Test odporności na spalanie

Składniki drewna rozkładają się na hemicelulozę, celulozę i ligninę. Drewno i materiały drewnopochodne składają się z węgla i wodoru, a spalanie obserwuje się, gdy temperatura osiąga około 275 stopni. Karbonizacja odbywa się między 500-800 stopniami. Spalanie drewna zagraża życiu, gdy wpływa na konstrukcje mieszkalne i zawartość drewnopochodną. W przypadku drewna i materiałów celulozowych środki chemiczne zmniejszające palność są często stosowane do drewna w celu zmniejszenia palności i zapewnienia bezpieczeństwa. Tymczasem produkty na bazie boru zaleca się stosować pojedynczo lub razem ze względu na ich właściwości przeciwdymne. Chemikalia ognioodporne stosowane w produktach z drewna często zawierają fosfor i azot. Kwas borowy i boraks są szeroko stosowane w przemyśle ochrony drewna, ponieważ zmniejszają rozprzestrzenianie się płomieni na powierzchnię drewna pod wpływem ekstremalnych temperatur. Te chemikalia mają również niską temperaturę topnienia i tworzą na powierzchni szklistą warstwę. Boraks zapobiega rozprzestrzenianiu się płomieni, podczas gdy kwas borowy zwiększa karbonizację, dlatego należy go mieszać ze sobą przed użyciem.

Polifosforan amonu tworzy efekt warstwy węgla na zachowanie podczas spalania. Taka warstwa blokuje dostęp tlenu i ciepła, co zapobiega spalaniu i zmniejsza ilość dymu. Chemikalia ognioodporne nie powstrzymują całkowicie spalania drewna, ale powodują efekt ognioodporności. Gdy na drewno nakłada się środki chemiczne zmniejszające palność, opóźniają one spalanie poprzez uwalnianie estrów kwasu fosforowego, polisacharydów drewna i wody. Te oscylacje wpływają na reakcje odwodnienia drewna. Składniki boru są preferowane w drewnie i materiałach drewnopochodnych ze względu na ich odporność termiczną.

Ogólnie rzecz biorąc, norma ASTM E69 opracowana przez Amerykańską Organizację ds. Badań i Materiałów (ASTM) jest stosowana w badaniach odporności ogniowej (standardowa metoda badania właściwości palnych drewna poddanego działaniu gaśnicy według ASTM E69-15). Niniejsza norma opisuje metody testowania rur ogniowych do testów ogniowych pod kątem właściwości palnych drewna poddanego obróbce w celu zmniejszenia palności. Te metody testowe dotyczą raczej właściwości drewna poddanego obróbce niż wydajności wyrobu stosowanego jako element konstrukcyjny. Wydajność w ramach tej metody badawczej powinna być taka, jak określono w wymaganiach mających zastosowanie do materiałów przeznaczonych do określonych zastosowań. Omawiana norma to norma odpowiedzi na testy ogniowe.

Nasza organizacja świadczy również usługi w zakresie badań odporności ogniowej dzięki wyszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów.