OSHA 1910 İş Sağlığı ve Güvenliği Standartları

İş Sağlığı ve Güvenliği İdaresi (OSHA), Amerika Birleşik Devletleri genelinde iş yeri güvenliğinin sağlanmasında önemli bir rol oynamaktadır. Çok sayıda yönetmeliği arasında, OSHA 1910 standartları, genel endüstri için özel olarak tasarlanmış temel bir kurallar dizisi olarak öne çıkmaktadır. Bu standartlar, işverenler ve çalışanlar için ayrıntılı gereklilikler belirleyerek iş yeri yaralanmalarını, hastalıklarını ve ölümlerini önlemeyi amaçlamaktadır.

Bu standartlar, Federal Yönetmelikler Kanunu’nun 29 CFR Bölüm 1910’u kapsamındadır. Bu standartlar, inşaat, tarım veya denizcilikle ilgili olmayan çoğu iş yerini kapsayan genel endüstriye yönelik OSHA yönetmeliklerinin bir parçasıdır. Bu standartlar, fabrikalar, depolar, hastaneler ve perakende mağazaları gibi çeşitli işyerlerine uygulanabilen çok çeşitli güvenlik ve sağlık konularını kapsar.

Mesleki Güvenlik ve Sağlık İdaresi (OSHA) tarafından geliştirilen “OSHA 1910 İş sağlığı ve güvenliği standartları” çeşitli alt bölümlerden oluşmaktadır:

• Alt Bölüm A - Genel
• Alt Bölüm B - Yerleşik federal standartların kabulü ve genişletilmesi
• Alt Bölüm D - Yürüme-çalışma yüzeyleri
• Alt Bölüm E - Çıkış rotaları ve acil durum planlaması
• Alt Bölüm F - Motorlu platformlar, manliftler ve araca monteli çalışma platformları
• Alt Bölüm G - İş sağlığı ve çevre kontrolü
• Alt Bölüm H - Tehlikeli maddeler
• Alt Bölüm I - Kişisel koruyucu ekipman
• Alt Bölüm J - Genel çevre kontrolleri
• Alt Bölüm K - Tıbbi ve ilk yardım
• Alt Bölüm L - Yangından korunma
• Alt Bölüm M - Sıkıştırılmış gaz ve basınçlı hava ekipmanları
• Alt Bölüm N - Malzeme taşıma ve depolama
• Alt Bölüm O - Makine ve makine koruması
• Alt Bölüm P - El ve taşınabilir motorlu aletler ve diğer elde taşınabilir ekipmanlar
• Alt Bölüm Q - Kaynak, kesme ve lehimleme
• Alt Bölüm R - Özel endüstriler
• Alt Bölüm S – Elektrik
• Alt Bölüm T - Ticari dalış operasyonları
• Alt Bölüm U - COVID-19
• Alt Bölüm Z - Zehirli ve tehlikeli maddeler

OSHA 1910 standartlarına uyum şunlara yardımcı olur:

• İş yeri kazalarını ve yaralanmalarını önleme
• Çalışanların moralini ve üretkenliğini artırma
• Sigorta ve yasal maliyetleri azaltma
• OSHA cezalarından ve ihtarlarından kaçınma

Uymama durumunda para cezaları çok yüksek rakamlara çıkabilir ve ciddi durumlarda cezai suçlamalar da içerebilir.

OSHA 1910 standartları kapsamında işveren sorumlulukları şu şekildedir:

• İşyeri tehlikelerini belirlemek ve değerlendirmek
• Uygun kişisel koruyucu ekipman sağlamak
• Çalışanları güvenlik prosedürleri konusunda eğitmek
• Yaralanma ve hastalıkların doğru kayıtlarını tutmak
• OSHA iş güvenliği ve sağlığı yaklaşımını sergilemek

Sonuç olarak OSHA 1910 standartları, genel endüstride güvenli ve sağlıklı bir iş yeri sağlamak için kapsamlı bir kılavuz görevi görmektedir. İşverenler ve güvenlik uzmanları, yasal düzenlemelere uyumu sağlamak ve çalışanlarını korumak için bu standartlar hakkında güncel kalmalıdır. Doğru uygulama, sadece yasal sonuçlardan kaçınmaya yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda bir güvenlik ve sorumluluk kültürü de oluşturur.

“Alt Bölüm G - İş sağlığı ve çevre kontrolü” başlığı altında tanımlanan standartlar şunlardır:

• “OSHA 1910.94 Havalandırma – Çalışanları havadaki tehlikelerden koruma” standardında, çalışanları çeşitli endüstriyel süreçlerden kaynaklanabilen toz, duman, sis, buhar ve gaz gibi tehlikeli havadaki kirleticilerden korumak için gereklidir. Uygun havalandırma, endüstriyel hijyenin temel taşlarından biridir ve iç mekan hava kalitesinin korunmasında ve çalışan sağlığının korunmasında önemli bir rol oynar.

Bu standart, iş yerinde havadaki zararlı maddelere maruziyeti kontrol altına almak için asgari havalandırma gereklilikleri özetlemektedir. Bu, aşındırıcı püskürtme, taşlama ve püskürtmeli finisaj gibi işlemler sırasında kullanılan havalandırma sistemlerinin tasarımını, işletimini ve bakımını içerir.

Bu standart üç ana bölüme ayrılmıştır:

• Aşındırıcı kumlama: Bu bölüm, ince parçacıkların havaya salındığı kumlama veya kumlama gibi işlemler için havalandırmayı düzenler. Kapalı alanlar veya kumlama kabinleri havalandırılmalıdır. Egzoz havalandırma sistemleri, tozu kaynak noktasında yakalayabilmelidir. Gerektiğinde solunum cihazları ve koruyucu giysiler gibi kişisel koruyucu ekipman sağlanmalıdır. Havalandırmadan gelen hava, dışarıya geri verilmeden veya dışarı atılmadan önce uygun şekilde filtrelenmelidir.
• Taşlama, parlatma ve cilalama: Bu bölüm, özellikle metal veya diğer malzemelerden ince toz veya partikül oluşturan işlemleri kapsar. Toz toplama sistemleri, partikülleri oluştukları anda yakalamalıdır. Davlumbazlar ve kanallar, toz kaçışını önleyecek şekilde tasarlanmalıdır. Toplanan toz, yangın veya sağlık tehlikelerini önlemek için güvenli bir şekilde bertaraf edilmelidir.
• Sprey kaplama: Bu bölüm, boya, vernik veya diğer kaplamaların atomizasyonunu içeren işlemleri ele almaktadır. Püskürtme kabinleri veya püskürtme odaları, yanıcı buharların veya toksik maddelerin birikmesini önlemek için havalandırılmalıdır. Havalandırma, Ulusal Yangın Koruma Birliği (NFPA) standartlarına uygun olmalıdır. Aşırı püskürtmeyi yakalamak için filtreler ve deflektörler kullanılmalıdır. Püskürtme kabinlerinin içinde patlamaya dayanıklı elektrikli bileşenler bulunmalıdır.

OSHA 1910.94 standardı kapsamında uygun havalandırma:

• Havadaki zararlı partikül ve gazlara maruziyeti azaltır.
• Silikozis, astım ve kimyasal pnömonit gibi solunum yolu hastalıklarını önler.
• Yangın ve patlama risklerini kontrol altına alır.
• Hem OSHA hem de NFPA ile yasal uyumluluğu sağlar.

Bu standart izin verilen gürültü maruziyet seviyelerine sınırlar koyar ve işverenlerin, çalışanlar belirli eşiklerde veya üzerinde gürültüye maruz kaldıklarında kontroller ve bir işitme koruma programı uygulamasını gerektirir. Amaç, sürekli veya ani yüksek gürültü seviyelerinden kaynaklanan işitme hasarını önlemektir.

Bu standart, izin verilen gürültü maruziyet sınırını (zaman ağırlıklı ortalama gürültü sınırını) şu şekilde belirler: 8 saatlik bir iş günü boyunca 90 desibel. Her 5 desibel artış için izin verilen maruziyet süresi yarıya iner. Örneğin, 95 desibel için 4 saat, 100 desibel için 2 saat, 105 desibel için 1 saat.

Çalışanlar 85 desibel veya daha fazla gürültüye maruz kalıyorsa, işverenler şunları içeren bir işitme koruma programı uygulamalıdır:

• Gürültü izleme: İş yeri gürültüsü belirlenir ve ölçülür.
• Odyometrik test: Temel ve yıllık işitme testleri yapılır.
• İşitme koruması: Ücretsiz işitme koruyucuları (örneğin kulak tıkacı veya kulaklık) sunulur. Bu koruyucular uygun şekilde takılmalı ve kullanılmalıdır.
• Eğitim: Çalışanlara gürültü tehlikeleri ve koruyucu önlemler konusunda yıllık eğitim verilir.
• Kayıt tutma: Gürültüye maruz kalma ölçümlerinin ve işitme testi sonuçlarının kayıtları tutulur.

Maruziyet 90 desibel zaman ağırlıklı ortalamayı aşarsa, işverenler gürültüyü şu yollarla azaltmaya çalışmalıdır:

• Mühendislik kontrolleri (örneğin ses yalıtımı, ekipman modifikasyonu)
• İdari kontroller (örneğin maruz kalma süresini sınırlamak için çalışanların rotasyonu)

İşitme kaybı, işle ilgili en yaygın hastalıklardan biridir ve tamamen önlenebilir. Bu standarda uyum,

• Çalışan sağlığını korur
• Sorumluluk ve işçi tazminatı taleplerini azaltır
• İletişimi ve güvenliği iyileştirir
• Yüksek OSHA cezalarını önler

İyonlaştırıcı radyasyon, atomlardan sıkıca bağlı elektronları kopararak iyonlar oluşturmaya yetecek kadar enerjiye sahiptir. Yaygın kaynaklar şunlardır:

• X-ışını cihazları
• Nükleer ölçüm cihazları
• Radyografik test ekipmanları
• Kapalı radyoaktif kaynaklar (endüstriyel radyografi, tıbbi teşhis ve benzer alanlarda kullanılır)

Yüksek düzeyde iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmak, radyasyon hastalığı, artan kanser riski ve genetik hasar dahil olmak üzere ciddi sağlık sorunlarına neden olabilir.

Bu standart, ABD Nükleer Düzenleme Komisyonu kapsamında olmayan işyerlerinde çalışanları iyonlaştırıcı radyasyondan korumaya yönelik gereklilikleri belirler. Temel hükümler şunları içerir:

• Radyasyon doz sınırları: İşverenler, çalışanların Bölüm 20’de belirtilen sınırların üzerinde iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmamasını sağlamalıdır. Bu sınırlar şunları içerir:
  • Tüm vücut maruziyeti için yılda 5 rem (0,05 Sv)
  • Belirli organlar (gözler, ekstremiteler) ve halk için alt sınırlar
• Maruziyet izleme: İşverenler, çalışanların yıllık doz sınırının yüzde 25’inden fazlasını alabilecekleri alanlarda radyasyon seviyelerini izlemelidir. Dozimetrelerin kullanımı gerekebilir.
• Kontrol önlemleri: İşverenler şunlar gibi uygun kontrolleri uygulamalıdır:
  • Koruma (örneğin kurşun bariyerler)
  • Mesafe (çalışanları kaynaktan uzak tutma)
  • Zaman (maruz kalma süresini sınırlama)
  • Radyoaktif malzemeler için muhafazalar veya uzaktan kumandalı araçlar
• İşaretleme ve etiketleme: Radyasyon alanları uygun uyarı işaretleriyle açıkça belirtilmelidir. Radyaktif madde içeren kaplar uygun şekilde etiketlenmelidir.
• Kayıt tutma: İşverenler, çalışanların radyasyona maruz kalma ve eğitim kayıtlarını tutmalıdır. Çalışanlar, maruz kalma seviyeleri hakkında yıllık olarak veya talep üzerine bilgilendirilmelidir.

OSHA 1910.96 standardı şu nedenlerle önemlidir:

• Çalışanları radyasyona bağlı hastalıklardan korur.
• İşverenlerin bilimsel olarak belirlenmiş maruz kalma sınırlarını kullanmasını sağlar.
• Yasal düzenlemelerle uyumu destekler.
• Yüksek riskli endüstriyel ve tıbbi ortamlarda güvenli protokoller oluşturulmasına yardımcı olur.

İyonlaştırıcı olmayan radyasyon, atomları veya molekülleri iyonlaştırmak için yeterli enerjiye sahip değildir. Türleri şunlardır:

• Radyofrekans radyasyonu (30 kHz - 300 GHz)
• Mikrodalga radyasyonu (300 MHz - 300 GHz)
• Kızılötesi, görünür ve ultraviyole ışık
• Lazerler
• Manyetik alanlar

Bu standart özellikle radyofrekans ve mikrodalga radyasyonuna maruz kalmaya odaklanır.

İyonlaştırıcı olmayan radyasyon, 10 MHz ile 100 GHz frekans aralığındaki elektromanyetik radyasyona mesleki maruziyeti ifade eder. Bu, şu sayılanlar gibi birçok endüstriyel ve ticari radyofrekans kaynağını içerir:

• Radar ekipmanları
• İletişim vericileri
• Mikrodalga ısıtma ve kurutma sistemleri
• Bazı kaynak ekipmanları

Bu standart, alan şiddeti, güç yoğunluğu ve frekansa bağlı olarak izin verilen maksimum maruz kalma seviyelerini belirler. Sınırlar şunlar için belirtilmiştir:

• Elektrik alan şiddeti
• Manyetik alan şiddeti
• Güç yoğunluğu

Temel eşik değeri, 10 MHz ile 100 GHz arasındaki frekanslar için 0,1 saatlik (6 dakikalık) bir süre boyunca ortalama 10 mW/cm2’dir.

Maruziyet seviyeleri 6 dakika boyunca ortalama alınmalı ve maruz kalan vücut yüzeyinden 5 cm uzaklıktan ölçülmelidir. Ortalama sınırı aşan ancak kısa süreli pik maruziyetler, ortalama eşik değerinin altında kalırsa kabul edilebilir.

İşverenler, aşağıdakileri kullanarak maruziyet sınırlarına uyumu sağlamalıdır:

• Mühendislik kontrolleri (örneğin kalkanlama, bariyerler, mesafe)
• İdari kontroller (örneğin maruziyet süresini sınırlama, vericilerin kapalı olduğu zamanlarda çalışma planlama)
• Uygulanabilir olduğunda kişisel koruyucu ekipman

Aşırı maruz kalma şunlara neden olabilir:

• Termal yaralanmalar (doku ısınması, yanıklar)
• Yüksek düzeyde göz maruziyetine bağlı katarakt
• İmplante tıbbi cihazlarla (örneğin kalp pilleri) etkileşim

İyonlaştırıcı olmayan radyasyon iyonlaşmaya veya kansere neden olmasa da uzun süreli veya yoğun maruz kalma yine de ciddi güvenlik riskleri oluşturabilir.

Etkilenen sektörler şunlardır:

• Telekomünikasyon
• Yayıncılık (TV ve radyo istasyonları)
• Radar operasyonları (askeri, havacılık)
• Endüstriyel ısıtma ve kurutma
• Yarı iletken üretimi

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “OSHA 1910 İş sağlığı ve güvenliği standartları” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.