Testy ogniowe NF C20-921 - Część 2: Metody testowe - Metody testowania drutu żarowego - Ogólne

Testy ogniowe NF C20-921 - Część 2: Metody testowe - Metody testowania drutu żarowego - Ogólne

Norma NF C20-921, norma francuska, definiuje metodę badania rozżarzonym drutem w ramach badań ogniowych. Podczas tego badania rozżarzony drut jest poddawany działaniu temperatury 960 stopni Celsjusza przez 30 sekund. Czas gaszenia powinien być krótszy niż 30 sekund. Jeśli materiał wytwarza płonące krople , oznacza to, że przeszedł test pomyślnie.

Testy ogniowe NF C20-921 - Część 2: Metody testowe - Metody testowania drutu żarowego - Ogólne

Podczas opracowywania tej normy jako podstawę przyjęto normę IEC 60695-2 Test zagrożenia pożarowego — metody badań oparte na żarzącym się / gorącym drucie, opublikowaną przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC). Norma ta, zawierająca zestaw metod badawczych, jest oparta na produkcie końcowym. Ma na celu symulowanie skutków naprężeń termicznych wytwarzanych przez źródło podgrzewane elektrycznie w celu przedstawienia zagrożenia pożarowego. Tę metodę badawczą stosuje się w celu sprawdzenia, czy w określonych warunkach testowych produkt końcowy wystawiony na działanie źródła podgrzewanego elektrycznie ma ograniczoną zdolność zapalania się lub, w przypadku zapłonu, ograniczoną zdolność rozprzestrzeniania się płomienia. Jednak analiza zagrożenia pożarowego, aspekty palności i rozprzestrzenianie się płomienia na inne produkty nie są objęte niniejszą normą.

Ogólnie rzecz biorąc, test rozżarzonym drutem jest wykonywany przez podgrzanie elementu do określonej temperatury. Podgrzany element nazywany jest drutem żarowym.

Do tej pory opracowano szereg metod badawczych służących do oceny palności i odporności ogniowej materiałów. Metody te obejmują zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie metody badania płomienia. Metoda bezpośredniego płomienia jest od dawna przyjętą metodą testową i polega na przykładaniu bezpośredniego płomienia do próbki zamontowanej pionowo lub poziomo w kontrolowanych warunkach. Z drugiej strony metoda płomienia pośredniego ma niepalne źródło ciepła przykładane do próbki. Test rozżarzonym drutem jest przykładem metody płomienia pośredniego. Wyniki badań z zastosowaniem tych metod służą do porównania odporności materiałów na zapłon, samogasnące płomienie i nierozprzestrzenianie ognia przez kapanie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania rozżarzonym drutem w zakresie testów ogniowych w zakresie normy NF C20-921, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp