
Europejska norma „EN 13823 Badania reakcji na ogień wyrobów budowlanych – Wyroby budowlane z wyłączeniem podłóg poddane działaniu ciepła pojedynczej substancji palnej” opisuje metodę badania służącą do określania reakcji na ogień wyrobów budowlanych, z wyłączeniem podłóg, oraz wyrobów określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/364, poddawanych działaniu ciepła pojedynczej substancji palnej. Procedury obliczeniowe stosowane w tej metodzie oraz informacje dotyczące czułości tej metody badawczej zawarto w standardowych załącznikach (załącznik A i załącznik B). Procedury kalibracji zawarto również w załącznikach standardowych (załącznik C i załącznik D). Normę tę opracowano przede wszystkim w celu określenia reakcji na ogień wyrobów płaskich. Przetwarzanie niektórych rodzin produktów, na przykład produktów liniowych, takich jak rury, kanały, kable i podobne produkty, może wymagać specjalnych zasad.

Dla celów niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normach EN ISO 13943 i EN 13501-1, stosuje się następujące definicje:
Z reguły pojedyncze urządzenie do badania materiałów palnych powinno składać się z komory testowej, aparatury testowej (wózka, ramy, palników, okapu, kolektora i przewodu), systemu odprowadzania dymu oraz ogólnego sprzętu pomiarowego. Rysunki projektowe tych komponentów znajdują się w załączniku standardowym (Załącznik E). Wymiary podane na rysunkach są nominalne, chyba że w tekście podano tolerancje. Powietrze doprowadzane do komory testowej od spodu samochodu musi być czyste i niezanieczyszczone.
Komora testowa powinna mieć wysokość wewnętrzną 2,4 m plus/minus 0,05 m w każdym kierunku i powierzchnię podłogi wewnętrzną 3,0 m plus/minus 0,05 m. Ściany muszą być wykonane z bloczków kamiennych (np. z betonu komórkowego), płyt gipsowo-kartonowych, płyt silikatowych lub innych płyt zaliczonych do klasy A1 lub A2. W jednej ze ścian pomieszczenia testowego powinien znajdować się otwór, przez który będzie można wjechać wózkiem z otaczającego laboratorium do pomieszczenia testowego. Otwór musi mieć co najmniej 1470 mm szerokości i 2450 mm wysokości (wymiary ramy). Okna umieszczono na dwóch ścianach zwróconych ku przodowi dwóch ortogonalnych płaszczyzn próbki. Dodatkowe drzwi są potrzebne do transportu pojedynczego urządzenia do pomiaru palności i próbki, gdy wózek jest na miejscu.
Gdy wózek znajduje się w komorze badawczej, odległość pomiędzy powierzchnią próbki długiego skrzydła stykającą się z profilem U a ścianą komory badawczej powinna wynosić 2,1 m plus/minus 0,05 m. Odległość tę należy mierzyć prostopadle do ściany od strony długiego skrzydła. Całkowita powierzchnia otworów w komorze badawczej, bez wlotu powietrza pod wózkiem i otworu oddymiającego w okapie, nie powinna przekraczać 0,05 m2.
Dozwolone są konfiguracje zarówno lewostronne, jak i prawostronne. Aby umożliwić demontaż płyt bocznych okapu bez demontażu kolektora, należy zwrócić uwagę na połączenie ramy urządzenia jednopalnikowego z sufitem komory. Płyta boczna musi umożliwiać przesunięcie na zewnątrz w dolnej części. Względne położenie ramy w komorze testowej zależy od szczegółów połączenia między komorą a ramą.
Mówiąc w skrócie, norma EN 13823 ocenia zachowanie materiałów wystawionych na działanie ognia, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na rozprzestrzenianie się płomieni, uwalnianie ciepła, wytwarzanie dymu i spadanie płonących szczątków. Dzięki temu mamy pewność, że materiały wykorzystane w budynkach nie przyspieszą w sposób niebezpieczny rozprzestrzeniania się ognia, co daje mieszkańcom więcej czasu na ewakuację i ogranicza szkody. W odróżnieniu od testów na małą skalę, do testów z pojedynczym płonącym przedmiotem stosuje się ustawienie w narożniku, w którym znajduje się pojedynczy płonący przedmiot (na przykład pożar śmietnika), aby symulować bardziej realistyczny scenariusz pożaru. Zapewnia dokładniejszą prognozę zachowania materiałów w rzeczywistych pożarach.
Norma EN 13823 zawiera podstawowe dane dotyczące systemu, który dzieli materiały na kategorie od A1 (niepalne) do F (łatwo zapalne) w zależności od ich reakcji na ogień. Ten zharmonizowany system umożliwia: łatwiejsze porównywanie materiałów oraz ujednolicenie przepisów budowlanych i marketingu produktów w całej Europie.
Zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej w sprawie wyrobów budowlanych (CPR) wiele materiałów budowlanych musi przejść próbę ogniową, aby uzyskać znak CE i móc być legalnie sprzedawanych. Norma ta stanowi istotny element zgodności.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi badawcze świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „EN 13823 Badania reakcji na ogień wyrobów budowlanych - Wyroby budowlane, z wyłączeniem podłóg poddanych oddziaływaniu termicznemu pojedynczej substancji palnej”.
