Norma ISO 22899 „Oznaczanie odporności materiałów biernej ochrony ogniowej na ogień strumieniowy”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:
Zasadniczo metoda przedstawiona w niniejszej normie pozwala określić, jak materiały pasywnej ochrony ogniowej zachowują się w pożarach strumieniowych, które mogą wystąpić na przykład w zakładach petrochemicznych. Jej celem jest symulacja obciążeń termicznych i mechanicznych przenoszonych na materiał pasywnej ochrony ogniowej przez pożary strumieniowe na dużą skalę, powstające w wyniku uwolnienia pod wysokim ciśnieniem gazu palnego, gazu skroplonego lub paliw ciekłych. Pożary strumieniowe prowadzą do wysokich konwekcyjnych i radiacyjnych strumieni ciepła oraz dużych sił ściernych. Aby wytworzyć wystarczającą ilość obu rodzajów strumienia ciepła, strumień gazu z prędkością dźwięku 0,3 kg⁻ ...
Metoda badawcza zdefiniowana w normie ISO 22899-1 ma na celu wskazanie, jak materiały pasywnej ochrony ogniowej będą zachowywać się w przypadku pożaru strumieniowego. Norma ISO 22899-1 opisuje grubość materiału ognioodpornego (czasami nazywanego pasywną ochroną ogniową) wymaganą do zapewnienia odporności na ogień strumieniowy. Norma ISO 22899-2 zawiera informacje na temat współczynnika zużycia, czyli dodatkowej grubości badanego elementu/konstrukcji, wykraczającej poza tę wymaganą do spełnienia odpowiednich kryteriów normy ISO 834 (lub innych norm regionalnych mających na celu ocenę odporności ogniowej w przypadku pożaru w pełni rozwiniętego).
Głównym celem badania odporności na ogień strumieniowy jest określenie ilości dodatkowego materiału pasywnej ochrony ogniowej, który należy nałożyć na element konstrukcyjny, zawór lub uszczelnienie przejścia, aby zapobiec działaniu zapłonu strumienia paliwa, ponad ilość wymaganą do spełnienia kryteriów badania odporności na ogień węglowodorów określonych w normie ISO/TR 834-3. Ta dodatkowa grubość materiału, znana jako współczynnik zużycia, jest określana jednorazowo dla każdego podobnego elementu lub konstrukcji i może być dodana do grubości materiału określonej dla podobnych elementów podczas oceny odporności ogniowej zgodnie z metodami opisanymi w normie ISO/TR 834-3.
Metoda ta pozwala określić, jak materiały pasywnej ochrony przeciwpożarowej zachowują się w pożarach strumieniowych, na przykład w zakładach petrochemicznych, gdzie gazy palne są magazynowane pod ciśnieniem. Jej celem jest symulacja obciążeń termicznych i mechanicznych, jakiemu poddawane są materiały pasywnej ochrony przeciwpożarowej w przypadku pożarów strumieniowych na dużą skalę, powstających w wyniku uwolnienia gazów palnych, gazów skroplonych lub paliw ciekłych pod wysokim ciśnieniem. Pożary strumieniowe powodują silne siły korozyjne, a także wysokie strumienie ciepła konwekcyjnego i radiacyjnego. Aby wygenerować wystarczającą ilość obu rodzajów strumienia ciepła, kulę ognia z wydłużonym ogonem tworzy się, kierując gaz z prędkością dźwięku 0,3 kg⁻¹ do płytkiej komory. Zwiększa to grubość płomienia, a w konsekwencji ciepło rozpraszane na badaną próbkę.
Propan jest używany jako paliwo, ponieważ ma większą tendencję do wytwarzania sadzy w porównaniu z gazem ziemnym i dlatego może wytworzyć jaśniejszy płomień. Duże siły ścierne są generowane przez uwolnienie strumienia gazu o prędkości dźwięku w odległości 1 m od powierzchni próbki. Prędkość strumienia wynosi około 100 ms⁻¹ w odległości 0,25 m za komorą recyrkulacji płomienia i około 60 ms⁻¹ z tyłu komory. Średni strumień ciepła wynosi około 240 kW m⁻² , a maksymalny strumień ciepła wynosi 300 kW m⁻² . Strumienie ciepła są najwyższe u góry komory, a najniższe w rogach i w strefie uderzenia strumienia. Połączenie paliwa, prędkości uwalniania i konfiguracji eksperymentalnej ma na celu przyłożenie podobnego obciążenia cieplnego do próbek, jakie uzyskano by przy strumieniu gazu ziemnego o masie 3 kg s⁻¹ (60 bar, otwór 20 mm) uwolnionym w odległości 9 m od celu.
Zasadniczo metoda ta pozwala określić, jak materiały lub systemy pasywnej ochrony przeciwpożarowej, lub krytyczne urządzenia sterujące procesami, zachowują się w przypadku silnego pożaru strumieniowego, który może wystąpić na przykład w zakładach petrochemicznych. Wykorzystując test średniej skali, ma ona na celu symulację obciążeń termicznych i mechanicznych przenoszonych na materiał pasywnej ochrony przeciwpożarowej przez pożary strumieniowe na dużą skalę, powstałe w wyniku uwolnienia gazu palnego, gazu skroplonego pod ciśnieniem lub paliw ciekłych pod wysokim ciśnieniem. Pożary strumieniowe powodują wysokie konwekcyjne i radiacyjne strumienie ciepła oraz wysokie siły korozyjne. Aby wytworzyć wystarczającą ilość obu rodzajów strumienia ciepła, gaz uwalniany z prędkością dźwięku 0,3 kg s −1 jest kierowany do częściowo zamkniętej komory, tworząc dużą kulę ognia. Ze względu na zwiększoną grubość płomienia i promieniowanie z komory płomieniowej, strumień ciepła w próbce przekracza normę ISO 22899-1. Propan jest używany jako paliwo, ponieważ ma większą tendencję do tworzenia sadzy w porównaniu z gazem ziemnym i dlatego może wytwarzać jaśniejszy płomień. Duże siły ścierne powstające w wyniku uwolnienia strumienia gazu o prędkości dźwięku w odległości 1 m od powierzchni próbki są równoważne siłom wytwarzanym zgodnie z normą ISO 22899-1.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 22899 „Określanie odporności materiałów biernej ochrony przeciwpożarowej na pożary strumieniowe”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
