16 CFR 1500.52 Metody testowania do symulacji używania i nadużywania zabawek i innych przedmiotów przeznaczonych do użytku przez dzieci w wieku powyżej 18 miesięcy, ale poniżej 36 miesiąca życia

W normie „16 CFR 1500.52 Metody badań symulujących używanie i nadużywanie zabawek i innych przedmiotów przeznaczonych do użytku przez dzieci w wieku powyżej 18 miesięcy, ale poniżej 36 miesięcy” opublikowanej zgodnie z Kodeksem przepisów federalnych (CFR), normalne i uzasadnione przewidywalne użycie, uszkodzenie lub niewłaściwe użycie zabawek i innych artykułów przeznaczonych do użytku przez małe dzieci jest zabronione przez 18 CFR 36. Opisano następujące metody badań stosowane do symulacji połączenia:

• Badanie na umiarkowane uderzenie: Z wyjątkiem przypadków określonych w niniejszej normie, temu badaniu podlegają zabawki o masie mniejszej niż 1,8 kg plus/minus 4,5 g. Medium udarowe musi składać się z płytek winylowych typu IV, bezazbestowych o składzie 1, o grubości nominalnej 0,3 cm i betonu o grubości 6,4 cm. Powierzchnia uderzenia musi wynosić co najmniej 0,3 metra kwadratowego. Tymczasem określone środowisko uderzenia uważa się za równoważne powierzchni pokrytej płytką winylowo-azbestową i daje takie same wyniki testu udarności.

Podczas przeprowadzania badania zabawkę należy czterokrotnie upuścić z wysokości 91 cm plus/minus 1,3 cm do środowiska uderzenia opisanego w niniejszej normie, z wyjątkiem przypadków określonych w niniejszej normie. Zabawkę należy upuścić w losowej orientacji. Po każdym upadku próbkę należy pozostawić do odpoczynku, zbadać i ocenić przed kontynuowaniem.

W przypadku dużych i nieporęcznych zabawek zabawka o przewidywanej powierzchni podłogi wynoszącej 2.560 lub więcej centymetrów kwadratowych jest testowana pod kątem uderzenia zgodnie z tą normą. Powierzchnię bazową zabawek z trwale przymocowanymi nogami mierzy się poprzez obliczenie obszaru ograniczonego liniami prostymi łączącymi najbardziej zewnętrzną krawędź każdej nogi na obwodzie. Zabawka o objętości większej niż 0,085 metra sześciennego, obliczona według głównych wymiarów bez uwzględnienia małych przedłużek, jest testowana pod kątem uderzenia zgodnie z tą normą. Zabawki opisane w tej normie są badane pod kątem uderzenia poprzez trzykrotne uderzenie próbek i powolne wypychanie ich poza środek ciężkości do środowiska uderzenia opisanego w tej normie.

• Test zgryzu: Podczas wykonywania tego testu wymiar zewnętrzny dziecka wynosi 3,18 cm plus/minus 0,13 cm lub mniej i dziecko może je wkładać do ust w dowolnej orientacji, aż do grubości ugryzienia wynoszącej 3,18 cm plus/minus Testowi temu poddawana jest zabawka, jej element lub jakakolwiek dostępna część posiadająca konfigurację zapewniającą penetrację co najmniej 0,13 cm.

Mechanizm stykowy testera składa się z dwóch metalowych pasków lub płytek, każdy o wysokości 0,64 cm plus/minus 0,05 cm i każdy o promieniu krawędzi stykowej 150 cm plus/minus 0,05 cm dla łuku przekroju co najmniej 0,005 stopni . Sugerowany mechanizm stykowy przedstawiono na rysunku wymienionym w 16 CFR 1500.51. Urządzeniem obciążającym musi być waga lub miernik siły o dokładności plus/minus 225 gramów.

• Test na zginanie: Test ten polega na umieszczeniu każdego elementu zabawki zawierającego metalowe druty lub inne materiały metalowe w odległości 5,1 cm plus/minus 0,1 cm od punktu, w którym element przecina główny korpus zabawki, lub 5,1 cm plus/minus 0,1 cm od punktu, w którym element przecina główny korpus zabawki, w celu usztywnienia lub zachowania kształtu, jeśli jest krótki, można go zgiąć na końcu elementu po łuku o kącie 6,8 stopni z maksymalną siłą 0,2. kg plus/minus 60 kg przyłożone prostopadle do głównej osi elementu jest stosowany.
• Test momentu obrotowego: Testowi temu powinna zostać poddana zabawka posiadająca występ, część lub urządzenie, które dziecko może chwycić przynajmniej kciukiem i palcem wskazującym lub zębami. Są to zabawki z obrotowymi elementami. Jeżeli występy, części lub zespoły są bezpiecznie zamontowane na dostępnym pręcie lub wale zaprojektowanym tak, aby obracał się wraz z nimi, należy je sprawdzić poprzez zaciśnięcie pręta lub wału, aby zapobiec obrotowi.
• Test rozciągania: Testowi temu poddaje się każdy występ zabawki, który dziecko jest w stanie chwycić przynajmniej kciukiem i palcem wskazującym lub zębami. Badanie to przeprowadza się na tej samej zabawce, która została poddana badaniu momentu obrotowego opisanemu w niniejszej normie. Na wypchaną zabawkę lub worek fasolowy ze szwami wykonanymi z elastycznych materiałów (takich jak tkanina) działa siła 6,80 kg plus/minus 0,23 kg przyłożona w dowolnym kierunku.
• Test ściskania: Testowi temu poddawany jest każdy obszar powierzchni zabawki, który jest dostępny dla dziecka i niedostępny dla kontaktu z płaską powierzchnią podczas badania udarności. Urządzenie ładujące musi mieć postać sztywnego metalowego dysku o średnicy 2,86 cm plus/minus 0,04 cm i grubości 0,95 cm. Obwód dysku zaokrąglono do promienia 0,08 cm, aby wyeliminować nieregularne krawędzie. Dysk jest zamontowany na odpowiedniej skali kompresji z dokładnością do plus/minus 225 gramów.

Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań ewaluacyjnych, jakie zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, zapewnia korzystanie z zabawek i innych przedmiotów przeznaczonych do użytku dzieci powyżej 16 miesiąca życia ale poniżej 1500.52 miesięcy, „18 CFR 36”. Świadczy także usługi testowania określone w normie „Metody testowania symulowania nadużyć”.