EN 14387 Solunum Koruyucu Cihazlar - Gaz Filtreleri ve Kombine Filtreler

Bir Avrupa standardı olan “EN 14387 Solunum koruyucu cihazlar - Gaz filtreleri ve kombine filtreler - Gereksinimler, testler, işaretleme” standardında, acil durum tahliye cihazları hariç olmak üzere, yardımsız solunum koruyucu cihazlarda (RPD) değiştirilebilir bileşenler olarak kullanılmak üzere tasarlanmış gaz filtreleri ve kombine filtreler için gereksinimler, test yöntemleri ve işaretleme gereklilikleri açıklanmaktadır.

Karbon monoksite karşı kullanılan filtreler bu standardın kapsamı dışındadır.

Gerekliliklere uygunluğun değerlendirilmesi için laboratuvar testleri bu standarda dahil edilmiştir.

Bu standarda uygun bazı filtreler, yardımlı solunum koruyucu cihazlar veya acil durum tahliye cihazları ile kullanım için de uygun olabilir. Bu durumda, ilgili standarda uygun olarak test edilmeleri ve işaretlenmeleri gerekmektedir.

Gaz filtreleri bu standarda göre tip ve sınıfa göre sınıflandırılır. Filtre çeşitleri şu şekilde belirlenmiştir:

• Gaz filtreleri: Gaz filtreleri şu tiplerden birinde üretilir:
  • Tip A: Üretici tarafından belirtildiği gibi, belirli organik gazlara, buharlara ve kaynama noktası 65 derecenin üzerinde olan maddelere karşı kullanım içindir.
  • Tip B: Üretici tarafından belirtildiği gibi, belirli inorganik gazlara ve buharlara karşı kullanım içindir.
  • Tip E: Üretici tarafından belirtildiği gibi, kükürt dioksit ve diğer asidik gazlara ve buharlara karşı kullanım içindir.
  • Tip K: Üretici tarafından belirtildiği gibi, amonyak ve organik amonyak türevlerine karşı kullanım içindir.
  • Tip AX: Üretici tarafından belirtildiği gibi, kaynama noktası 65 dereceden düşük veya eşit olan belirli organik gazlara ve buharlara karşı kullanım içindir. Tip AX filtreleri sadece tek vardiya kullanımı içindir ve belirtilen sembolle işaretlenmelidir.
  • Tip SX: Üretici tarafından belirtildiği gibi, belirli isimli gazlara ve buharlara karşı kullanım içindir.
• Çok tipli gaz filtreleri: Yukarıdaki tiplerden ikisinin veya daha fazlasının birleşiminden oluşan ve her bir tipin gereksinimlerini ayrı ayrı karşılayan filtreler (SX tipi hariç).
• Kombine filtreler: EN 143 standardına uygun bir partikül filtresi içeren gaz veya çok tipli gaz filtreleri.
• Özel filtreler:
  • Tip NOP3: Azot oksitlere karşı kullanım için, örneğin NO, NO2, NOX.
  • Tip HgP3: Cıvaya karşı kullanım için.

Bu filtreler her zaman EN 143 standardına uygun bir P3 filtresi içermelidir ve SX tipi hariç, birbirleriyle veya belirtilen tiplerle birleştirilebilirler.

A, B, E ve K tipi gaz filtreleri kapasite açısından şu şekilde sınıflandırılır:

• Sınıf 1 Düşük kapasiteli filtreler
• Sınıf 2 Orta kapasiteli filtreler
• Sınıf 3 Yüksek kapasiteli filtreler

Gaz filtresi, solunan havadan belirli gazları veya buharları uzaklaştırmak için tasarlanmış bir filtredir. Havadaki partikülleri öncelikle yakalayan partikül filtrelerinin aksine, gaz filtreleri genellikle tehlikeli gazları ve buharları yakalamak veya bunlarla reaksiyona girmek için adsorban malzemeler, genellikle aktif karbon kullanır. Örneğin, sınıflandırmasına bağlı olarak, bir filtre şunlara karşı koruma sağlamak üzere tasarlanabilir:

• Organik gazlar ve buharlar
• İnorganik gazlar ve buharlar
• Kükürt dioksit ve diğer asidik gazlar
• Amonyak ve organik amonyak türevleri

EN 14387 standardı, gaz ve kombine filtrelerin belirtilen gereksinimleri karşılayıp karşılamadığını belirlemek için laboratuvar testlerini içerir. Önemli değerlendirme alanları şunlardır:

• Gaz / buhar filtresi performansı: Filtre, kontrollü laboratuvar koşulları altında belirtilen zorlayıcı maddelere maruz bırakılır. Amaç, filtrenin atanan sınıflandırması için gerekli korumayı sağlayıp sağlayamayacağını belirlemektir.
• Geçirgenlik performansı: Bir gaz filtresinin en önemli özelliklerinden biri geçirgenliktir. Filtrede, kirletici maddenin belirtilen limiti aşan miktarda filtreden geçmeye başlaması durumunda geçiş meydana gelir. Bir filtrenin geçiş davranışı şu faktörlere bağlıdır:
  • Kirletici madde türü
  • Konsantrasyon
  • Hava akışı
  • Sıcaklık
  • Nem
  • Adsorbent özellikleri
  • Filtre tasarımı

Bu nedenle test, filtre performansını değerlendirmek için standartlaştırılmış bir yöntem sağlar.

• Partikül filtrasyonu: Birleşik filtreler için, partikül filtre bileşeni de geçerli gereksinimlere göre değerlendirilir. Bu önemlidir çünkü kombine bir filtre, sınıflandırıldığı gaz/buhar tehlikesi ve partikül tehlikesini birlikte ele almalıdır.
• Mekanik performans: Filtreler ayrıca, yapılarının kullanım için uygun kalmasını sağlamayı amaçlayan gerekliliklere de tabidir. Bu, filtrenin kullanım ve taşıma sırasında makul ölçüde öngörülebilir mekanik gerilmeler nedeniyle kullanılamaz hale gelmediğini doğrulamaya yardımcı olur.
• Solunum direnci: Filtrenin hava akışına karşı direnci önemli bir performans özelliğidir. Aşırı direnç, nefes almayı zorlaştırabilir ve kullanıcı yorgunluğunu artırabilir. Bu nedenle testler, filtrenin belirli koşullar altındaki direncini değerlendirir.
• Bağlantı ve uyumluluk: Filtre, amaçlandığı solunum koruyucu cihazla kullanıma uygun olmalıdır. Bu nedenle filtre ve solunum cihazı kombinasyonu, filtreyi bağımsız bir ürün olarak ele almak yerine, eksiksiz bir koruyucu sistem olarak değerlendirilmelidir.

EN 14387 standardı ayrıca işaretlemeyi ele alarak, kullanıcıların ve denetçilerin filtre hakkında önemli bilgileri belirlemesine olanak tanır. Filtreye bağlı olarak, işaretlemeler şu bilgileri içerebilir:

• Filtre tipi / sınıfı
• Uygulanabilir gaz veya buhar kategorisi
• Uygulanabilirse partikül sınıflandırması
• Üretici kimliği
• İlgili ürün kimliği
• Standart tarafından istenen diğer bilgiler

Doğru işaretleme çok önemlidir çünkü yanlış filtre seçimi yetersiz solunum korumasına neden olabilir.

EN 14387 standardı önemlidir çünkü solunum filtreleri kritik bir güvenlik bileşenidir. Bir solunum cihazı, şu durumlarda dışarıdan etkili görünse de yetersiz koruma sağlayabilir:

• Yanlış filtre seçilmişse.
• Filtrenin kapasitesi yetersizse.
• Kirletici madde onaylanmış uygulama alanının dışındaysa.
• Filtre delinmişse.
• Filtre hasar görmüşse.
• Filtre yanlış takılmışsa.
• Filtre, amaçlanan koşullarının dışında kullanılıyorsa.

EN 14387 standardı, üreticilerin gaz ve kombine filtrelerin tanımlanmış performans gereksinimlerini karşıladığını göstermelerine yardımcı olan standartlaştırılmış gereksinimler ve laboratuvar testleri belirler. Bu nedenle şunlar için değerlidir:

• Filtre üreticileri
• Solunum cihazı üreticileri
• İş sağlığı ve güvenliği departmanları
• Test laboratuvarları
• Kalite kontrol personeli
• Solunum koruyucu ekipmanlarını seçen işverenler
• Denetim ve belgelendirme kuruluşları

EN 14387, uygun solunum koruyucu cihazlarla birlikte değiştirilebilir gaz veya kombine filtrelerin kullanıldığı her yerde geçerlidir. Tipik uygulamalar şunları içerebilir:

• Kimyasal işleme
• Endüstriyel üretim
• Boyama ve kaplama işlemleri
• Laboratuvarlar
• İlaç üretimi
• Petrokimya işlemleri
• Atık arıtma
• Bakım işlemleri
• Belirli inşaat ve endüstriyel faaliyetler

Uygun filtre, her zaman en yüksek görünen filtre sınıflandırmasını seçmek yerine, gerçek tehlikeye göre seçilmelidir.

EN 14387 standardı tek başına değerlendirilmemelidir. Tam bir solunum koruma sistemi, farklı bileşenleri kapsayan çeşitli standartları içerebilir. Örneğin,

• EN 14387 Gaz ve kombine filtreler
• EN 143 Partikül filtreleri
• EN 136 Tam yüz maskeleri
• EN 140 Yarım maskeler ve çeyrek maskeler
• EN 149 Partiküllere karşı filtreli yarım maskeler
• Diğer standartlar (belirli solunum koruma cihazına bağlı olarak)

Uygun kombinasyon, solunum cihazının türüne ve tehlikeye bağlıdır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere EN 14387 standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.