EN 1364 Badania odporności ogniowej elementów nienośnych

Europejska norma „EN 1364 Badania odporności ogniowej elementów nienośnych” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 1364-1 Część 1: Ściany” opisuje metodę określania odporności ogniowej ścian nienośnych. Norma ta jest stosowana łącznie z normą EN 1363-1.

Niniejsza norma ma zastosowanie do przeszklonych i nieszkliwionych ścian działowych (ścian nienośnych), ścian nienośnych wykonanych niemal w całości ze szkła (ścian nienośnych ze szkłem) oraz innych nienośnych ścian wewnętrznych i zewnętrznych, ze szkłem lub bez. Odporność ogniową zewnętrznych ścian nienośnych można określić w warunkach oddziaływania ognia wewnętrznego lub zewnętrznego. W tym drugim przypadku stosuje się krzywą oddziaływania ognia zewnętrznego podaną w normie EN 1363-2.

Niniejsza norma nie obejmuje:

• Ściany osłonowe (zewnętrzne ściany nienośne zawieszone przed płytą stropową), chyba że wyraźnie zezwalają na to normy EN 1364-3 lub EN 1364-4, które zawierają szczegółowe informacje na temat metodologii, która ma być stosowana
• Ściany nienośne zawierające zespoły drzwiowe, które muszą zostać przetestowane zgodnie z tą normą.

Szczegółowe wymagania dotyczące badania przeszkleń podano w załączniku A. Szczegółowe wymagania dotyczące badania nienośnych ścian zewnętrznych i wewnętrznych zaprojektowanych tak, aby rozciągały się poziomo między dwoma niezależnie sprawdzonymi ognioodpornymi pionowymi elementami konstrukcyjnymi podano w załączniku B.

Warunki ogrzewania i ciśnienia oraz atmosfera pieca muszą spełniać wymagania określone w normie EN 1363-1 lub, jeżeli ma to zastosowanie, w normie EN 1363-2.

W praktyce, jeśli konstrukcja ma 3 m lub mniej wysokości lub szerokości, ten wymiar próbki testowej należy zbadać w pełnym rozmiarze. Jeśli którykolwiek z wymiarów konstrukcji przekracza 3 m, wymiar ten należy zbadać na długości nie mniejszej niż 3 m w przypadku badania bez konstrukcji wsporczej lub na długości nie mniejszej niż 2,8 m w przypadku badania z konstrukcją wsporczą.

Liczba próbek testowych powinna być zgodna z normą EN 1363-1. Jednakże, gdy wymagane są dane dla różnych warunków ekspozycji lub gdy konstrukcja musi zostać oceniona z przeszkleniem i bez, należy przeprowadzić dodatkowe badania, używając oddzielnych próbek testowych dla każdego przypadku.

• Norma EN 1364-2 Część 2: Sufity opisuje metodę określania odporności ogniowej sufitów, które są klasyfikowane ogniowo niezależnie od elementów konstrukcyjnych znajdujących się nad nimi. Norma ta jest stosowana łącznie z normą EN 1363-1.

Metoda ta ma zastosowanie do sufitów podwieszanych lub mocowanych bezpośrednio do ramy lub konstrukcji nośnej, a także do sufitów samonośnych. W tej metodzie badawczej sufit jest poddawany działaniu ognia, a oddziaływanie ognia jest przeprowadzane od dołu lub od góry sufitu, aby symulować ogień w przestrzeni nad sufitem.

Wkład w odporność ogniową, jaki sufit podwieszany może zapewnić jako membrana ochronna dla elementów nośnych, określa się zgodnie z procedurą opisaną w normie EN 13381-1. Odporność ogniową stropów nośnych w połączeniu z sufitem podwieszanym można również ocenić za pomocą badań zgodnych z normą EN 1365-2.

Warunki ogrzewania i ciśnienia oraz atmosfera pieca muszą spełniać wymagania określone w normie EN 1363-1 lub, jeżeli ma to zastosowanie, w normie EN 1363-2.

W przypadku sufitów samonośnych narażonych na działanie ognia z góry lub z dołu, gdy sufit jest praktycznie równy lub większy od otworu pieca, należy go zbadać przy minimalnym wymiarze 4 m x 3 m. Otwór w suficie powinien być skierowany w stronę większego wymiaru. Gdy sufit jest praktycznie mniejszy niż 4 m x 3 m w obu kierunkach, należy go zbadać w pełnym wymiarze. Otwór pieca powinien być osłonięty elementem o odpowiednich rozmiarach, zapewniającym odpowiednią sztywność i stabilność do podparcia badanej próbki.

W przypadku sufitów podwieszanych narażonych na działanie ognia z góry lub z dołu, próbka powinna mieć wymiary umożliwiające wystawienie co najmniej 4 m x 3 m na działanie warunków panujących w piecu. Główne elementy powinny być zorientowane w kierunku większego wymiaru. W praktyce, gdy sufit ma wymiary mniejsze niż 4 m x 3 m w dowolnym kierunku, należy go badać w pełnym wymiarze. Otwór pieca powinien być osłonięty elementem o odpowiednich rozmiarach, zapewniającym odpowiednią sztywność i stabilność do podparcia próbki.

Liczba próbek testowych musi być zgodna z normą EN 1363-1. Jeżeli nie można zidentyfikować najsurowszej konfiguracji testowej określonej w tej normie, należy zbadać pojedynczą próbkę; w takim przypadku należy przeprowadzić oddzielne badania dla każdej konfiguracji.

• Norma EN 1364-3 Część 3: Ściana osłonowa – Pełna konfiguracja (kompletny montaż) opisuje metodę określania odporności ogniowej pełnej konfiguracji ściany osłonowej. Normę tę stosuje się łącznie z normą EN 1363-1.

Metodę badawczą stosuje się do ścianek ścinających typu B. Badanie nie nadaje się do badania ścianek ścinających typu A.

Odporność ogniową ściany osłonowej można określić w warunkach ekspozycji wewnętrznej lub zewnętrznej. W drugim przypadku można zastosować krzywą ekspozycji zewnętrznej podaną w normie EN 13632, z zastrzeżeniem różnych przepisów krajowych.

Badania poszczególnych elementów ściany osłonowej (np. uszczelnienia obwodowego, panelu wypełniającego lub mocowania systemu szkieletowego służącego do mocowania ściany osłonowej do elementu stropowego) lub systemów, w których wymagania dotyczące odporności ogniowej dotyczą tylko obszaru spandreli, można przeprowadzić zgodnie z normą EN 1364-4. Norma EN 1364-4-3 ma zastosowanie do pionowych uszczelnień liniowych wnęk. Niniejsza norma nie obejmuje fasad dwuwarstwowych, systemów okładzin wierzchnich ani systemów fasad wentylowanych na ścianach zewnętrznych. Nie dotyczy ona reakcji ścian osłonowych na ogień.

Niniejszą normę należy czytać łącznie z normami EN 1363-1 i EN 1363-2.

Warunki ogrzewania i ciśnienia oraz atmosfera pieca muszą być zgodne z normami EN 1363-1 lub EN 1363-2, jeżeli mają zastosowanie, dotyczącymi krzywej ognia zewnętrznego.

Próbka badawcza musi mieć wystarczającą wysokość, aby umożliwić:

• Włączenie obszaru spandrela przed górną podstawą nośną, zgodnie z praktyką. W razie potrzeby spandrel można przyciąć do wysokości, która wystaje co najmniej 500 mm poza górną podstawę nośną.
• Próbka badawcza powinna wystawać 150 mm poniżej górnej powierzchni dolnej podstawy podporowej, a jej dolna krawędź powinna być niepodparta.

Jeżeli ma być przeprowadzona ocena pionowej szczeliny liniowej, próbka testowa musi mieć wystarczającą szerokość, aby wystawała co najmniej 500 mm poza zewnętrzną krawędź symulowanej ściany.

• Norma „EN 1364-4 Część 4: Ściana osłonowa – Konfiguracja elementów” opisuje metodę określania odporności ogniowej elementów ściany osłonowej i uszczelnienia obwodowego. Metoda ta bada odporność na ogień wewnętrzny i zewnętrzny:
  • Panel spandrelowy, czyli ścieg w dół, ścieg w górę lub kombinacja tych ściegów
  • Pieczęć środowiskowa
  • Mocowanie systemu ramowego (kotwy) służącego do mocowania ściany osłonowej do elementu stropowego
  • Kombinacje tych

Wyniki badań zgodnych z niniejszą normą stanowią podstawę klasyfikacji ścian osłonowych typu A. Wyniki badań dla ścian osłonowych typu B można wykorzystać do określenia odporności ogniowej przekrojów ścian osłonowych, co pozwala rozszerzyć zakres zastosowań po przeprowadzeniu wcześniejszych badań zgodnie z normą EN 1364-3.

Niniejsza norma nie obejmuje fasad dwuwarstwowych, systemów okładzinowych ani systemów fasad wentylowanych na ścianach zewnętrznych. Nie dotyczy ona reakcji ścian osłonowych na ogień.

Niniejszą normę należy czytać łącznie z normami EN 1363-1, EN 1363-2 i EN 1364-3 dotyczącymi ścian osłonowych typu B. Załącznik A zawiera wskazówki informacyjne dotyczące zasad i metod badań stosowanych przy badaniu elementów ścian osłonowych.

Warunki ciśnieniowe i atmosfera pieca muszą być zgodne z normą EN 1363-1, przy ciśnieniu nominalnym 20 Pa w miejscach pokazanych na rysunkach. Warunki grzania muszą być zgodne z normami EN 1363-1 lub EN 1363-2 dla wybranej konfiguracji testowej, jak podano w tabeli.

Wielkość próby testowej powinna wynosić:

• Wysokość obszaru spandreli w praktyce (zwykle około 1 m)
• Jeżeli szerokość ściany osłonowej w praktyce jest mniejsza niż 3 m, próbka powinna mieć dokładnie taki rozmiar, jaki jest w praktyce.
• W praktyce, jeżeli szerokość ściany osłonowej jest większa niż 3 m, szerokość próbki nie powinna być mniejsza niż 3 m.

Właściwości użytkowe ścian osłonowych lub ich sekcji typu A w warunkach ekspozycji wewnętrznej i zewnętrznej należy określić na podstawie jednego badania, w którym próbka jest ogrzewana z obu stron. W przypadku ścian osłonowych typu B należy przeprowadzić oddzielne badania ekspozycji wewnętrznej i zewnętrznej. W zależności od wymogów krajowych, krzywa ekspozycji zewnętrznej może być krzywą reakcji na ogień określoną w normie EN 1363-2 lub standardową krzywą temperatury/czas określoną w normie EN 1363-1.

• Norma „EN 1364-5 Część 5: Kratki wentylacyjne” opisuje metodę określania odporności ogniowej kratek wentylacyjnych. Norma ta ma zastosowanie do kratek wentylacyjnych przeznaczonych do montażu w elementach budowlanych (zazwyczaj w ścianach, podłogach lub sufitach). Położenie montażowe kratki wentylacyjnej może być pionowe lub poziome. Mechanizm zamykania kratki wentylacyjnej może być spowodowany rozszerzalnością materiału lub działaniem dowolnego mechanicznego lub elektrycznego urządzenia zamykającego.

Niniejsza metoda badawcza ma zastosowanie do kratek wentylacyjnych o klasie ognioodporności, ognioodporności i kontroli dymu. Dodatkowa konfiguracja testowa ma zastosowanie do kratek wentylacyjnych o klasie ognioodporności, ognioodporności i kontroli dymu w zastosowaniach, w których kontakt z otwartym płomieniem stanowi zagrożenie od początku pożaru.

Niniejsza metoda badawcza ocenia zachowanie kratki wentylacyjnej poddanej działaniu standardowej krzywej pożaru opisanej w normie EN 1363-1 oraz standardowego ciśnienia opisanego w normie EN 1363-1. Celem niniejszego badania nie jest dostarczenie ilościowych informacji na temat szybkości wycieku dymu lub gorących gazów, ani na temat przenoszenia lub wytwarzania dymu w warunkach pożaru. Fakty te należy brać pod uwagę jedynie przy opisie ogólnego zachowania próbek testowych podczas badań.

Warunki ogrzewania i atmosfera pieca muszą być zgodne z warunkami podanymi w normach EN 1363-1 lub EN 1363-2, jeżeli mają zastosowanie.

Warunki i tolerancje ciśnienia muszą być zgodne z normą EN 1363-1. W zależności od zastosowania, kratki wentylacyjne montowane na pionowych konstrukcjach wsporczych mogą być testowane w strefie nadciśnienia lub podciśnienia. Jeśli kratka jest zaprojektowana dla obu stref, należy przetestować oba scenariusze.

Próbka badawcza składa się z kratki przewodzącej powietrze połączonej z konstrukcją wsporczą. W przypadku, gdy wiele próbek badawczych jest wbudowanych w jedną konstrukcję badawczą, powinny one podlegać oddzielnej ocenie.

Próbka testowa powinna być zazwyczaj pełnowymiarowa. W przypadku testowania modułowych kratek wentylacyjnych, należy przetestować największą instalację.

• Norma EN 1364-6 Część 6: Bariery z otwartą przestrzenią roboczą opisuje metody określania odporności ogniowej barier z otwartą przestrzenią roboczą. Normę tę należy stosować łącznie z normą EN 1363-1.

Niniejsza norma ma zastosowanie do nienośnych, pionowych lub poziomych, otwartych przegród wnękowych, zaprojektowanych do zamykania i zapewniania oddzielenia ogniowego w przypadku pożaru. Otwarte przegrody wnękowe na fasadach, gdzie występuje narażenie na ogień w wyniku stłuczenia okna i dopuszczenia do kontaktu rozwijającego się ognia z fasadą, mogą być badane pod kątem opcjonalnych kryteriów dotyczących płomienia.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do barier wnękowych z wbudowanymi uszczelnieniami przejść instalacyjnych w zakresie normy EN 1366-3. Ponadto, niniejsza norma nie ma zastosowania do zamkniętych barier wnękowych w zakresie normy EN 1366-4.

Warunki ogrzewania i atmosfera pieca muszą spełniać wymagania określone w normie EN 1363-1.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN 1364 „Badania odporności ogniowej elementów nienośnych”.