EN 1335 Meble biurowe - Krzesło biurowe

Norma europejska „EN 1335 Meble biurowe – Krzesło biurowe” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 1335-1 Część 1: Wymiary – Wyznaczanie wymiarów” ma zastosowanie do krzeseł biurowych. Norma ta opisuje wymiary czterech typów krzeseł biurowych oraz metody badań służące do wyznaczania tych wymiarów. Norma ta nie ma zastosowania do fotelików dziecięcych, dla których istnieje norma europejska. Załączniki do niniejszej normy zawierają uzasadnienie wymiarów krzeseł biurowych, zalecenia dotyczące wymiarów zagłówków oraz zasady dotyczące niepewności pomiaru.

Warunki pomiaru powinny być zgodne z normą ISO 24496, z wyjątkami określonymi w niniejszej normie. Regułą oceny, czy wynik jest zadowalający, jest to, czy zmierzona wartość mieści się w wymaganym zakresie (tj. jest mniejsza lub równa górnej granicy, większa lub równa dolnej granicy), niezależnie od niepewności pomiaru. Tabela w załącznikach zawiera wartości maksymalnych niepewności pomiaru (załącznik D). Sprzęt pomiarowy musi być zgodny z normą ISO 24496. Ustawienie krzesła musi być zgodne z normą ISO 24496. Wymiary krzesła są określane w kolejności określonej w tabeli zatytułowanej „Kolejność wyznaczania pomiaru i procedura pomiarowa”.

Głównym celem normy EN 1335-1 jest określenie minimalnych i regulowanych wymiarów krzeseł biurowych, aby dopasować je do szerokiego zakresu rozmiarów ciała dorosłych w populacji europejskiej. Pomaga to zmniejszyć ryzyko problemów mięśniowo-szkieletowych, zmęczenia i dyskomfortu wynikających z nieprawidłowej postawy siedzącej. Norma ta ma zastosowanie do krzeseł biurowych przeznaczonych do ogólnego użytku biurowego (zwykle do 8 godzin dziennie) i nie obejmuje fotelików dziecięcych ani krzeseł specjalistycznych (np. do zastosowań medycznych lub przemysłowych).

Ten standard stwierdza:

• Podstawowe wymiary regulowane i stałe (np. zakres wysokości siedziska, głębokość siedziska, wysokość oparcia, położenie podłokietnika).
• Metody dokładnego pomiaru tych wymiarów.

Norma ta nie obejmuje kwestii bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości, ponieważ są one omówione w normach EN 1335-2 i EN 1335-3.

Norma EN 1335-1 określa zakresy i minimalne wartości wymiarów krytycznych dla zapewnienia ergonomicznego dopasowania. Przykłady typowych wymagań (dokładne wartości różnią się w zależności od typu krzesła):

• Regulacja wysokości siedziska: Szeroki zakres, który pozwala stopom spoczywać płasko na podłodze, a uda ułożyć mniej więcej poziomo (zwykle szerzej w nowszych wersjach).
• Głębokość siedziska: Regulowana, aby dopasować się do górnej części uda, nie wywierając nadmiernego nacisku za kolano.
• Wysokość i kąt oparcia: Zapewnia odpowiednie podparcie odcinka lędźwiowego kręgosłupa i szereg opcji odchylenia.
• Podłokietniki (jeśli występują): Regulowane na wysokość, szerokość i głębokość, zapewniające wygodne podparcie ramion.
• Inne: takie jak szerokość siedziska i szerokość oparcia.
• Norma „EN 1335-2 Część 2: Wymagania bezpieczeństwa” opisuje wymagania dotyczące bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości krzeseł biurowych. Norma ta nie ma zastosowania do innych typów siedzeń w biurach, dla których istnieją oddzielne normy europejskie. Wymagania opierają się na użytkowaniu przez osoby o masie ciała do 110 kg przez 8 godzin dziennie. Załącznik do tej normy zawiera obciążenia, masy i cykle do badań funkcjonalnych (Załącznik A).

Krzesło musi być zaprojektowane tak, aby zminimalizować ryzyko obrażeń użytkownika. Wszystkie części krzesła, z którymi użytkownik ma kontakt podczas użytkowania, muszą być zaprojektowane w sposób zapobiegający obrażeniom ciała i uszkodzeniom mienia. Wymagania te są spełnione, jeśli:

• Krawędzie siedziska, oparcia i podłokietników, z którymi użytkownik ma styczność podczas siedzenia na krześle, powinny być zaokrąglone promieniem co najmniej 2 mm.
• Krawędzie podłokietników powinny być zaokrąglone lub ścięte w kierunku działającej siły.
• Wszystkie pozostałe krawędzie i narożniki należy oczyścić, zaokrąglić lub sfazować.
• Końce dostępnych pustych elementów powinny być zamknięte lub zaślepione.

Części ruchome i regulowane muszą być zaprojektowane tak, aby zapobiegać urazom i niezamierzonemu uruchomieniu. Urządzenia regulacyjne muszą być dostępne z pozycji siedzącej na krześle. Żadna część nośna krzesła nie może się poluzować przypadkowo.

Części krzesła nie powinny mieć dostępnych punktów przecięcia lub przyciśnięcia, które powstają w wyniku stosowania wzmocnionych mechanizmów (np. sprężyn, amortyzatorów gazowych i układów silnikowych).

Nie powinny występować dostępne punkty przecięcia i zmiażdżenia, powstałe w wyniku obciążeń przyłożonych podczas normalnego użytkowania. Punkty przecięcia i zmiażdżenia są niedopuszczalne, jeśli istnieje ryzyko obrażeń spowodowanych ciężarem użytkownika podczas normalnych ruchów i czynności, na przykład podczas używania dźwigni i korb.

Wszystkie wymagane testy muszą zostać przeprowadzone na tej samej próbce. Krzesło należy poddać testowi stabilności zgodnie z normą EN 1022, w kolejności podanej w tabeli. Ponadto krzesło należy poddać testowi wytrzymałości i trwałości zgodnie z normą EN 1728, w kolejności podanej w tabeli. Z wyjątkiem testu obciążenia statycznego podłokietnika w dół (testu środkowego), który należy wykonać przed i po teście stabilności, krzesło należy poddać testowi stabilności po testach wytrzymałości i trwałości.

Norma EN 1335-2 ma na celu zminimalizowanie ryzyka urazów lub awarii spowodowanych problemami mechanicznymi podczas typowego użytkowania biurowego. Dotyczy ona krzeseł przeznaczonych do ogólnej pracy biurowej, zazwyczaj używanych przez użytkowników do 8 godzin dziennie i o wadze do 110 kg. W przypadku użytkowników o większej wadze lub intensywniejszego użytkowania (np. praca zmianowa 24/7), producenci muszą stosować większe obciążenia lub przeprowadzać dodatkowe testy.

Niniejsza norma nie obejmuje:

• Inne rodzaje siedzisk biurowych (objęte normami takimi jak EN 16139 dla krzeseł poza biurem lub krzeseł dla gości).
• Krzesła dziecięce, fotele medyczne i fotele przemysłowe.
• Elementy elektryczne/elektroniczne (pod warunkiem, że nie wpływają na bezpieczeństwo mechaniczne).

Norma EN 1335-2 definiuje serię testów mechanicznych symulujących rzeczywiste naprężenia. Krzesła muszą przejść te testy bez trwałych odkształceń, pęknięć, poluzowania się części lub utraty funkcjonalności poza dopuszczalnymi granicami. Główne kategorie testów to:

• Stabilność: testy przechyłów do przodu, do tyłu i na boki (z obciążeniami symulowanymi przez użytkownika i bez obciążenia).
• Wytrzymałość konstrukcyjna: obciążenia statyczne działające na siedzisko, oparcie, podłokietniki i podnóżki (jeśli występują).
• Trwałość/zmęczenie: wielokrotne testy obciążenia i cykliczności (np. zmęczenie oparcia, uderzenia siedziska/oparcia, cykliczne zmiany obrotów, trwałość kół na dywanie/twardych podłogach).
• Trwałość podłokietnika i zagłówka (jeśli występują).
• Podstawa i mechanizm dolny: testy trwałości podstawy, trwałości mechanizmu przechylania oraz trwałości podnośnika gazowego/regulacji wysokości.

Obciążenia, masy i liczba cykli są określone w normie. Testy wykorzystują zdefiniowane cylindry testowe, manekiny oparcia oraz urządzenia do symulacji ruchów użytkownika i przypadkowych uderzeń. Krzesła są domyślnie klasyfikowane według ich wydajności: spełnienie normy oznacza, że ​​nadają się do normalnego użytkowania biurowego w określonych granicach.

• Norma „EN 1335-3 Krzesła biurowe – Część 3: Metody badań” opisuje mechaniczne metody badań służące do określania stabilności, wytrzymałości i trwałości krzeseł biurowych. Norma ta nie określa badań homologacyjnych dla elementów krzeseł.

Testy są przeznaczone do stosowania na w pełni zmontowanym i gotowym do użytku meblu. Polegają one na przykładaniu sił do różnych części produktu, symulując normalne użytkowanie funkcjonalne, jak również niewłaściwe użytkowanie, którego można się spodziewać. Testy mają na celu ocenę właściwości niezależnie od materiałów, konstrukcji/struktury lub procesu produkcyjnego.

Wyniki testów są ważne wyłącznie dla testowanego produktu. Przy stosowaniu wyników testów do innych podobnych produktów, ważne jest, aby próbka testowa była reprezentatywna dla modelu produkcyjnego.

Testy przeprowadzane zgodnie z tą normą mają na celu wykazanie zdolności produktu do zapewnienia zadowalającej pracy w docelowym środowisku. Wymagania bezpieczeństwa określono w normie EN 1335-2, a dodatkowe obciążenia, masy i cykle dla testów funkcjonalnych wymieniono w załączniku C.

Testy są przeznaczone dla jednostek/komponentów, które nie są używane. Jednakże, po odpowiednim uzasadnieniu, mogą być wykorzystane do badania usterek.

Ocena starzenia i zużycia nie jest uwzględniona. Testy nie mają na celu oceny trwałości podłogi, tj. materiałów wypełniających i poszycia.

Norma EN 1335-3 definiuje precyzyjne, powtarzalne procedury badań mechanicznych, które mają na celu sprawdzenie, czy krzesło biurowe jest w stanie wytrzymać obciążenia związane z normalnym, codziennym użytkowaniem i nie ulegnie awarii, która mogłaby prowadzić do obrażeń lub nadmiernego zużycia. Procedury te są zazwyczaj stosowane do krzeseł przeznaczonych do ogólnej pracy biurowej, używanych przez użytkowników do 8 godzin dziennie i o wadze do 110 kg.

Testy przeprowadzane są na w pełni zmontowanych, gotowych do użycia krzesłach. Obejmują one wyłącznie aspekty mechaniczne (z wyłączeniem testów elektrycznych, ogniowych lub testów komponentów tapicerki, o ile nie mają one wpływu na ogólną wydajność). Nie obejmują one oddzielnych testów homologacyjnych dla poszczególnych elementów siedzenia (np. amortyzatory gazowe lub koła mogą podlegać osobnym normom). Testy symulują warunki rzeczywiste: wielokrotne siedzenie/stanie, uderzenia, skręcanie i próby przewrócenia.

Norma ta zawiera kompleksowy zestaw testów, które bezpośrednio potwierdzają większość kryteriów zaliczenia/niezaliczenia określonych w normie EN 1335-2. Główne kategorie to:

• Testy stabilności: przechylanie się do przodu, do tyłu i na boki pod różnymi obciążeniami i w różnych pozycjach.
• Badania wytrzymałości statycznej: ciągłe obciążenie siedziska, oparcia, podłokietników i podnóżka (jeśli występuje).
• Testy trwałości/zmęczenia: symulacja obciążeń cyklicznych przez wiele lat użytkowania (np. 100 000–200 000 cykli w zależności od elementu).
• Testy uderzeniowe i upuszczania: uderzenia w siedzenie (worek upuszczający), uderzenia w oparcie, obciążenia boczne/skierowane w dół podłokietnika.
• Trwałość obrotów i kółek: wielokrotne obroty i ruchy na dywanach/twardych podłogach.
• Obciążenie krawędzi oparcia i siedziska: siły poziome/pionowe działające na krawędzie tylne i przednie.
• Badanie zagłówków, podłokietników i innych akcesoriów (jeśli dotyczy).

W testach używany jest znormalizowany sprzęt: masy testowe, zestawy do badań manekinów, worki udarowe, cylindry i kalibrowane urządzenia obciążające. Kryteria zaliczenia obejmują brak uszkodzeń konstrukcyjnych, nadmierne odkształcenia trwałe, brak poluzowania mechanizmów poza dopuszczalnymi granicami oraz ciągłą bezpieczną eksploatację.

• Norma „EN 1335-4 Część 4: Wyjaśnienia dotyczące EN 1335-1 (wymiary)” wyjaśnia szereg pojęć zawartych w normie EN 1335-1, które, jak wykazano, są różnie interpretowane przez laboratoria badawcze i producentów.

Niniejsza norma wyjaśnia konkretne terminy i interpretacje pomiarów. Została opracowana, ponieważ laboratoria badawcze, producenci i jednostki certyfikujące czasami interpretują niektóre definicje odmiennie, co prowadzi do niespójnych wyników.

Główne obszary zainteresowania to:

• Dokładne definicje terminów użytych w normie EN 1335-1, które można różnie interpretować (np. konkretne punkty wymiarowe, mechanizmy regulacji lub warunki pomiaru).
• Wytyczne mające na celu zapewnienie jednolitego stosowania wymogów dotyczących wielkości w całej Europie.
• Wyjaśnienia mające na celu poprawę powtarzalności i odtwarzalności testów wymiarowych.

Niniejsza norma nie wprowadza nowych wymagań, nowych typów krzeseł, nowych testów ani aktualizacji dotyczących aspektów bezpieczeństwa/trwałości. Ma ona charakter wyłącznie uzupełniający i informacyjny.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowania dla firm zgodnie z normą „EN 1335 Meble biurowe – Krzesła biurowe”.