Projekt każdego produktu elektrycznego musi uwzględniać ryzyko pożaru i związane z nim potencjalne zagrożenia. Celem projektowania komponentów, obwodów i produktów, a także doboru materiałów, jest ograniczenie do akceptowalnego poziomu ryzyka pożaru, racjonalnie przewidywalnego, nietypowego użytkowania, awarii lub nieprawidłowego działania w normalnych warunkach pracy.
Norma EN IEC 60695-1-10 została opracowana wraz z towarzyszącą jej normą EN IEC 60695-1-11, aby zapewnić wskazówki dotyczące realizacji tego celu. Główne cele norm EN IEC 60695-1-10 i EN IEC 60695-1-11 to:
Drugorzędne cele tych norm obejmują minimalizację rozprzestrzeniania się płomienia poza obudowę produktu oraz minimalizację szkodliwych skutków pozostałości po pożarze, takich jak ciepło, dym, toksyczność lub korozyjność. Pożary w produktach elektrotechnicznych mogą być również inicjowane przez zewnętrzne, nieelektryczne źródła. Takie czynniki należy uwzględnić w ogólnej ocenie ryzyka pożarowego. W urządzeniach elektrotechnicznych przegrzane części metalowe mogą stanowić źródło zapłonu. Badania rozżarzonym drutem wykorzystują rozżarzony drut do symulacji takiego źródła zapłonu. Norma EN IEC 60695-2-10 zawiera zalecenia dotyczące aparatury do badań rozżarzonym drutem oraz opisuje wspólną procedurę badawczą dla badań produktów końcowych i materiałów.
Norma „EN IEC 60695-2-10 Badania zagrożenia ogniowego - Część 2-10: Metody badań oparte na rozżarzonym/gorącym drucie - Przyrządy do badania rozżarzonym drutem i standardowa procedura badawcza”, która opiera się na normie europejskiej i została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), opisuje przyrządy do badania rozżarzonym drutem i standardową procedurę badawczą służącą do symulacji przez krótkie okresy skutków naprężeń cieplnych, jakie mogą być wytwarzane przez źródła ciepła, takie jak rozżarzone elementy lub przeciążone rezystory, w celu oceny zagrożenia pożarowego za pomocą techniki symulacyjnej.
Procedura badawcza opisana w niniejszej normie jest standardową procedurą badawczą przeznaczoną do badań w małej skali, wykorzystującą znormalizowany drut elektrycznie podgrzewany jako źródło zapłonu. Jest ona standardową częścią procedur badawczych stosowanych do wyrobów końcowych oraz stałych materiałów elektroizolacyjnych lub innych stałych materiałów palnych. Szczegółowe opisy każdej procedury badawczej znajdują się w normach IEC 60695-2-11, IEC 60695-2-12 i IEC 60695-2-13.
Drut żarowy używany w tych testach został wykonany z drutu niklowo-chromowego (minimum 77 procent niklu, 20 procent plus lub minus 1 procent chromu) o średnicy całkowitej 4,00 mm plus lub minus 0,07 mm przed zgięciem. Wymiary pętli drutu żarowego są takie, jak pokazano w normie. Przed użyciem nowego drutu żarowego do przebiegu testowego, należy go wyżarzać przez co najmniej 10 godzin, poddając go działaniu prądu o natężeniu co najmniej 120 A. Całkowity czas wyżarzania można uzyskać kumulacyjnie. Aby zapobiec uszkodzeniom, podczas wyżarzania nie należy instalować termopary. Po zakończeniu wyżarzania należy sprawdzić głębokość otworu kieszeni termopary. Temperatura nowego, niewyżarzonego drutu żarowego stopniowo spada w ciągu pierwszych kilku godzin wystawienia na działanie prądu. Po pewnym czasie temperatura osiąga równowagę.
Stanowisko badawcze powinno być zaprojektowane tak, aby drut żarowy był utrzymywany w płaszczyźnie poziomej i wywierał siłę 0,95 N ± 0,10 N na próbkę badawczą podczas jego nakładania. Siła ta powinna być utrzymywana na tym poziomie podczas poziomego przesuwania drutu żarowego i próbki badanej w kierunku do siebie. Odległość, na jaką końcówka drutu żarowego penetruje próbkę badawczą, powinna być ograniczona do 7 mm ± 0,5 mm. Stanowisko badawcze powinno być zaprojektowane tak, aby płonące lub żarzące się cząstki spadające z próbki badanej mogły bez przeszkód opadać na podłoże. Dwa typowe przykłady stanowisk badawczych przedstawiono na rysunkach.
Drut żarowy jest podgrzewany prostym obwodem elektrycznym. Nie powinien być wyposażony w mechanizm sprzężenia zwrotnego ani obwód utrzymujący temperaturę. Zasilanie testera drutem żarowym powinno być stabilizowanym źródłem napięcia (plus/minus 2% wartości skutecznej). Obwód testowy powinien zawierać miernik prądu, który wyświetla rzeczywistą wartość skuteczną z maksymalną dokładnością 1,0%. Ze względu na wysokie natężenie prądu, ważne jest, aby wszystkie połączenia elektryczne z drutem żarowym były w stanie przewodzić prąd bez wpływu na wydajność obwodu lub długoterminową stabilność. Wymagana jest wystarczająca powierzchnia styku (zwykle co najmniej 60 mm² na każdym końcu) dla stałego, bezstratnego prądu wymaganego do testu. Połączenie drutu żarowego z kołkami powinno być solidnie przykręcone, przylutowane lub zlutowane między drutem żarowym a kołkami.
Temperaturę końcówki drutu żarowego należy mierzyć za pomocą termopary klasy 1, z izolacją mineralną i osłoną metalową, z cienkim drutem i izolowanym złączem. Średnica nominalna termopary powinna wynosić 1,0 mm. Przewody termoparowe powinny być przystosowane do pracy ciągłej w temperaturach do 960°C. Miejsce spawania powinno znajdować się w osłonie, jak najbliżej końcówki. Osłona powinna być wykonana z metalu, który wytrzymuje pracę ciągłą w temperaturze co najmniej 1050°C.
Termoparę umieszcza się w otworze kieszeniowym wywierconym za końcem drutu żarowego i pewnie mocuje. Otwór kieszeniowy powinien mieć najmniejszą średnicę, która pomieści włożoną termoparę, aby ograniczyć zanieczyszczenie podczas testu. Należy zachować kontakt termiczny między końcówką termopary a końcówką wywierconego otworu. Należy zadbać o to, aby termopara mogła śledzić zmiany rozmiaru spowodowane nagrzewaniem się końca drutu żarowego. Urządzeniem służącym do pomiaru napięć termopar może być dowolny dostępny w sprzedaży termometr cyfrowy z wbudowanym portem odniesienia. Można użyć innych urządzeń do pomiaru temperatury, ale w przypadku wątpliwości należy zastosować metodę termoparową.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN IEC 60695-2-10 Badanie zagrożenia ogniowego – Część 2-10: Metody badań z wykorzystaniem rozżarzonego/gorącego drutu – Urządzenie z rozżarzonym drutem i ogólna procedura badania”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
