EN 3-7 Gaśnice przenośne – Część 7: Specyfikacje, charakterystyki działania i metody badań

Norma „DIN EN 3-7 Gaśnice przenośne – Część 7: Dane techniczne, wymagania eksploatacyjne i metody badań” opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje cechy, wymagania eksploatacyjne i metody badań przenośnych gaśnic.

Odniesienie do przydatności gaśnicy do gaszenia pożarów gazowych (pożary klasy C) pozostaje w gestii producenta, ale ma zastosowanie wyłącznie do gaśnic proszkowych, które uzyskały klasę B lub klasę A i klasę B.

Przydatność gaśnic do gaszenia pożarów klasy D (pożarów metali palnych) jest wyłączona z zakresu niniejszej normy w przypadku pożarów testowych. Jednakże gaśnice posiadające zgodność z klasą D podlegają pod każdym innym względem wymaganiom określonym dla gaśnic proszkowych w niniejszej normie.

Gaśnice proszkowe i na dwutlenek węgla są uważane za niebezpieczne w przypadku pożarów klasy F. Gaśnice proszkowe i na dwutlenek węgla są zatem wyłączone ze zgodności z klasą F niniejszej normy europejskiej.

Gaszenie pożaru metalu jest bardzo specyficzną sytuacją pod względem samego metalu, jego kształtu, konfiguracji płomienia i podobnych właściwości i nie jest możliwe zdefiniowanie reprezentatywnego standardowego pożaru do celów testowych. Skuteczność gaśnic w przypadku pożarów klasy D należy określić indywidualnie dla każdego przypadku.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Urządzenie gaśnicze to urządzenie zawierające środek gaśniczy, który może zostać wyrzucony i skierowany w stronę pożaru pod wpływem ciśnienia wewnętrznego. Ciśnienie to może być ciśnieniem zmagazynowanym lub ciśnieniem wytwarzanym przez uwolnienie gazu wspomagającego z wkładu.
• Gaśnica przenośna oznacza gaśnicę zaprojektowaną do przenoszenia i obsługi ręcznej, której masa w stanie gotowości do pracy nie przekracza 20 kg.
• Czysty środek oznacza nieprzewodzący elektrycznie, lotny lub gazowy środek gaśniczy, który po odparowaniu nie pozostawia pozostałości. Przykłady obejmują fluorowęglowodory, perfluorowęglowodory i fluorojodowęglowe.
• Halon odnosi się do substancji zawierającej jeden lub więcej związków organicznych zawierających jeden lub więcej pierwiastków: fluor, chlor, brom lub jod jako składniki podstawowe.
• Kadłub odnosi się do korpusu gaśnicy, który nie jest wyposażony w akcesoria, ale jest wyposażony we wszystkie części spawane/lutowane.
• Środek gaśniczy oznacza substancję zawartą w gaśnicy, która powoduje wygaszenie pożaru.
• Ładunek to masa lub objętość środka gaśniczego zawartego w gaśnicy, wyrażona jako objętość (w litrach) w przypadku gaśnic wodnych i masa (w kilogramach) w przypadku pozostałych gaśnic.
• Gaśnica wodna oznacza gaśnicę zawierającą wodę, wodę z dodatkami lub mokre chemikalia. Obejmuje to piankę.
• Gaśnica proszkowa odnosi się do gaśnicy zawierającej proszek gaśniczy.
• Gaśnica na dwutlenek węgla odnosi się do gaśnicy zawierającej dwutlenek węgla.
• Gaśnica halonowa odnosi się do gaśnicy zawierającej halon.
• Gaśnica z czystą substancją odnosi się do gaśnicy zawierającej czystą substancję.
• Czas działania oznacza czas, w którym następuje ewakuacja środka gaśniczego, bez przerw w wypływie i przy całkowicie otwartym zaworze, z wyłączeniem wypuszczenia resztek paliwa.
• Ładunek resztkowy odnosi się do masy ośrodka pozostałego po ciągłym całkowitym rozładowaniu, łącznie z całym paliwem.
• Maksymalne ciśnienie w maksymalnej temperaturze pracy (ciśnienie zmierzone eksperymentalnie), ciśnienie zmierzone w gaśnicy po ustabilizowaniu się w maksymalnej temperaturze pracy (co najmniej 24 stopni) przez co najmniej 60 godziny, a dla gaśnic na naboje ciśnienie maksymalne jest trzykrotnością z wyłączeniem pierwszej sekundy po uwolnieniu paliwa. Jest to maksymalne ciśnienie zarejestrowane przez 0,5 sekundy w ciągu jednej minuty.
• Tmax to maksymalna temperatura robocza deklarowana przez producenta.
• Tmin to minimalna temperatura pracy deklarowana przez producenta.

Gaśnicę przenośną definiuje się na podstawie rodzaju zawartych w niej środków gaśniczych i obejmuje ona:

• Gaśnice wodne, w tym gaśnice pianowe i mokre gaśnice chemiczne
• Gaśnice proszkowe
• Gaśnice typu dwutlenek węgla
• Gaśnice typu halonowego
• Gaśnice z czystym środkiem

Gaśnice wodne mogą być produkowane z lub bez środka zapobiegającego zamarzaniu. Gaśnice wodne, w tym piany zawierające różne ilości niskiego środka przeciw zamarzaniu, należy traktować jako odrębne i odrębne modele na potrzeby badania temperatur roboczych i zakresu przewodności elektrycznej oraz badania odporności ogniowej. Wszystkie pozostałe wymagania dotyczące projektowania i budowy gaśnic wodnych dotyczą wszystkich modeli, niezależnie od ich zawartości.

Gaśnica przenośna składa się z następujących elementów:

• ciało
• Elementy nadwozia przymocowane lub przykręcone do nadwozia i obejmujące co najmniej następujące elementy: urządzenia sterujące, zespół węży lub klaksony i dysze, zespół głowicy (który stanowi również główną pokrywę) i urządzenie uruchamiające. Zespół głowicy, urządzenie uruchamiające i urządzenia sterujące mogą być oddzielne lub połączone w jedną jednostkę.
• środek gaśniczy

Gaśnice przenośne powinny być wyposażone w samozamykający się zawór sterujący, zapewniający chwilowe zaprzestanie wypływu.

Nasza organizacja, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które przeprowadza dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, jest zgodna z normą „EN 3-7 Przenośne gaśnice – Część 7: Właściwości , charakterystyki wydajności i metody testowania”. Zapewnia również zdefiniowane usługi testowania.