Metoda badawcza oznaczania ilości pozostałości węglowej w zakresie od 10370% (m/m) do 0,10% (m/m) pozostałej po odparowaniu i pirolizie produktów naftowych w określonych warunkach w normie ISO 30,0 opracowanej przez Międzynarodową Organizacja Normalizacyjna (ISO).
Wartość pozostałości węglowej służy jako oszacowanie tendencji produktów ropopochodnych do tworzenia pozostałości węglowych w podobnych warunkach degradacji i jest przydatna do oceny względnych tendencji do tworzenia węgla przez produkty tej samej klasy.
W przypadku produktów z nadmiarem pozostałości powyżej 0,10 procent (m/m), wyniki badań są równoważne z wynikami uzyskanymi w teście pozostałości węglowej Conradsona w zakresie od 0,10 procent (m/m) do 25,0 procent (m/m). Test pozostałości węglowej Conradsona jest opisany w normie ISO 6615 (ISO 6615 Produkty naftowe - Oznaczanie pozostałości węglowej - metoda Conradsona). Pozostałość węglowa Conradsona to metoda testowa stosowana w celu uzyskania wskazania tendencji do koksowania produktów naftowych. Za pomocą tego testu mierzy się ilość pozostałości węglowej pozostałej po odparowaniu i pirolizie.
Norma ISO 10370 ma również zastosowanie do produktów ropopochodnych składających się głównie z materiału destylowanego i dających pozostałość węglową poniżej 0,10 procent (m/m). W przypadku takich materiałów przed analizą przygotowuje się 10-procentową pozostałość destylacyjną zgodnie z procedurą opisaną w tej normie.
Zarówno składniki tworzące popiół, jak zdefiniowano w normie ISO 6245, jak i nielotne dodatki obecne w próbce są dodawane do wartości pozostałości węglowej i uwzględniane w całkowitej zgłoszonej wartości.
Obecność azotanów organicznych w niektórych paliwach destylowanych daje nienormalnie wysokie wartości pozostałości węglowych. Obecność azotanu alkilu w paliwie określa norma ISO 13759 (ISO 13759 Produkty naftowe – Oznaczanie azotanu alkilu w olejach napędowych – Metoda spektrometryczna).
Dla celów niniejszej normy pojęcie pozostałości węglowej oznacza wszelkie pozostałości wytworzone z próbki w określonych warunkach parowania i pirolizy opisanych w niniejszej normie.
Nasza organizacja świadczy również usługi oznaczania pozostałości węgla (metoda mikro) w produktach ropopochodnych w zakresie normy ISO 10370, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia dla przedsiębiorstw w różnych sektorach.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
