EN 13501-5 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków - Część 5: Klasyfikacja przy użyciu danych z zewnętrznego narażenia na ogień na dachach

EN 13501-5 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków - Część 5: Klasyfikacja przy użyciu danych z zewnętrznego narażenia na ogień na dachach

Europejska norma „EN 13501-5 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 5: Klasyfikacja na podstawie danych dotyczących oddziaływania ognia zewnętrznego na dachy” opisuje procedury klasyfikacji odporności ogniowej dachów i pokryć dachowych narażonych na działanie ognia zewnętrznego, w oparciu o cztery metody badań określone w normie „CEN/TS 1187 Metody badań oddziaływania ognia zewnętrznego na dachy” oraz odpowiednie rozszerzone zasady stosowania.

EN 13501-5 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków - Część 5: Klasyfikacja przy użyciu danych z zewnętrznego narażenia na ogień na dachach

Do klasyfikacji dachu i pokrycia dachowego należy stosować wyłącznie te metody badań i zasady stosowania, dla których podano odpowiednią klasyfikację. Produkty rozpatruje się w kontekście ich końcowego zastosowania. Rozróżnienie między dachami o stromym spadku a fasadami może podlegać przepisom krajowym w zakresie stosowanych norm testowania i klasyfikacji. Ogólne informacje dotyczące czterech metod badawczych zdefiniowanych w normie CEN/TS 1187 znajdują się w załączniku do niniejszej normy (Załącznik A).

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normach EN ISO 13943 i CEN/TS 1187, stosuje się następujące definicje:

  • Czas rozprzestrzeniania się ognia zewnętrznego odnosi się do czasu potrzebnego na rozprzestrzenienie się ognia zewnętrznego do krawędzi strefy pomiarowej.
  • Czas przenikania ognia oznacza czas, w którym ogień przenika, zgodnie z definicją podaną poniżej.
  • Podłoże lub pokład ognioodporny oznacza podłoże lub pokład sklasyfikowane zgodnie z normą EN 13501-1.
  • Podłoże lub pokład palny oznacza podłoże lub pokład, które nie spełniają definicji produktu niepalnego zawartej w niniejszej normie.
  • Przenikanie płomienia odnosi się do pojawienia się płomienia lub żaru innego niż płomień testowy na spodniej stronie próbki. Ignoruje się wszelkie płomienie testowe wydobywające się z istniejących już otworów w próbce testowej.
  • Zastosowanie bezpośrednie odnosi się do wyniku procesu, w którym wynik testu jest uważany za równie przydatny do zmiany jednej lub większej liczby cech produktu lub zamierzonych zastosowań końcowych.
  • Rozszerzone zastosowanie odnosi się do wyniku procesu, który przewiduje wynik testu dotyczący zmiany właściwości produktu lub zamierzonych zastosowań końcowych, w oparciu o jeden lub więcej wyników testu przeprowadzonego zgodnie z tą samą normą testową.
  • Rozszerzone zastosowanie odnosi się do przewidywanego wyniku parametru wydajności uzyskanego po okresie rozszerzonego zastosowania w terenie.
  • Wynik rozszerzonej aplikacji odnosi się do przewidywanego wyniku parametru wydajności uzyskanego po okresie rozszerzonej aplikacji w terenie.
  • Rozszerzony raport aplikacyjny to dokument sporządzony zgodnie z normą EN 15725, w którym przedstawiono wyniki rozszerzonego zastosowania, w tym wszystkie szczegóły procesu prowadzącego do tych wyników.

Klasyfikacja odporności dachów i pokryć dachowych na ogień zewnętrzny określona w niniejszej normie opiera się na metodach badawczych zawartych w normie CEN/TS 1187. Norma ta obejmuje cztery oddzielne metody badań odpowiadające różnym scenariuszom zagrożenia pożarowego. Nie ma bezpośredniego związku między metodami testowymi i dlatego nie ma między nimi ogólnie akceptowanej hierarchii klasyfikacji. Produkty należące do danej klasy uznaje się za spełniające wszystkie wymagania dowolnej podklasy dla tej samej metody badania i scenariusza zagrożenia pożarowego. Klasy wraz z odpowiadającymi im właściwościami ogniowymi podano w tabeli zawartej w normie.

Cztery metody badań określone w normie CEN/TS 1187 służą do klasyfikacji dachów i pokryć dachowych. Metody testowania obejmują:

  • Test 1: Metoda z wypalanymi głowniami. Test ten ma na celu ocenę zachowania dachu w warunkach narażenia na atak termiczny z płonącymi ogniem. Ocena obejmuje rozprzestrzenianie się ognia na zewnętrznej powierzchni dachu, rozprzestrzenianie się ognia wewnątrz dachu oraz przenikanie ognia.
  • Test 2: Metoda z płonącymi głowniami i wiatrem. Badanie to ma na celu ocenę zachowania się pokrycia dachowego w warunkach oddziaływania ciepła, palących się żarzących się drzew i dodatkowego wiatru. W skład wydajności wchodzi uszkodzona długość zarówno poszycia dachu jak i podłoża.
  • Test 3: Metoda wykorzystująca płonące głownie, wiatr i dodatkowe ciepło promieniowania. Badanie to ma na celu ocenę zachowania się dachu w warunkach oddziaływania termicznego palących się żarzących się płyt, przy dodatkowym wietrze i promieniującym cieple. Wydajność obejmuje rozprzestrzenianie się ognia na zewnątrz i penetrację ognia.
  • Test 4: Dwuetapowa metoda łącząca płonące żagiew, wiatr i dodatkowe ciepło promieniowania. Badanie to pozwala ocenić zachowanie się dachu w warunkach oddziaływania ciepła pochodzącego od palących się żarzących się drzew, wiatru i promieniowania cieplnego. Zakres ochrony obejmuje rozprzestrzenianie się ognia na zewnątrz i przenikanie ognia do wewnątrz.

Przed przeprowadzeniem badań próbki testowe należy przygotować, poddać kondycjonowaniu i zamontować, jeśli jest to konieczne, zgodnie z odpowiednią metodą badania, normami produktu lub innymi specyfikacjami.

Odporność dachu i jego obudowy na ogień zewnętrzny obejmuje takie aspekty, jak rozprzestrzenianie się ognia na zewnątrz i wewnątrz, uszkodzenia zewnętrzne i wewnętrzne, przenikanie ognia oraz tworzenie się płonących kropli lub odłamków. Odporność dachu i pokrycia dachowego na ogień zewnętrzny zależy zatem nie tylko od reakcji na ogień narażonej powierzchni, czyli pokrycia dachowego, ale także od oddziaływania różnych elementów dachu, takich jak rodzaj i grubość warstw izolacyjnych i barier paroszczelnych wraz z ich elementami nośnymi. Może to również zależeć od sposobu łączenia poszczególnych elementów, na przykład od tego, czy są one klejone, czy mocowane mechanicznie.

Dlatego też próbki testowe powinny być reprezentatywne pod względem wszystkich szczegółów praktycznego zastosowania w odniesieniu do:

  • Podłoże i pokład
  • Rodzaj, liczba i kombinacja wszystkich warstw materiałów pokrycia dachowego (w tym izolacji, barier paroszczelnych itp.)
  • Naprawianie warstw.

Aby ograniczyć ilość testów, poszczególne metody testowe określają standardowe układy próbek, obejmujące szerszy zakres zastosowań. Tego typu standardowe specyfikacje odnoszą się do typów i rozmieszczenia połączeń z pokładami i podłożami nośnymi.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13501-5 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 5: Klasyfikacja na podstawie danych uzyskanych z zewnętrznego oddziaływania ognia na dachy”.

WhatsApp