EN ISO 11925-2 Badania reakcji na ogień – Palność wyrobów w bezpośrednim kontakcie z płomieniem – Część 2: Badanie z pojedynczym źródłem płomienia

Norma „EN ISO 11925-2 Badania reakcji na ogień – Zapłon wyrobów w bezpośrednim kontakcie z płomieniem – Część 2: Badanie z pojedynczym źródłem płomienia”, oparta na normie europejskiej, a następnie opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę badania mającą na celu określenie zapalności wyrobów w wyniku bezpośredniego kontaktu z małym płomieniem przy zerowym natężeniu promieniowania, z wykorzystaniem próbek zorientowanych pionowo.

Załączniki do tego standardu są ułożone w następujący sposób:

• Załącznik A: Informacje o wrażliwości tej metody badawczej
• Załącznik B: Informacje dotyczące testowania produktów końcowych niepłaskich
• Załącznik C: Informacje dotyczące badania perforowanych wyrobów końcowych

Na potrzeby niniejszej normy stosuje się następujące definicje, oprócz terminów i definicji podanych w normie „ISO 13943 Bezpieczeństwo przeciwpożarowe – Słownik”:

• Produkt: Materiał, element lub komponent, dla którego wymagane są informacje.
• Produkt zasadniczo płaski: Produkt, który ma jedną z następujących cech:
  • Płaska, otwarta powierzchnia.
  • Płaska powierzchnia odsłonięta, której nierówności są równomiernie rozłożone na całej odsłoniętej powierzchni. Pod warunkiem, że:
    • Co najmniej 50% powierzchni reprezentatywnego kwadratu o wymiarach 250 mm x 250 mm leży na głębokości 6 mm od płaszczyzny pobranej z najwyższych punktów na otwartej powierzchni, lub
    • W przypadku powierzchni zawierających pęknięcia, rozszczepienia lub otwory ich szerokość nie powinna przekraczać 6,5 mm, a głębokość 10 mm, a łączna powierzchnia takich pęknięć, rozszczepień lub otworów w powierzchni nie powinna przekraczać 30 procent reprezentatywnego kwadratowego obszaru powierzchni otwartej o wymiarach 250 mm x 250 mm.
• Płonące krople lub cząstki: Materiał, który oddziela się od próbki w trakcie procedury badania ogniowego i powoduje zapalenie się bibuły filtracyjnej znajdującej się pod próbką.
• Produkty wielowarstwowe: Produkt składający się z dwóch lub więcej warstw różnych materiałów (mogą być znaczne lub nieznaczne).
• Płomień podtrzymywany: Płomień, który utrzymuje się dłużej niż 3 sekundy.
• Zapłon: wskazuje na obecność trwałego płomienia.

Próbkę do badań należy wyciąć z reprezentatywnej próbki badanego produktu, stosując szablony określone w niniejszej normie. Próbki do badań powinny mieć wymiary 250 mm plus/minus 2 mm długości i 90 mm plus/minus 2 mm szerokości. Próbki o grubości 60 mm lub mniejszej należy badać na całej ich grubości. Próbki o grubości większej niż 60 mm należy przyciąć do 60 mm, odcinając nienaświetloną powierzchnię. Jeśli zmniejszenie rozmiaru próbki jest konieczne, powierzchnia cięcia nie powinna być wystawiana na działanie płomienia. W przypadku produktów, które są zwykle produkowane w rozmiarze mniejszym niż próbka do badań, należy specjalnie wytworzyć próbkę do badań o odpowiednim rozmiarze.

Jeśli produkt nie jest zasadniczo płaski, próbki mogą zostać przetestowane pod kątem ich przeznaczenia (np. izolacji rur). Produkt powinien być dostarczony w całości lub w próbkach o długości 250 mm.

Dla każdego warunku ekspozycji należy zbadać co najmniej sześć reprezentatywnych próbek produktu. Trzy próbki należy wyciąć wzdłuż, a trzy próbki – poprzecznie. Jeśli badany produkt jest asymetryczny na całej grubości i obie powierzchnie mogą być narażone na działanie źródła zapłonu, należy zbadać dwie próbki na każdej powierzchni w celu określenia krytycznego punktu uderzenia. Należy przeprowadzić pełną serię badań w celu określenia krytycznego punktu uderzenia.

Jeśli produkt ma znacząco różne powierzchnie, ale każda z tych odrębnych powierzchni zasadniczo spełnia specyfikacje powierzchni dla produktów płaskich, należy przeprowadzić dwa testy w każdym punkcie uderzenia płomienia. Należy określić krytyczny punkt uderzenia. Dla krytycznego punktu uderzenia należy przeprowadzić pełną serię testów. Jeśli produkt jest montowany z zamkniętymi krawędziami, ale może być również używany z krawędziami niezabezpieczonymi, testy należy przeprowadzić zarówno na próbkach zamkniętych, jak i otwartych.

W przypadku stosowania podłoża, próbki należy dobierać zgodnie z normą ISO 14697 lub EN 13238. Podczas przygotowywania próbek do badań należy zachować ostrożność, aby odsłonić dolne krawędzie materiałów nakładanych na podłoża, ponieważ w praktyce podłoże może wystawać poza dolną krawędź badanego materiału i samo nie zostać odsłonięte. Konfiguracja próbki do badań powinna uwzględniać uwarunkowania praktyczne, takie jak rodzaj podłoża i sposób jego mocowania.

Próbki testowe i bibuły filtracyjne muszą być kondycjonowane zgodnie z normą EN 13238.

Norma EN ISO 11925-2 jest istotna, ponieważ określa metodę oceny palności wyrobów budowlanych poddanych działaniu małego płomienia, co ma kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa pożarowego. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:

• Ocena bezpieczeństwa pożarowego: Pomaga klasyfikować zachowanie się pożaru poprzez badanie łatwości zapłonu materiałów pod wpływem bezpośredniego ognia. Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa budynków i ich mieszkańców poprzez identyfikację materiałów, które mogą przyczyniać się do rozprzestrzeniania się ognia.
• Zgodność z przepisami: Wiele krajów i regionów, szczególnie w Europie, stosuje normę EN ISO 11925-2 w ramach przepisów budowlanych. Zgodność z normami zmniejsza ryzyko w budownictwie, zapewniając, że materiały spełniają normy bezpieczeństwa pożarowego.
• Standaryzowane testy: Norma ta zapewnia spójną i powtarzalną metodę pomiaru palności, umożliwiając wiarygodne porównanie materiałów różnych producentów i na różnych rynkach. Wspiera to uczciwy handel i zapewnienie jakości.
• Rozwój materiałów: Producenci wykorzystują normę do rozwoju i udoskonalania materiałów ognioodpornych, zapewniając w ten sposób, że produkty spełniają wymogi bezpieczeństwa przed wprowadzeniem ich na rynek.
• Ograniczenie ryzyka: Norma ta minimalizuje zagrożenia pożarowe w budynkach poprzez identyfikację materiałów podatnych na szybki zapłon, pomagając architektom, inżynierom i organom regulacyjnym wybierać bezpieczniejsze materiały.

Podsumowując, norma EN ISO 11925-2 stanowi ważne narzędzie służące zapewnieniu bezpieczeństwa pożarowego i świadomemu doborowi materiałów budowlanych, a ostatecznie zapewnieniu bezpieczeństwa życia i mienia.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 11925-2 „Badania reakcji na ogień – Palność wyrobów w bezpośrednim kontakcie z płomieniem – Część 2: Badanie z pojedynczym źródłem płomienia”.