MBN 10 305-1 Testy środowiskowe elektryczne lub elektroniczne - Część 1: Specyfikacje testów

Norma „MBN 10 305-1 Testy środowiskowe elektryczne lub elektroniczne – Część 1: Specyfikacje testów” opracowana przez Grupę Mercedes-Benz opisuje metody testów środowiskowych służące do kwalifikacji komponentów elektrycznych lub elektronicznych w zastosowaniach motoryzacyjnych. Niniejsza norma jest stosowana w połączeniu z normą „MBN 10 305-2 Testy środowiskowe elektryczne lub elektroniczne – Część 2: Proces wyboru testu”.

Ostateczna decyzja o zastosowaniu lub modyfikacji metod badawczych opisanych w niniejszej normie dla konkretnych zastosowań podzespołów należy do kierownictwa Grupy Mercedes_Benz. Odchylenia od wymagań tej normy są odnotowane w dokumencie wydania specyficznym dla komponentu. Wszelkie pytania dotyczące treści lub stosowania niniejszego standardu należy kierować do zespołu Grupy Mercedes Benz.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Temperatura otoczenia odnosi się do temperatury otaczającej badany element w komorze badawczej lub po zamontowaniu w pojeździe.
• Podzespół odnosi się do wszelkich części elektrycznych lub elektronicznych stosowanych w pojeździe, takich jak moduł sterujący silnika, tablica przyrządów, blok połączeniowy, czujnik i przełącznik.
• Opublikowany dokument dotyczący konkretnego komponentu odnosi się do specyfikacji wymagań specyficznych dla komponentu.
• Współczynnik szczytu definiuje się jako wartość szczytową powyżej wartości Grms w badaniu wibracyjnym. Czasami nazywana wartością sigma lub obcinaniem sigma.
• Praca przerywana ma miejsce, gdy podczas testowania komponent przechodzi przez cykle czasowe wcześniej zdefiniowanych warunków działania i braku działania. Stan działania komponentu uznaje się za „przerywany”. Przerywane częstotliwości robocze określone w niektórych testach w tej normie mają jedynie charakter orientacyjny, a inżynier ds. wersji określa optymalny zakres operacyjny dla swojego komponentu w dokumencie wydania specyficznym dla komponentu.
• Klasa IP to międzynarodowa klasyfikacja ochrony przed wnikaniem ciał stałych lub wody do zastosowań motoryzacyjnych zgodnie z opisem w normie ISO 20653.
• Komponent uznaje się za niesprawny, jeśli jest podłączony do źródła zasilania, ale podczas testowania nie wykonuje żadnych normalnych funkcji roboczych.
• Za pracownika uważa się podzespół, który wykonuje funkcje doświadczane podczas eksploatacji pojazdu.

Wszystkie materiały, procedury, procesy, komponenty lub systemy muszą spełniać wymagania obowiązujących przepisów dotyczących substancji regulowanych i możliwości recyklingu.

Niniejsza norma dzieli obciążenia środowiskowe zwykle doświadczane przez podzespoły elektryczne lub elektroniczne pojazdu na cztery grupy:

• Naprężenia klimatyczne: ta kategoria obejmuje testy wykazujące zgodność z naprężeniami klimatycznymi, takimi jak temperatura, wilgotność i promieniowanie słoneczne.
• Naprężenia mechaniczne: ta kategoria obejmuje badania wytrzymałości na skutki naprężeń mechanicznych, takich jak wibracje, wstrząsy mechaniczne, operacje mechaniczne przełączników i upadki podczas przenoszenia.
• Naprężenia ciał stałych/płynów: ta kategoria obejmuje testy wykazujące zgodność komponentu z ciałami stałymi i płynami, takimi jak kurz, woda, deszcz i para.
• Obciążenia chemiczne: ta kategoria obejmuje testy mające na celu wykazanie odporności komponentu na korozyjne działanie niektórych gazów zanieczyszczających środowisko, środowisko mgły solnej i sytuacje związane z przypadkowym rozlaniem cieczy.

Określa się pięć klas temperaturowych w zależności od maksymalnej temperatury otoczenia, jaka może wystąpić w miejscu montażu elementu, jak pokazano w tabeli podanej w normie:

• Klasa I: Maksymalna temperatura 85 stopni
• Klasa II: Maksymalna temperatura 105 stopni
• Klasa III: Maksymalna temperatura 125 stopni
• Klasa IV: Maksymalna temperatura 155 stopni
• Klasa V: Maksymalna temperatura określona eksperymentalnie

Jeśli na podstawie testów lub pomiarów w terenie można uzyskać dane dotyczące temperatury specyficznej dla danej lokalizacji, możliwe jest zastosowanie dla danego komponentu unikalnej, ustalonej eksperymentalnie klasy temperaturowej V. We wszystkich przypadkach należy zmierzyć temperaturę maksymalną w celu sprawdzenia zastosowania w pojeździe dla wszystkich klas temperatur.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, jakie zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza badania określone w „MBN 10 305-1 Elektryczne lub elektroniczne testy - Część 1: Norma Specyfikacje testów. Świadczy także usługi.