
Norma ASTM F2913-19, opublikowana przez American Society for Testing and Materials (ASTM), opisuje metodę testową służącą do określania współczynnika tarcia dynamicznego między butami a tapicerką w powtarzalnych warunkach laboratoryjnych w celu oceny względnego poślizgu. Ta metoda testowa jest ogólnie stosowana do następujących produktów:

Metodę tę stosuje się również do powierzchni takich jak kostka brukowa, trawa i żwir.
Buty specjalnego przeznaczenia lub sprzęt zawierający kolce, metalowe gwoździe itp. są testowane na odpowiednich powierzchniach, ale metoda ta nie uwzględnia w pełni ryzyka zaczepienia o blokadę buta/podłogi.
Testowanie odporności na poślizg to złożony proces, a skuteczna maszyna do testowania poślizgu musi sprawdzać i mierzyć szereg kluczowych kryteriów, które odtwarzają krytyczne czynniki poślizgu podczas chodzenia. Norma ta zapewnia zatem ilościową ocenę bezpieczeństwa obuwia. Ta metoda badawcza jest standardową metodą badawczą stosowaną do określania dynamicznych współczynników tarcia, która rozciąga się na produkcję obuwia antypoślizgowego.
Norma ASTM F2913-19 określa zdefiniowaną, powtarzalną metodę badania dynamicznego współczynnika tarcia dla każdego obuwia w różnych warunkach i w trybach symulujących chód. Norma ta uwzględnia trzy następujące tryby chodzenia do określania współczynnika tarcia:
Ocena właściwości poślizgowych obuwia i testowanych powierzchni / wykładzin podłogowych za pomocą urządzenia do testowania obuwia w zakresie normy ASTM F2913-19, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen badania, które przeprowadziła dla firm z różnych sektorów. Świadczy również standardowe usługi testowe do pomiaru współczynnika tarcia
