
Norma europejska EN 12916 opisuje metodę badania zawartości węglowodorów monoaromatycznych, diaaromatycznych i tri+aromatycznych w olejach napędowych, parafinowych olejach napędowych i destylatach ropy naftowej. Norma ta definiuje dwie procedury, A i B:

Zawartość wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych określa się przez zsumowanie węglowodorów diaromatycznych i tri+aromatycznych. Całkowita zawartość związków aromatycznych jest określana jako suma poszczególnych rodzajów węglowodorów aromatycznych.
Związki zawierające siarkę, azot i tlen mogą zakłócać oznaczanie. Monoalkeny nie mieszają się, ale sprzężone dialkeny i, jeśli są obecne, polialkeny mogą zakłócać oznaczanie.
Tradycyjnie węglowodory aromatyczne są identyfikowane na podstawie ich określonych właściwości elucji kolumnowej chromatografii cieczowej (proces oddzielania jednej substancji od innych substancji) zgodnie z modelowymi związkami aromatycznymi. Ich oznaczenie ilościowe przeprowadza się za pomocą zewnętrznej kalibracji z pojedynczym związkiem aromatycznym dla każdego, reprezentatywnego lub nie, związku aromatycznego obecnego w próbce.
Zastosowanie tej normy obejmuje niebezpieczne materiały, procesy i sprzęt. Pod tym względem niniejsza norma nie ma na celu rozwiązania wszystkich problemów związanych z bezpieczeństwem użytkowania. Dlatego obowiązkiem pracowników korzystających z tej normy jest podjęcie odpowiednich środków w celu zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników przed wdrożeniem normy oraz spełnienie wymagań prawnych i regulacyjnych w tym celu.
Nasza organizacja, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które wykonała dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, przy pomocy wyszkolonej i fachowej kadry oraz zaawansowanego sprzętu technologicznego, oznaczanie form węglowodorów aromatycznych w średnich destylatach (metoda wysokosprawnej chromatografii cieczowej z refrakcją wyznaczanie indeksu) w zakresie normy EN 12916. świadczy również usługi.
