki, promieniujące ciepło i krople ognia pochodzące z pożaru zewnętrznego (np. żar z płonącego sąsiedniego budynku lub pożaru lasu). Dlatego opracowano specjalne testy na dużą skalę, które lepiej symulują rzeczywisty atak ognia zewnętrznego na dachy. Normę EN 13501-7 zawsze stosuje się w połączeniu z jedną lub kilkoma z poniższych metod badawczych.

Norma „CEN/TS 1187 Metody badań odporności dachów na działanie ognia zewnętrznego” opisuje cztery możliwe metody badań:

• t1: Test z płonącymi pochodniami (Niemcy/kraje skandynawskie)
• t2: Spalanie marek + wiatr (kraje skandynawskie)
• t3: Płonące głownie + wiatr + dodatkowe ciepło promieniowania (Francja)
• t4: Dwuetapowy test z płonącymi ogniem + wiatrem i dodatkowym ciepłem promieniowania (Wielka Brytania)

Testy te oceniają rozprzestrzenianie się ognia na zewnętrzną powierzchnię dachu, jego rozprzestrzenianie się wewnątrz dachu (testy 1, 2 i 3), penetrację ognia (testy 1, 3 i 4) oraz powstawanie płonących kropli lub odłamków spadających ze spodniej strony dachu lub z odsłoniętych powierzchni (testy 1, 3 i 4).

Badania 2 i 3 nie mają zastosowania do dachów o nieregularnych kształtach lub urządzeń montowanych na dachu, takich jak otwory wentylacyjne i świetliki.

Cztery powyższe testy nie wymagają żadnej szczególnej kolejności. Każdy test jest ważny sam w sobie i nie można go stosować zamiennie ani zastępować innym.

Większość krajów stosuje kilka z tych metod, ale ich historyczne preferencje różniły się. Na przykład Niemcy stosują metodę t1, podczas gdy Wielka Brytania początkowo stosowała metodę t4, a później normę BS 476-3.

Zgodnie z normą EN 13501-7 klasyfikacja odporności dachów i materiałów dachowych na ogień zewnętrzny przedstawia się następująco:

• BRoof(t1), BRoof(t2), BRoof(t3), BRoof(t4): Najlepsza wydajność – nie przenika przez pokrycie dachowe, brak kropel i cząstek ognia, ograniczone boczne rozprzestrzenianie się płomienia. Akceptowane bez ograniczeń w niemal całej Europie.
• CRoof(t1–t4): Średnia wydajność. W niektórych krajach występują ograniczone ograniczenia.
• DRoof(t1–t4): Niższa wydajność. Więcej ograniczeń.
• ERoof(t1–t4): Słaba wydajność. Istotne ograniczenia.
• FRoof(t1–t4): Nie spełnia żadnego z powyższych kryteriów (niezadeklarowane właściwości użytkowe). Zasadniczo nieakceptowalne dla większości budynków.

Zawsze należy podawać „t1”, „t2”, „t3” lub „t4”, ponieważ ten sam produkt może otrzymać różne klasyfikacje w zależności od zastosowanej metody badania. Przykłady klasyfikacji często spotykanych w praktyce to:

• Dachówki gliniane/betonowe na listwach: Zwykle BRoof(t1) i BRoof(t4).
• Gonty bitumiczne z odpowiednim podłożem: Zwykle BRoof(t3) lub BRoof(t4).
• Blacha (stalowa, aluminiowa): Zwykle BRoof (t1 do t4)
• Niektóre plastikowe okna dachowe lub panele fotowoltaiczne zintegrowane z dachem: Możliwe tylko wersje CRoof lub w niższej cenie.

Od 2013 roku odporność materiałów dachowych na ogień zewnętrzny jest obowiązkową cechą zgodnie z unijnym rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych w większości państw członkowskich (zharmonizowana cecha „Odporność na ogień zewnętrzny”). W związku z tym producenci muszą wystawić deklarację właściwości użytkowych i opatrzyć produkt znakiem CE, w tym klasyfikacją EN 13501-7, po wprowadzeniu go do obrotu.

Niektóre kraje narzucają również zasady zachowania odległości od granicy: im niższa wydajność, tym większa wymagana odległość od granicy i sąsiednich budynków.

Podsumowując, norma EN 13501-7 to obowiązujący europejski system klasyfikacji odporności dachów i materiałów dachowych na ogień zewnętrzny. Klasyfikacja ta opiera się na kompleksowych testach przeprowadzonych w normie CEN/TS 1187. Ponieważ akceptowana metoda badań i minimalna klasa mogą się różnić, konieczne jest sprawdzenie krajowych przepisów budowlanych obowiązujących w kraju użytkowania.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13501-7 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 7: Klasyfikacja na podstawie danych z zewnętrznego oddziaływania ognia na dachy”.