
Norma „EN IEC 60331 Badania przewodów elektrycznych w warunkach pożaru – Integralność obwodów”, oparta na normie europejskiej, a następnie opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

Niniejsza norma ma zastosowanie do kabli o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 600/1000 V, metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych, w tym o napięciu znamionowym poniżej 80 V. Jest ona przeznaczona do badań kabli o średnicy całkowitej większej niż 20 mm. Kable o mniejszych średnicach należy badać z użyciem aparatury, procedur i wymagań określonych w normie EN IEC 60331-2.
W niniejszej normie zawarto szczegółowe informacje dotyczące konkretnego punktu uszkodzenia, układu kontroli ciągłości, próbki testowej, procedury testowej i raportu z testu dla kabli elektroenergetycznych i sterujących o napięciu znamionowym do 600/1000 V włącznie.
Norma EN IEC 60331-1 nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących konkretnego punktu uszkodzenia, układu kontroli ciągłości, próbki testowej, procedury testowej i raportu z badań dla metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych. Chociaż zakres normy ogranicza się do kabli o napięciu znamionowym do 0,6/1,0 kV, procedura ta może być również stosowana dla kabli o napięciu znamionowym do 1,8/3 kV, po uzgodnieniu między producentem a nabywcą, pod warunkiem zastosowania odpowiednich bezpieczników.
Załącznik A określa metodę weryfikacji palnika i układu sterowania użytego do testów. Określono wymagania dotyczące identyfikacji, która może być opcjonalnie umieszczona na kablu, w celu potwierdzenia zgodności z niniejszą normą.
Niniejsza norma ma zastosowanie do kabli o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 600/1000 V, metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych, w tym o napięciu znamionowym poniżej 80 V. Jest ona przeznaczona do badań kabli o średnicy całkowitej nieprzekraczającej 20 mm. Kable o większych średnicach należy badać z użyciem aparatury, procedur i wymagań określonych w normie EN IEC 60331-1.
W niniejszej normie zawarto szczegółowe informacje dotyczące konkretnego punktu uszkodzenia, układu kontroli ciągłości, próbki testowej, procedury testowej i raportu z testu dla kabli elektroenergetycznych i sterujących o napięciu znamionowym do 600/1000 V włącznie.
Norma EN IEC 60331-2 nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących konkretnego punktu uszkodzenia, układu kontroli ciągłości, próbki testowej, procedury testowej i raportu z badań dla metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych. Chociaż zakres normy ogranicza się do kabli o napięciu znamionowym do 0,6/1,0 kV, procedura ta może być również stosowana dla kabli o napięciu znamionowym do 1,8/3 kV, po uzgodnieniu między producentem a nabywcą, pod warunkiem zastosowania odpowiednich bezpieczników.
Załącznik A określa metodę weryfikacji palnika i układu sterowania użytego do testów. Określono wymagania dotyczące identyfikacji, która może być opcjonalnie umieszczona na kablu, w celu potwierdzenia zgodności z niniejszą normą.
Niniejsza norma ma zastosowanie do kabli o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 600/1000 V, w tym metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych o napięciu znamionowym poniżej 80 V. Jest ona przeznaczona do badania kabli o średnicy całkowitej nieprzekraczającej 20 mm. Niniejsza norma szczegółowo opisuje konkretny punkt uszkodzenia, układ kontroli ciągłości, próbkę do badań, procedurę badania oraz raport z badań dla kabli elektroenergetycznych i sterowniczych o napięciu znamionowym do 600/1000 V włącznie.
Norma EN IEC 60331-3 nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących konkretnego punktu awarii, sposobu kontroli ciągłości, próbki testowej, procedury testowej i raportu z badań dla metalowych kabli teleinformatycznych i telekomunikacyjnych oraz kabli światłowodowych. Chociaż zakres normy ogranicza się do kabli o napięciu znamionowym do 0,6/1,0 kV, może być ona również stosowana do kabli o napięciu znamionowym do 1,8/3 kV, pod warunkiem zastosowania odpowiednich bezpieczników, za zgodą producenta i nabywcy.
Kable pomyślnie ocenione tą metodą nie spełniają wymagań norm EN IEC 60331-1 ani EN IEC 60331-2. Testy należy przeprowadzać oddzielnie, zgodnie z jedną z tych dwóch norm. Dodatkowe parametry można potwierdzić poprzez oznaczenie zgodnie z normami EN IEC 60331-1 i EN IEC 60331-2. Załącznik A zawiera metodę weryfikacji palnika i układu sterowania użytych do testów.
Metoda badawcza opisana w niniejszej normie jest ograniczona do przewodów o przekroju do 120 mm². Wyniki badań dla przewodów o przekroju 120 mm² potwierdzają również większe przekroje tej samej konstrukcji kabla. W przypadku wstępnie zmontowanych kabli trzyżyłowych, cały kabel uznaje się za przebadany, gdy jest on badany jako pojedynczy rdzeń.
Niniejsza norma określa konkretny punkt zwarcia, układ kontroli ciągłości, próbkę badawczą, procedurę badawczą oraz raport z badań dla kabli elektroenergetycznych o napięciu znamionowym powyżej 0,6/1,0 kV do 18/30 kV. Załącznik A zawiera metodę weryfikacji palnika i układu sterowania użytych do badania. Załącznik B zawiera informacje dotyczące wyboru zalecanej aparatury badawczej. Załącznik C zawiera wytyczne dotyczące opcjonalnego stosowania protokołów natrysku wody lub strumienia wody. Załącznik D podaje opcjonalną temperaturę płomienia 1000°C, mającą zastosowanie w określonych zastosowaniach. Określono wymagania dotyczące identyfikacji, która może być opcjonalnie umieszczona na kablu w celu potwierdzenia zgodności z niniejszą normą.
Niniejsza publikacja dotycząca bezpieczeństwa, skupiająca się na metodzie badania bezpieczeństwa integralności obwodów kabli energetycznych o napięciu znamionowym powyżej 1 kV, do 30 kV oraz w warunkach pożaru, jest przeznaczona przede wszystkim do stosowania jako norma bezpieczeństwa produktu dla produktów określonych w zakresie normy.
Dla celów niniejszej normy termin integralność obwodu odnosi się do zdolności do kontynuowania pracy zgodnie ze specyfikacją, gdy urządzenie jest wystawione na działanie określonego źródła ognia przez określony czas.
Badanie należy przeprowadzić w odpowiednim pomieszczeniu, wyposażonym w urządzenia do usuwania szkodliwych gazów spalinowych. Należy zapewnić odpowiednią wentylację, aby utrzymać płomień przez cały czas trwania badania. Pomieszczenie powinno znajdować się na zewnątrz, w temperaturze od 5°C do 40°C. Zarówno podczas procedur weryfikacji, jak i badania kabli, w pomieszczeniu należy zachować takie same warunki wentylacji i ochrony.
Niniejsza norma opisuje również metody przygotowania próbek, procedury kontroli ciągłości, procedurę badania elektrycznego, metodę przepalania kabli oraz zawiera wymagania dotyczące oceny wyników badań. Norma obejmuje kable elektroenergetyczne niskiego napięcia i określa wymagania dotyczące oceny wyników badań.
Norma ta opisuje również metody przygotowania próbek, procedury kontroli ciągłości, procedury badań elektrycznych, metodę wypalania kabli oraz określa wymagania dotyczące oceny wyników badań. Obejmuje ona kable elektryczne do transmisji danych stosowane w obwodach o napięciu nieznamionowym i bardzo niskim.
Norma ta opisuje również metody przygotowania próbek, procedury kontroli ciągłości, procedury testów optycznych, metodę wypalania kabli oraz określa wymagania dotyczące oceny wyników testów. Obejmuje ona kable elektryczne do transmisji danych stosowane w obwodach o napięciu znamionowym i bardzo niskim.
Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia wykwalifikowany zespół i dysponuje rozbudowaną infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN IEC 60331 „Badania kabli elektrycznych w warunkach pożaru – integralność obwodów”.
