Norma UL 72 dotycząca badań odporności ogniowej sprzętu do konserwacji dokumentacji

Norma „UL 72 Norma dotycząca badania odporności ogniowej sprzętu do ochrony dokumentacji” opracowana przez Underwriter Laboratories (UL) opisuje procedury testowe stosowane do klasyfikacji odporności ogniowej sprzętu do ochrony dokumentacji, który ma chronić jeden lub więcej typów dokumentacji przy różnym czasie narażenia na ogień.

Sprzęt do przechowywania dokumentacji składa się z samodzielnych, przenośnych urządzeń o różnych konfiguracjach, takich jak izolowane obudowy zawierające izolowane drzwi, szuflady lub pokrywy, nieklasyfikowane urządzenia wieloszufladowe zawierające indywidualnie oceniane obudowy szuflad oraz inne podobne konstrukcje.

Badania przeprowadzone zgodnie z tymi wymaganiami mają na celu wykazanie skuteczności działania sprzętu rejestrującego podczas narażenia na ogień, lecz nie mają na celu określenia dopuszczalności jego użytkowania po narażeniu na ogień.

Zgodnie z tymi wymaganiami sprzęt do przechowywania nagrań poddawany jest próbie ognioodporności i próbie wybuchowości. Urządzenia zaprojektowane tak, aby były odporne na uderzenia, poddawane są również testom ogniowym i udarowym. Badanie odporności ogniowej ma na celu wykazanie zdolności urządzenia do zapobiegania wystąpieniu temperatur i wilgotności względnej (tylko klasy 125 i 150) przekraczających określone limity wewnątrz urządzenia dla wymaganej klasyfikacji. Test wybuchowości ma na celu wykazanie zdolności urządzenia do wytrzymania nagłego wystawienia na działanie wysokich temperatur oraz zapobieżenie eksplozji urządzenia na skutek nagromadzenia się pary wodnej lub innych gazów. Badania odporności na ogień i uderzenia mają na celu wykazanie zdolności urządzenia do ochrony zawartości przed ciepłem, w stopniu opisanym w wymaganiach, przed i po uderzeniu spowodowanym upadkiem z wysokości 9,1 stóp (XNUMX m).

Narażenie na ogień jest kontrolowane w celu osiągnięcia określonych temperatur w określonym czasie. Same w sobie wyniki testów ogniowych mogą nie być reprezentatywne dla wszystkich warunków pożaru. Warunki mogą się zmieniać w zależności od zmian w ilości, charakterze i rozmieszczeniu obciążeń ogniowych, wielkości oraz ognioodpornej lub nieognioodpornej konstrukcji budynku, a także lokalizacji urządzenia w budynku.

Ograniczenia wewnętrznej temperatury próbki i wilgotności względnej stosowane w przypadku trzech klas przyrządów odzwierciedlają rodzaj danych, które będą przechowywane w przyrządzie. Urządzenia oznaczone klasą 350 służą do przechowywania dokumentacji papierowej. Urządzenia oznaczone klasą 150 służą do ochrony dokumentów papierowych i niepapierowych, takich jak nośniki EDP (taśmy magnetyczne) i dokumenty fotograficzne. Urządzenia oznaczone klasą 125 służą również do ochrony elastycznych dysków komputerowych. Jednakże zapisy niepapierowe nie są wykorzystywane jako treść testów opisanych w tych wymaganiach, ponieważ testowanie wszystkich istniejących zapisów niepapierowych w celu ustalenia ich zdolności do wytrzymania tych warunków nie mieści się w zakresie tych wymagań.

Sprzęt służący do przechowywania dokumentów może być wyposażony w urządzenia blokujące, jednak odporność tych mechanizmów na kradzież wykracza poza zakres tych wymagań.

Produkt zawierający nowe lub inne cechy, charakterystyki, komponenty, materiały lub systemy niż te objęte wymaganiami niniejszej normy i stwarzający ryzyko pożaru, porażenia prądem elektrycznym lub obrażeń osób, należy ocenić przy użyciu odpowiednich dodatkowych wymagań dotyczących komponentów i produktu końcowego w celu utrzymania poziomu bezpieczeństwa pierwotnie przewidzianego w zamierzeniu niniejszej normy. Produkt, którego właściwości, charakterystyki, komponenty, materiały lub systemy są sprzeczne ze szczegółowymi wymaganiami lub postanowieniami niniejszej normy, nie jest zgodny z niniejszą normą. Zmiany w wymaganiach należy proponować i przyjmować zgodnie z metodami stosowanymi przy opracowywaniu, rewizji i wdrażaniu niniejszej normy.

Zrozumienie szczegółów normy UL-72 dotyczącej certyfikacji sejfów ognioodpornych stanowi ważny krok w uzyskaniu odpowiedniego sejfu ognioodpornego, który pomoże ochronić cenne przedmioty i ważne dokumenty w przypadku pożaru w domu lub firmie. Na świecie istnieje wiele standardów. Norma UL-72 dotycząca badania odporności ogniowej obudów jest jedną z najbardziej uznanych i szanowanych norm dotyczących badań ogniowych w branży.

Norma testowa UL-72 dzieli się na różne klasy, a każda klasa reprezentuje typ treści, którą ma chronić. W obrębie każdej klasy materiały są następnie dzielone na podstawie różnych stopni trwałości oraz tego, czy przeprowadzono dodatkowe testy odporności na uderzenia.

Na przykład klasa 350 jest przeznaczona dla sejfów ognioodpornych, które spełniają tę normę, chroniąc papier przed uszkodzeniem przez ogień. Sejfy ognioodporne umieszczane są w piecu na 30, 60, 120 minut lub dłużej, w zależności od oczekiwanej odporności ogniowej. Po wyłączeniu pieca następuje jego naturalne stygnięcie. W tym czasie temperatura wewnątrz obudowy nie może przekroczyć 177 stopni Celsjusza, a papierowa warstwa zabezpieczająca nie może ulec odbarwieniu ani zwęgleniu.

Klasa 150 przeznaczona jest do ochrony sejfu przed uszkodzeniem przez ogień. Proces testowania jest podobny do tego w klasie 350, jednak wymagania dotyczące temperatury wewnętrznej są bardziej rygorystyczne: nie może ona przekraczać 66 stopni Celsjusza, a wilgotność względna wewnątrz nie może przekraczać 85 procent. Dzieje się tak, ponieważ wilgoć może uszkodzić niektóre typy danych.

Klasa 125 jest jedną z najbardziej rygorystycznych pod względem wymagań dotyczących odporności ogniowej, ponieważ wymagania tej normy dotyczące temperatury wewnętrznej nie mogą przekraczać 52 stopni Celsjusza, a wilgotność względna wewnątrz nie może przekraczać 80 procent. Klasa ta jest przeznaczona dla obudów służących do ochrony urządzeń typu dyskietki, których zawartość fizyczna jest magnetyczna i wrażliwa na wysoką temperaturę i wilgotność.

W każdej klasie, oprócz testu odporności ogniowej, sejf musi przejść drugi test, zwany testem wybuchowości. Piekarnik nagrzewa się do temperatury 1090 stopni Celsjusza, a następnie umieszcza się w nim sejf ognioodporny na określony czas, od 20 do 30 minut. Zawartość nie może być odbarwiona, zwęglona ani zdeformowana, a samo opakowanie musi być nienaruszone i nie może eksplodować. Celem testu jest symulacja sytuacji, w której sejf zostaje nagle objęty pożarem, a nagły wzrost temperatury nie powoduje eksplozji sejfu w jego słabych punktach ze względu na szybkie rozszerzenie się właściwości warstwy izolacyjnej (z cieczy w gaz).

Sejfy można także poddać testowi wytrzymałości na uderzenia, w ramach którego sejf jest poddawany procesowi wypalania przed wyjęciem z pieca, a następnie zrzucany z wysokości 9 stóp i ponownie umieszczany w piecu na kolejny okres czasu. Sejf musi być solidny, a jego zawartość musi przetrwać próby ogniowe i nie może ulec uszkodzeniu na skutek działania ognia. Różni się to od standardowego testu upadku, ponieważ standardowy test upadku nie obejmuje oparzeń.

Zakup sejfu, który został przetestowany i certyfikowany zgodnie z międzynarodowymi normami, daje pewność, że zapewniona zostanie wymagana ochrona.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „Norma UL 72 dotycząca testowania odporności ogniowej sprzętu do przechowywania dokumentów”.