
Większość wyrobów budowlanych sprzedawanych w krajach Unii Europejskiej musi zostać przetestowana i sklasyfikowana przy użyciu nowej metody badawczej zwanej badaniem pojedynczego przedmiotu palącego się (SBI). Dyrektywa Komisji Europejskiej dotycząca wyrobów budowlanych wymaga, aby wszystkie państwa członkowskie ostatecznie stosowały ją zamiast tradycyjnych metod regulacyjnych stosowanych w każdym kraju do klasyfikacji większości wyrobów budowlanych.
-testi.jpg)
Komisja określiła niedawno kryteria oceny wyrobów budowlanych do klas AF. Należą do nich: „Jak wykorzystuje się SBI w klasyfikacji produktów spalania?” Podano to w tabeli pt. Chociaż wymagane są inne metody testowania, pojedyncze źródło płomienia (SBI) powinno klasyfikować wszystkie produkty inne niż podłogowe do klas A2, B, C i D, czyli głównych klas, w których żyje większość produktów, z wyjątkiem produktów nieorganicznych, które są głównie klasyfikowane jako niepalne .
Badanie pojedynczego źródła płomienia (SBI) to metoda testowania stosowana do określenia reakcji na ogień wyrobów budowlanych (z wyjątkiem podłóg) poddawanych atakowi termicznemu przez pojedynczy płonący produkt (palnik piaskownicowy zasilany propanem). Próbkę mocuje się na samochodzie umieszczonym w ramie pod układem wydechowym. Reakcję próbki na palnik monitoruje się instrumentalnie i wizualnie. Szybkość wydzielania ciepła i dymu mierzy się instrumentalnie, a właściwości fizyczne ocenia się poprzez obserwację.
Normą, do której odnosi się badanie pojedynczego źródła płomienia (SBI), jest norma europejska „EN 13823 Reakcja na ogień wyrobów budowlanych – Wyroby budowlane z wyjątkiem podłóg poddawanych atakowi termicznemu przez pojedynczą palącą się substancję”. W niniejszej normie opisano metodę badania służącą do określenia reakcji na ogień wyrobów budowlanych poddawanych działaniu ciepła przez pojedynczą palącą się substancję (SBI), z wyjątkiem podłóg i wyrobów określonych w rozporządzeniu w sprawie klasyfikacji reakcji na ogień budynków produktów zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Procedury obliczeniowe zawarte są w załączniku do niniejszej normy (załącznik A). Informacje dotyczące czułości metody badawczej znajdują się w Załączniku B. Norma ta została opracowana przede wszystkim w celu określenia reakcji wyrobów płaskich na ogień. Obróbka niektórych rodzin produktów, na przykład produktów liniowych (takich jak rury, kanały, kable), może wymagać specjalnych zasad.
Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w EN ISO 13943 i EN 13501-1, mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
Stanowisko badawcze SBI składa się z komory badawczej, aparatury badawczej (wózek, rama, palniki, okap, kolektor i kanał), instalacji oddymiającej oraz ogólnej aparatury pomiarowej. Rysunki projektowe tych komponentów znajdują się w standardowym załączniku (załącznik E). Wymiary podane na rysunkach są wymiarami nominalnymi, chyba że w tekście podano tolerancje.
Komora testowa musi mieć wewnętrzną wysokość 2,4 m plus/minus 0,05 m i wewnętrzną powierzchnię podłogi 3,0 m plus/minus 0,05 m w obu kierunkach. Ściany wykonujemy z bloczków kamiennych (np. z betonu komórkowego), płyt gipsowo-kartonowych, silikatowych lub innych płyt zaliczanych do klasy A1 lub A2.
W jednej ze ścian komory badawczej musi znajdować się otwór umożliwiający wprowadzenie wózka do komory badawczej z otaczającego laboratorium. Otwór (wymiary ramy) musi mieć szerokość co najmniej 1470 mm i wysokość 2450 mm. Okna należy umieścić na dwóch ścianach skierowanych w stronę przodu dwóch prostopadłych płaszczyzn próbek. Do obsługi aparatu SBI i próbki potrzebne są dodatkowe drzwi, gdy wózek jest na miejscu.
Gdy wózek znajduje się w komorze badawczej, odległość pomiędzy powierzchnią próbki długiego skrzydła stykającą się z profilem U a ścianą komory badawczej powinna wynosić 2,1 m plus/minus 0,05 m. Odległość tę należy mierzyć prostopadle do ściany od strony długiego skrzydła. Całkowita powierzchnia otworów w komorze badawczej, bez wlotu powietrza pod wózkiem i otworu oddymiającego w okapie, nie powinna przekraczać 0,05 m2.
Dopuszczalne są zarówno układy lewostronne, jak i prawe, jak pokazano na rysunku zawartym w normie. Aby móc zdjąć boczne płyty okapu bez demontażu kolektora należy zwrócić uwagę na połączenie ramy aparatu SBI z sufitem pomieszczenia. Powinna istnieć możliwość przesunięcia bocznej płyty od dołu na zewnątrz. Względne położenie ramy w komorze badawczej zależy od szczegółów połączenia komory z ramą.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania pojedynczego elementu spalania (SBI) dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu.
