ISO 7240-25 Systemy wykrywania i sygnalizacji pożaru - Część 25: Komponenty wykorzystujące ścieżki transmisji radiowej

W normie „ISO 7240-25 Systemy wykrywania i sygnalizacji pożaru – Część 25: Komponenty wykorzystujące radiowe ścieżki transmisji” opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) stwierdza się, że systemy wykrywania i sygnalizacji pożaru stosowane w systemach wykrywania i sygnalizacji pożaru systemy alarmowe instalowane w budynkach i wokół nich oraz wykorzystujące tory transmisji o częstotliwości radiowej (RF) Opisano wymagania, metody badań i kryteria wydajności komponentów. Norma ta określa procedurę oceny zgodności komponentów z wymaganiami tej normy.

Norma ta określa również wymagania dla systemu, gdy komponenty współpracują ze sobą, a to wymaga wiedzy na temat projektu systemu.

Jeżeli system wykrywania i sygnalizacji pożaru wykorzystuje przewodowe lub radiowe tory transmisji, odpowiednie części normy ISO 7240 mają zastosowanie łącznie z normą ISO 7240-25. Wymagania dotyczące przewodowych torów transmisji zostały zastąpione lub zmodyfikowane przez wymagania zawarte w niniejszej normie. Norma ta nie ogranicza:

• Przeznaczenie widma radiowego, np. częstotliwość, moc wyjściowa urządzeń
• Maksymalna dopuszczalna liczba elementów wykorzystujących tor transmisji RF lub jednoprzewodowy tor transmisji lub tor transmisji RF w systemie wykrywania i sygnalizacji pożaru
• Maksymalna dopuszczalna liczba komponentów dotkniętych jednoprzewodową ścieżką transmisji lub utratą ścieżki transmisji RF

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów podanych w ISO 7240-1, mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Selektywność sąsiednich kanałów jest miarą zdolności odbiornika do zadowalającego działania w obecności niepożądanego sygnału, który różni się od sygnału pożądanego o wielkość równą separacji sąsiednich kanałów, dla której urządzenie jest przeznaczone.
• Antena jest elementem elementu radiowego systemu wykrywania i sygnalizacji pożaru, umożliwiającym połączenie tego elementu z ośrodkiem, w którym rozchodzą się fale radiowe.
• Przydzielone pasmo to pasmo częstotliwości, w którym urządzenie może pracować.
• Zasilacz autonomiczny to urządzenie zasilające, które nie ma żadnego połączenia z publicznym źródłem zasilania lub równoważnym systemem i nie może być ponownie ładowane w trakcie pracy i może samodzielnie zasilać dany element.
• Stacja bazowa to urządzenie nadawczo-odbiorcze w systemie, które komunikuje się z określoną liczbą komponentów.
• Blokowanie lub desensytyzacja to miara zdolności do odbioru pożądanego modulowanego sygnału bez przekraczania danego zniekształcenia w wyniku obecności niepożądanego sygnału wejściowego, fałszywych odpowiedzi lub dowolnej częstotliwości poza sąsiednimi kanałami lub pasmami.
• Kolizje to jednoczesne transmisje z dwóch lub więcej nadajników należących do tego samego systemu, o sile sygnału wystarczającej do spowodowania zniekształcenia lub usunięcia informacji przenoszonych drogą transmisji RF w wyniku wzajemnych zakłóceń.
• Zgodność to zdolność komponentu systemu do współpracy z innym komponentem tego systemu w granicach określonych przez każdy komponent lub zdolność do działania w określonych granicach podanych w odpowiednich częściach normy ISO 7240 lub podanych przez producenta lub zdolność do działania w określonych konfiguracjach systemu.

Wymagania niniejszej normy mają zastosowanie wraz z wymaganiami odpowiedniej części normy ISO 7240, gdy element ścieżki transmisji RF ma tę samą funkcję, co element objęty tą częścią i nie jest inaczej określony w niniejszej normie. Na przykład komponent z torem transmisji RF z funkcją czujnika ciepła musi być zgodny z normą ISO 7240-5, a komponent z funkcją ręcznego ostrzegacza pożarowego musi być zgodny z normą ISO 7240-11.

Producent musi zapewnić środki w samym elemencie lub w konfiguracji systemu zapewniające, że tłumienie uziemienia, które może wynikać z efektów na miejscu, nie wpłynie niekorzystnie na ścieżkę transmisji częstotliwości radiowej, tak że komunikacja między komponentami nie będzie możliwa. Odporność na osłabienie gruntu należy określić w następujący sposób:

• Co najmniej 10 dB dla częstotliwości roboczych RF do 10 MHz
• Zgodnie z obliczeniami w Załączniku B dla częstotliwości roboczych RF większych niż 10 MHz

Producent musi zapewnić niezbędną dokumentację lub narzędzia oceny, które pozwolą na ocenę pełnej funkcjonalności komponentu. Jeśli te narzędzia są częścią komponentu, użytkownik nie powinien mieć możliwości manipulowania nimi.

Komponenty systemu korzystają z protokołu transmisji w ścieżce transmisji, aby zapewnić, że żadne komunikaty alarmowe nie zostaną utracone.

Każdy element korzystający z toru transmisji RF jest identyfikowany indywidualnym kodem identyfikacyjnym przynależącym do konkretnego systemu wykrywania i sygnalizacji pożaru. Producent musi zapewnić środki zapewniające, że element wykorzystujący ścieżkę transmisji RF nie zostanie rozpoznany przez inne systemy wykrywania i sygnalizacji pożaru.

Odbiornik pod względem wydajności musi spełniać wymagania podane w tabeli zawartej w normie, chyba że obowiązujące przepisy krajowe stanowią inaczej.

Producent odbiornika musi przedłożyć raport z badań w celu wykazania, że ​​wymagania niniejszego podrozdziału zostały spełnione. Jeżeli nie może dostarczyć tego raportu, należy przeprowadzić badania opisane w niniejszej normie.

Aby zachować zgodność z tą normą, komponenty muszą spełniać wymagania tej normy, zostać zweryfikowane poprzez kontrolę wzrokową lub ocenę techniczną, zostać przetestowane zgodnie z tą normą i spełniać wymagania testów.

Nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, „ISO 7240-25 Systemy wykrywania i sygnalizacji pożaru – Część 25: Komponenty wykorzystujące torów transmisji radiowej” Świadczy także usługi testowania określone w normie.