W normie „IMO 2010 FTP Code Part 11 – Testowanie ognioodpornych części jednostek szybkich” opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) opisana jest procedura specyficzna dla jednostek szybkich.
Norma ta dotyczy przegród ognioodpornych i zawiera kryteria właściwości ognioodpornych. Zawiera także kryteria izolacji i integralności.
Jeżeli konstrukcje zbudowane do użytku na łodziach szybkich muszą posiadać właściwości ognioodporne, muszą być zgodne z tą normą. Do takich konstrukcji zaliczają się ognioodporne przegrody, pokłady, sufity, okładziny i drzwi.
Przedziały ognioodporne statków szybkich są badane i oceniane zgodnie z procedurami prób ogniowych określonymi w załączniku do niniejszej normy.
Materiały użyte w przegrodach ognioodpornych muszą być niepalne lub ograniczające ogień, co zostało zweryfikowane zgodnie z niniejszym załącznikiem do niniejszej normy. Niniejszy załącznik ma również zastosowanie do niektórych konstrukcji, takich jak okna, klapy przeciwpożarowe, przejścia rur i przepusty kabli. Załącznik ten obowiązuje także w przypadkach, gdy wymagane jest działanie układu sterowania drzwiami przeciwpożarowymi w przypadku pożaru.
Jeżeli w przegrodach ognioodpornych dopuszcza się stosowanie powłok palnych wraz z podłożami niepalnymi, w razie potrzeby sprawdza się właściwości niskorozprzestrzeniające płomienia tych powłok, zgodnie z niniejszym załącznikiem.
Zbudowany do użytku na łodziach szybkich zgodnie z postanowieniami „Kodeksu HSC 1994 Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa dla łodzi szybkich (MSC.174(79))” lub „Kodeks HSC 2000 Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa dla łodzi szybkich (MSC .97(73))” Zainstalowane konstrukcje muszą posiadać zadowalające właściwości ognioodporne i posiadać atest. Właściwość ognioodporna w tym kontekście oznacza zdolność do izolowania/ochrony obszaru przed wpływem ognia w sąsiednim obszarze poprzez zapewnienie separacji podczas pożaru. Konstrukcjami takimi są ognioodporne przegrody, pokłady, sufity, okładziny i drzwi.
Dla umiarkowanego zagrożenia pożarowego przegrody ognioodporne klasyfikowane są jako „przegrody ognioodporne 30”. Ze względu na duże zagrożenie pożarowe przegrody ognioodporne klasyfikowane są jako „przegrody ognioodporne 60”.
Klasyfikacja jest wyrażana na przykład jako „nośny pokład ognioodporny 60” i „nienośny pokład ognioodporny 30”, co oznacza, że zawarta jest kwalifikacja dotycząca orientacji przegrody wraz ze stwierdzeniem, czy daną przegrodę uważa się za nośną lub nienośną.
Testowanie i raportowanie przegród ognioodpornych powinno zasadniczo spełniać wymagania podane w niniejszym załączniku. Tam, gdzie mogą być wymagane dodatkowe interpretacje, adaptacje lub dodatkowe wymagania, są one szczegółowo opisane w niniejszym standardzie.
Badanie należy kontynuować przez co najmniej 30 minut dla „przegród ognioodpornych 30” lub co najmniej 60 minut dla „przegród ognioodpornych 60” lub przez pośredni okres ochrony przeciwpożarowej, jeśli jest to dozwolone zgodnie z normą HSC Code 2000.
W okresie klasyfikacyjnym muszą zostać spełnione następujące kryteria wydajności w zakresie izolacji i integralności:
W niniejszym załączniku opisano badania przegród ognioodpornych w trzech oddzielnych sekcjach:
Podejście przyjęte do badania nienośnych przegród ognioodpornych jest zgodne, tam gdzie ma to zastosowanie i jest to właściwe, z wymaganiami dotyczącymi badania przegród klasy B zawartymi w niniejszym załączniku.
Podejście przyjęte do badania nośnych przegród ognioodpornych z metalowym rdzeniem konstrukcyjnym (stalowym lub aluminiowym) jest zgodne, tam gdzie to stosowne i właściwe, z wymaganiami dotyczącymi badania przegród klasy A zawartymi w niniejszym załączniku. Jeżeli rdzeń konstrukcyjny jest wykonany z aluminium, średnia temperatura rdzenia konstrukcyjnego nie może w żadnym momencie okresu klasyfikacji przekroczyć temperatury początkowej o więcej niż 200 stopni.
Podejście przyjęte do badania innych nośnych przegród ognioodpornych jest zgodne, tam gdzie ma to zastosowanie i jest to właściwe, z wymaganiami dotyczącymi badania przegród klasy B zawartymi w niniejszym załączniku. Ponadto te przedziały nośne zostaną przetestowane przy przewidywanym obciążeniu statycznym i muszą zachować swoją nośność w okresie klasyfikacji.
Konstrukcja, montaż i utwardzanie próbki do badań powinny być typowe dla praktycznego zastosowania. W przypadku przegród pionowych minimalne wymiary całkowite odsłoniętej części próbki do badań wynoszą 2.440 mm szerokości i 2.500 mm wysokości lub pełnej wysokości, jeśli wysokość jest mniejsza niż 2.500 mm. W przypadku przegród poziomych (pokładów) minimalne wymiary całkowite odsłoniętej części próbki do badań wynoszą 2.440 mm szerokości i 3.040 mm długości (rozpiętość) lub pełnej długości, jeśli długość jest mniejsza niż 3.040 mm.
Próbkę do badań pionowych należy podeprzeć po prostu u góry i u dołu, a nie wzdłuż jej pionowych krawędzi. Pozioma próbka do badań powinna być podparta prosto na dwóch końcach, a nie wzdłuż boków równoległych do przęsła.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy usługi testowe określone w „Kodeksu FTP IMO 2010, rozdział 11 – Testy ogniowe „wytrzymałe części łodzi szybkich” w standardzie. Daje również.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
