ASTM D323-20 Standardowa metoda badania prężności pary produktów naftowych (metoda Reida)

W normie „ASTM D323-20 Standardowa metoda badania prężności par produktów naftowych (metoda Reida)” opublikowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisano następujące metody badań służące do określania prężności par benzyny, lotnej ropy naftowej i inne lotne produkty naftowe opisano:

• Procedura A dotyczy benzyny i innych produktów naftowych o ciśnieniu pary mniejszym niż 180 kPa (26 psi).
• Procedurę B można zastosować także do innych materiałów, jednak do programu badań międzylaboratoryjnych w celu określenia czułości tej metody badawczej włączono wyłącznie benzynę.
• Procedura C dotyczy materiałów o prężności pary większej niż 180 kPa (26 psi).
• Procedura D dotyczy benzyny lotniczej o ciśnieniu pary około 50 kPa (7 psi).

Ponieważ zewnętrzne ciśnienie atmosferyczne jest początkowo równoważone przez ciśnienie atmosferyczne panujące w komorze parowej, ciśnienie pary Reida jest ciśnieniem bezwzględnym wynoszącym 37,8 stopnia w kilopaskalach. Prężność pary Reida różni się od rzeczywistej prężności pary próbki ze względu na obecność pary wodnej i powietrza w ograniczonej przestrzeni oraz niewielkie odparowanie próbki.

Niniejsza metoda badawcza nie ma zastosowania do paliw zawierających związki tlenowe inne niż skroplone gazy węglowodorowe (LPG) lub eter metylowo-t-butylowy. Do określania prężności par skroplonych gazów węglowodorowych (LPG) stosuje się metody badawcze opisane w normach ASTM D1267-18 lub ASTM D6897-16 . Do określania prężności par mieszanin benzyny z tlenem stosuje się normę ASTM D4953-20. Czułość ropy naftowej nie była określana od wielu lat. Norma ASTM D6377-20 opisuje metodę badawczą określania prężności par ropy naftowej. IP 481 to metoda badawcza określania prężności par ropy naftowej nasyconej powietrzem.

Stosując metodę Reida, komorę cieczową urządzenia do pomiaru ciśnienia pary napełnia się schłodzoną próbką i łączy z komorą parową nagrzaną w kąpieli do temperatury 37,8 stopnia. Zmontowane urządzenie zanurza się w kąpieli o temperaturze 37,8 stopnia, aż do zaobserwowania stałego ciśnienia. Odpowiednio skorygowany odczyt podaje się jako prężność pary Reida.

Wszystkie cztery opisane procedury wykorzystują komory cieczowe i parowe o tej samej objętości wewnętrznej. Procedura B wykorzystuje półautomatyczne urządzenie zanurzane w poziomej kąpieli i obracane w celu osiągnięcia równowagi. W tej procedurze można zastosować manometr Bourdona lub przetwornik ciśnienia. Procedura C wykorzystuje zbiornik płynu z dwoma otworami zaworowymi. Procedura D wymaga bardziej rygorystycznych limitów stosunku komór cieczowych i parowych.

Prężność pary jest ważną właściwością fizyczną lotnych cieczy. Ta metoda badawcza służy do oznaczania prężności par produktów naftowych i ropy naftowej w temperaturze 0 stopnia z początkową temperaturą wrzenia powyżej 37,8 stopni. Prężność par ma kluczowe znaczenie zarówno w przypadku benzyn samochodowych, jak i lotniczych i wpływa na rozruch, nagrzewanie i tendencję do blokowania oparów w wysokich temperaturach roboczych lub na dużych wysokościach. W niektórych regionach wymagane jest prawnie maksymalne dopuszczalne ciśnienie pary benzyny jako miara kontroli zanieczyszczenia powietrza.

Prężność pary ropy naftowej jest ważna dla producenta ropy naftowej i rafinerii dla całego procesu obsługi i wstępnej rafinacji. Prężność pary jest również stosowana jako pośrednia miara szybkości parowania lotnych rozpuszczalników naftowych.

Jeśli procedura nie będzie dokładnie przestrzegana, mogą wystąpić duże błędy w pomiarach ciśnienia pary. Poniższa lista podkreśla znaczenie ścisłego przestrzegania środków ostrożności podanych podczas procedury:

• Sprawdzenie manometru: Po każdym badaniu wszystkie jego wskaźniki sprawdzane są z manometrem, aby zapewnić większą precyzję wyników. Odczyt licznika odbywa się w pozycji pionowej i po dotknięciu.
• Kontrola szczelności: Przed i w trakcie każdego testu całą aparaturę sprawdza się pod kątem wycieków cieczy i oparów.
• Pobieranie próbek: Ponieważ początkowe pobieranie próbek i przetwarzanie próbek będą miały ogromny wpływ na ostateczne wyniki, podejmuje się maksymalne środki ostrożności, aby zapobiec stratom spowodowanym parowaniem i niewielkimi zmianami w składzie. W żadnym przypadku przed wykonaniem badania nie należy używać żadnej części urządzenia Reid jako pojemnika na próbkę.
• Czyszczenie urządzenia: Manometr, komora cieczowa i komora parowa są dokładnie czyszczone, aby upewnić się, że w próbce nie pozostały żadne pozostałości.
• Montaż urządzenia: Należy dokładnie przestrzegać wymagań niniejszej normy.
• Potrząsanie urządzeniem: Energicznie potrząśnij urządzeniem zgodnie z instrukcją, aby zapewnić równowagę.

Ekstremalna wrażliwość pomiarów ciśnienia pary na straty spowodowane parowaniem i wynikające z tego zmiany składu wymaga najwyższej ostrożności i staranności podczas obchodzenia się z próbkami. Niniejsze wytyczne mają zastosowanie do wszystkich próbek do oznaczania prężności pary, z wyjątkiem tych wyraźnie wyłączonych dla próbek o ciśnieniu pary większym niż 180 kPa (26 psi).

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, zapewnia certyfikację zdefiniowaną w „Standardowej metodzie testowej ASTM D323-20 dla prężności pary produktów naftowych (metoda Reida)”, a także świadczy usługi testowania.