DIN 54837 Określanie zachowania się spalania przy użyciu palników gazowych w pojazdach szynowych

DIN 54837 Określanie zachowania się spalania przy użyciu palników gazowych w pojazdach szynowych

Norma „DIN 54837 Badanie materiałów, małych komponentów i części składowych pojazdów szynowych – Określanie zachowania się podczas spalania za pomocą palnika gazowego”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metodę badawczą służącą do oceny zachowania się materiałów stosowanych w pojazdach szynowych w przypadku wystawienia ich na działanie ognia. Pomaga ona zapewnić bezpieczeństwo pasażerów poprzez ocenę ryzyka zapalności w przestrzeniach zamkniętych, takich jak pociągi.

DIN 54837 Określanie zachowania się spalania przy użyciu palników gazowych w pojazdach szynowych

Pojazdy kolejowe stanowią szczególnie niebezpieczne zagrożenie pożarowe, ponieważ przewożą dużą liczbę pasażerów w zamkniętych przestrzeniach. Pożary mogą rozprzestrzeniać się szybko, wytwarzać toksyczny dym lub powodować pożary wtórne poprzez kapanie stopionego materiału. Norma DIN 54837 określa znormalizowaną metodę badania materiałów takich jak tworzywa sztuczne, tekstylia, uszczelki, podłogi i panele ścienne pod kątem ich właściwości spalania, w tym rozprzestrzeniania się płomienia, wytwarzania dymu i kapania.

Wyniki badań przyczyniają się do klasyfikacji w ramach szerszej normy „DIN 5510-2 Zapobieganie pożarom w pojazdach szynowych – Część 2: Palność materiałów i części oraz skutki uboczne pożaru”. Zgodnie z tą normą materiały klasyfikuje się według następujących poziomów:

  • Palność (klasy S): S2 do S5 (wyższe liczby oznaczają lepszą odporność, np. S5 oznacza brak uszkodzeń).
  • Generowanie dymu (klasy SR): SR1 lub SR2 (mniejsze zadymienie).
  • Zachowanie kropli (klasy ST): ST1 lub ST2 (brak lub ograniczona liczba płonących kropli).

Norma DIN 54837 została technicznie zastąpiona, ale w praktyce nadal stosuje się tę metodę. Co więcej, w nowych projektach w całej Unii Europejskiej w dużej mierze zastąpiła ją norma „EN 45545-2 Zastosowania kolejowe – Ochrona przeciwpożarowa w pojazdach szynowych – Część 2: Wymagania dotyczące odporności ogniowej materiałów i elementów”.

Ta metoda badawcza symuluje ekspozycję na małe źródło płomienia za pomocą palnika gazowego (zazwyczaj propanowego lub podobnego) z dyszą o szerokiej szczelinie. Podstawowe elementy to:

  • Próbki: Zazwyczaj płaskie próbki o grubości 190 mm x 500 mm (szerokość x wysokość). Testuje się co najmniej 5 próbek (więcej, jeśli materiał jest zorientowany, np. tekstylny).
  • Przygotowanie: Próbkę umieszcza się pionowo w dużej komorze spalania (np. o wymiarach wewnętrznych około 1350 mm x 800 mm x 800 mm) z wentylacją naturalną i oknami obserwacyjnymi.
  • Zastosowanie płomienia: Płomień palnika przykładany jest do dolnej krawędzi lub powierzchni próbki na określony czas.
  • Wymiary:
  • Zakres uszkodzeń: Stopień zniszczenia materiału (zwęglenie, spalenie lub całkowite stopienie).
  • Czas palenia: Jak długo materiał pali się po usunięciu palnika.
  • Tworzenie dymu: Gęstość optyczna mierzona za pomocą wiązki światła (zgodnie z normą DIN 50055).
  • Test upadku: sprawdzenie, czy płonące krople spadają i zapalają bawełnę znajdującą się pod spodem.

Wymagania dotyczące klasyfikacji próbek, wykorzystujące wyniki testów, są następujące:

  • Klasa palności S2: Maksymalna długość uszkodzenia do 30 cm. Maksymalny czas trwania płomienia nie jest określony.
  • Klasa palności S3: Maksymalna długość uszkodzenia do 25 cm. Maksymalny czas trwania płomienia do 100 sekund.
  • Klasa palności S4: Maksymalna długość uszkodzenia do 20 cm. Maksymalny czas trwania płomienia do 10 sekund.
  • Klasa palności S5: Maksymalna długość uszkodzenia 0 cm. Maksymalny czas trwania płomienia 0 sekund.

Wyższe parametry (np. S4, SR2, ST2) są wymagane w przypadku podzespołów o znaczeniu krytycznym, takich jak panele wewnętrzne.

Testy przeprowadzane są w specjalnych komorach spalania zgodnych z normą DIN 50050-2. Wielu producentów materiałów kolejowych (np. linek, siedzisk, filtrów) dostarcza certyfikaty zgodności potwierdzające niskie ryzyko pożaru.

Mimo że w Europie została w dużej mierze zastąpiona normą EN 45545-2 (w której stosowane są inne testy, takie jak ISO 5659-2 dla dymu i ISO 4589-2 dla indeksu tlenowego), norma DIN 54837 zachowuje swoją ważność w przypadku starszych niemieckich projektów kolejowych lub określonych certyfikatów.

Podsumowując, norma DIN 54837 odgrywa kluczową rolę w zwiększaniu bezpieczeństwa przeciwpożarowego w transporcie kolejowym, zapewniając niezawodną i powtarzalną metodę kontroli materiałów o niebezpiecznych właściwościach palnych.

Norma DIN 54837 jest kluczowym standardem testowym, ponieważ zapewnia niezawodną i powtarzalną metodę oceny zachowania materiałów stosowanych w pojazdach kolejowych w kontakcie z niewielkim źródłem płomienia, symulującą rzeczywiste scenariusze zapłonu, takie jak awarie elektryczne czy podpalenia. Środowisko kolejowe jest wyjątkowo niebezpieczne pod względem pożarów: pociągi to zamknięte przestrzenie o dużym zagęszczeniu pasażerów, ograniczonej liczbie dróg ewakuacyjnych (zwłaszcza w tunelach lub systemach podziemnych) oraz możliwości szybkiego zadymienia. Pożary mogą rozprzestrzeniać się szybko, wytwarzać toksyczne opary i powodować wtórny zapłon od kapiącego stopionego materiału.

Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:

  • Bezpieczeństwo pasażerów i załogi: Pożary na kolei w przeszłości uwypuklają katastrofalne skutki działania materiałów łatwopalnych. Szybkie rozprzestrzenianie się płomieni i toksyczny dym często prowadziły do ​​setek ofiar śmiertelnych. Normy takie jak DIN 54837 pomagają zapobiegać takim skutkom, zapewniając, że materiały są ognioodporne, ograniczają rozprzestrzenianie się płomieni i minimalizują szkodliwe produkty uboczne.
  • Klasyfikacja materiałów i ograniczanie ryzyka: W teście za pomocą palnika gazowego ocenia się długość uszkodzeń, czas do zapłonu, gęstość dymu i płonące krople. Wyniki klasyfikują materiały pod względem palności S2-S5, dymu SR1-SR2 i kropli ST1-ST2, co wymaga wyższej wydajności w przypadku elementów krytycznych, takich jak siedzenia, ściany i podłogi. Zmniejsza to tempo rozprzestrzeniania się pożaru, zapewniając stosowanie wyłącznie materiałów niskiego ryzyka, co wydłuża czas ewakuacji.
  • Symulacja rzeczywistych zagrożeń: Zespół palnika gazowego imituje niewielkie źródła zapłonu powszechnie występujące w pociągach (np. przegrzane kable).

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „DIN 54837 Badania materiałów, małych podzespołów i części składowych pojazdów szynowych – Określanie właściwości spalania za pomocą palnika gazowego”.

WhatsApp