EN ISO 23125 Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Tokarki

EN ISO 23125 Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Tokarki

W normie „EN ISO 23125 Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Tokarki”, która jest zasadniczo normą europejską i opublikowaną przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), wymagane są wymagania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń lub zmniejszenie ryzyka w następujących grupach tokarek i wyjaśniono centra tokarskie przeznaczone głównie do cięcia i kształtowania metalu oraz środki, jakie należy podjąć:

EN ISO 23125 Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Tokarki

  • Grupa 1: Tokarki sterowane ręcznie bez sterowania numerycznego
  • Grupa 2: Tokarki sterowane ręcznie z ograniczonymi możliwościami sterowania numerycznego
  • Grupa 3: Tokarki i centra tokarskie sterowane numerycznie
  • Grupa 4: Automaty tokarskie jedno lub wielowrzecionowe

Szczegółowe informacje na temat grup maszyn znajdują się w części niniejszej normy zawierającej definicje dotyczące obowiązkowych i opcjonalnych trybów pracy. Wymagania tej międzynarodowej normy mają ogólne zastosowanie do wszystkich grup tokarek. Jeżeli wymagania mają zastosowanie tylko do niektórych określonych grup tokarek, wówczas podaje się specjalne grupy tokarek. Zagrożenia wynikające z innych procesów obróbki metali (np. szlifowania i obróbki laserowej) są objęte innymi normami międzynarodowymi.

Niniejsza norma obejmuje wymienione istotne zagrożenia i ma zastosowanie do urządzeń pomocniczych zintegrowanych z maszyną, na przykład przedmiotów obrabianych, narzędzi i urządzeń do mocowania przedmiotu obrabianego, urządzeń transportujących i sprzętu do przenoszenia wiórów. Niniejsza norma ma również zastosowanie do maszyn zintegrowanych z zautomatyzowaną linią produkcyjną lub komórką tokarską, ponieważ związane z tym zagrożenia i ryzyko są podobne do maszyn pracujących oddzielnie.

Norma ta zawiera również minimalną listę informacji związanych z bezpieczeństwem, które producent musi przekazać użytkownikowi. Ponadto obowiązuje w tym zakresie norma ISO 12100, która pokazuje współzależność odpowiedzialności producenta i użytkownika w zakresie bezpieczeństwa użytkowania.

Odpowiedzialność użytkownika za wykrycie pewnych zagrożeń, takich jak pożar i eksplozja, oraz za ograniczenie związanego z nimi ryzyka może mieć decydujące znaczenie (np. czy centralny system wyciągowy działa prawidłowo).

Normę tę można traktować jako podstawę wymagań bezpieczeństwa w zakresie szlifowania, szlifowania i niektórych podobnych procesów.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normach ISO 12100, ISO 13849-1 i EN 954-1, stosuje się następujące definicje:

  • Tokarka to obrabiarka, w której głównym ruchem jest obrót przedmiotu obrabianego względem nieruchomych narzędzi skrawających.
  • Sterowanie ręczne to tryb pracy, w którym każdy ruch maszyny jest inicjowany i kontrolowany indywidualnie przez operatora.
  • Tokarka sterowana ręcznie to tokarka, w której etapy obróbki są kontrolowane lub inicjowane przez operatora bez wsparcia przez program obróbki.
  • Sterowanie numeryczne, skomputeryzowane sterowanie numeryczne, to automatyczne sterowanie procesem realizowanym przez urządzenie za pomocą danych numerycznych wprowadzanych w trakcie trwania procesu.
  • Tokarka sterowana numerycznie to tokarka działająca pod kontrolą numeryczną lub skomputeryzowaną kontrolą numeryczną.
  • Centrum tokarskie jest tokarką sterowaną numerycznie, wyposażoną w narzędzia o napędzie mechanicznym i zdolną do prowadzenia wrzeciona mocującego wokół własnej osi. Centrum tokarskie może również obejmować między innymi takie funkcje, jak pomiar, polerowanie, gwintowanie, wiercenie, frezowanie, szlifowanie i wiercenie.
  • Obszar roboczy odnosi się do obszaru, w którym będzie wykonywane cięcie metalu.
  • Poziom wydajności to dyskretny poziom używany do wskazania zdolności części systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem do wykonywania funkcji bezpieczeństwa w przewidywalnych warunkach.
  • Kategorię tę uzyskuje się poprzez klasyfikację części układu sterowania istotnych dla bezpieczeństwa pod względem ich odporności na uszkodzenia i zachowania w przypadku awarii oraz rozmieszczenia strukturalnego części lub ich niezawodności.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w normie „EN ISO 23125 Obrabiarki – Bezpieczeństwo – Tokarki”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp