EN 50267 Badania gazów wydzielanych podczas spalania materiałów z kabli

EN 50267 Badania gazów wydzielanych podczas spalania materiałów z kabli

Europejska norma „ EN 50267 Ogólne metody badań kabli w warunkach pożaru – Badania gazów uwalnianych z kabli podczas spalania materiałów” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

EN 50267 Badania gazów wydzielanych podczas spalania materiałów z kabli

  • Norma „EN 50267-1 Część 1: Urządzenia” opisuje urządzenia nadające się do stosowania w procedurach ilościowego oznaczania gazów, w szczególności gazów kwaśnych i żrących, powstających w wyniku spalania materiałów niemetalowych pobranych z kabli.

Elementy sprzętu używanego w tych testach muszą być zmontowane w sposób zapewniający szczelność. Odległości między rurką a pierwszą płuczką oraz między pierwszą a drugą płuczką powinny być jak najkrótsze. Do połączeń należy używać wężyków szklanych lub silikonowych. Po stronie wylotowej rurki, jak najbliżej jej końca, można umieścić korek z krzemionki celulozowej (zwykle o wadze około 3 g), aby ułatwić zbieranie się kondensatu.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

    • Piec rurowy: Efektywna długość strefy grzewczej pieca powinna wynosić od 500 mm do 600 mm, a średnica wewnętrzna od 40 mm do 60 mm. Piec powinien być wyposażony w elektrycznie regulowany system grzania.
    • Rura: Piec zawiera ognioodporną rurę wykonaną z krzemionki, odporną na działanie gazów korozyjnych. Rura powinna być w przybliżeniu koncentryczna z piecem rurowym. Średnica wewnętrzna rury krzemionkowej powinna wynosić od 32 mm do 45 mm. Rura wystaje od 60 mm do 200 mm na wlocie do pieca i od 60 mm do 100 mm na wylocie. Początkowy luz powinien uwzględniać rozszerzalność cieplną.
    • Naczynia do spalania: Zaleca się, aby były wykonane z porcelany, topionego kwarcu lub steatytu i miały następujące wymiary: od 45 mm do 100 mm długości, od 12 mm do 30 mm szerokości i od 5 mm do 10 mm głębokości. Preferowany sposób umieszczania naczyń do spalania w rurze przedstawiono na rysunku. Każde naczynie powinno być używane tylko trzy razy przed rozpaleniem lub wymianą.
    • Bąbelki do gazów: Na wyjściu z rurki gazy przepływają przez dwie płuczki. W pierwszej z nich należy zainstalować mieszadło magnetyczne, aby zapewnić odpowiednią rotację i lepszą absorpcję gazów spalinowych. Rurki wchodzące do płuczek powinny mieć na końcach maksymalną średnicę wewnętrzną 5 mm (również w celu ułatwienia lepszej absorpcji). Wysokość cieczy nad końcem rurki powinna wynosić od 100 mm do 120 mm w każdej z nich.
    • Układ zasilania powietrzem: Gaz używany w procesie spalania ma istotne znaczenie. Natężenie przepływu powietrza w rurze doprowadzającej powietrze powinno być dostosowane do rzeczywistego ciśnienia w przekroju poprzecznym rury, co umożliwi przepływ powietrza przez próbkę z prędkością określoną w normie. Ponieważ prędkości powietrza nie można zmierzyć bezpośrednio, należy ją dostosować do natężenia przepływu powietrza. Pochodna natężenia przepływu powietrza wymagana do osiągnięcia określonej prędkości powietrza jest podana w normie.

Dopływ powietrza, który ma być pobierany ze źródła o wysokiej czystości, powinien być regulowany i kontrolowany za pomocą zaworu iglicowego, a natężenie przepływu powinno być monitorowane za pomocą przepływomierza o odpowiednim zakresie.

      • Metoda 1: Wykorzystanie syntetycznego powietrza (sprężonego powietrza w butli w stanie dostawy). Powietrze jest wprowadzane do wlotu rury spalania.
      • Metoda 2: Wykorzystanie sprężonego powietrza dostępnego w laboratorium. Powietrze jest wprowadzane do wlotu rury spalania i musi zostać przefiltrowane.
      • Metoda 3: Powietrze laboratoryjne jest wykorzystywane po odpowiedniej filtracji. W tym przypadku mieszanka powietrza i spalin jest zasysana przez pompę.
  • Norma „EN 50267-2-1 Część 2-1: Procedury — Oznaczanie ilości kwaśnego gazu halogenowego” opisuje metody i zasady oznaczania ilości kwaśnego gazu halogenowego, innego niż kwas fluorowodorowy, uwalnianego w wyniku spalania związków na bazie polimerów halogenowanych i związków zawierających dodatki halogenowane pochodzących z konstrukcji kablowych.
    • Norma „EN 50267-2-2 Część 2-2: Procedury – Oznaczanie kwasowości gazów w materiałach poprzez pomiar pH i przewodności” opisuje metodę badawczą i procedurę oznaczania kwasowości gazów powstających podczas spalania materiałów pobranych z kabli elektrycznych lub optycznych poprzez pomiar pH i przewodności. Odpowiednia norma dotycząca kabli powinna określać, kiedy materiały pobrane z kabla powinny być badane.
    • Norma „EN 50267-2-3 Część 2-3: Procedury – Oznaczanie kwasowości gazów w kablach poprzez wyznaczanie średniej ważonej pH i przewodności” opisuje metodę badawczą i procedurę oznaczania kwasowości gazów wydzielających się podczas spalania kabli elektrycznych lub optycznych poprzez wyznaczanie średniej ważonej pH i przewodności materiałów składowych. Odpowiednia norma dotycząca kabli musi określać, które materiały w kablu powinny zostać poddane badaniom.

    Krótko mówiąc, seria norm EN 50267 jest ważna, ponieważ zawiera metody badań pozwalające określić korozyjny i kwaśny charakter gazów uwalnianych podczas spalania materiałów z kabli. Badania te są szczególnie istotne w przypadku zastosowań kabli niskodymnych, bezhalogenowych i ognioodpornych. Norma EN 50267 jest uważana za ważną z następujących powodów:

    • Bezpieczeństwo pożarowe w przestrzeniach publicznych i przemysłowych: Norma ta pomaga zapewnić, że materiały kablowe nie emitują szkodliwych, kwaśnych lub żrących gazów podczas spalania. Ma to kluczowe znaczenie w budynkach użyteczności publicznej, tunelach, systemach transportowych, centrach danych i elektrowniach.
    • Ochrona zdrowia ludzkiego: Kable zawierające halogeny mogą uwalniać gazy, takie jak chlorowodór, który po spaleniu i połączeniu z wilgocią tworzy kwas solny, co może stanowić poważne zagrożenie dla układu oddechowego i zdrowia (np. dla płuc). Niniejsza norma określa bezpieczniejsze formuły materiałów, które ograniczają te zagrożenia.
    • Ochrona sprzętu i infrastruktury: Gazy żrące mogą poważnie uszkodzić sprzęt elektroniczny, systemy komunikacyjne oraz metalowe konstrukcje i złącza. Norma ta pomaga dobrać kable, które minimalizują uszkodzenia w przypadku pożaru, zapewniają lepszą ciągłość i obniżają koszty naprawy.
    • Zgodność i regulacje: Norma ta jest szeroko stosowana w przepisach Unii Europejskiej dotyczących wyrobów budowlanych i instalacji elektrycznych. Dotyczy ona takich kwestii, jak oznakowanie CE, przepisy bezpieczeństwa budowlanego oraz wymogi ubezpieczeniowe.
    • Aspekty środowiskowe: Norma EN 50267 przyczynia się do zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska podczas pożarów i utylizacji odpadów, promując stosowanie materiałów bezhalogenowych.

    Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN 50267 Ogólne metody badań kabli w warunkach pożaru – Badania gazów wydzielających się podczas spalania materiałów w kablach”.

    WhatsApp