
„Standardowa metoda badania hydrofobowych powłok powierzchniowych ASTM F22-13 metodą testu rozrywania wody” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania służącą do wykrywania obecności hydrofobowych (niezwilżających) powłok na powierzchniach i obecność hydrofobowych substancji organicznych w środowiskach przetwórstwa. Metoda ta, odpowiednio wykonana, umożliwia wykrycie warstw molekularnych hydrofobowych zanieczyszczeń organicznych. Na bardzo szorstkich lub porowatych powierzchniach czułość testu może być znacznie zmniejszona.

Test pękania wody opisany w tej metodzie badawczej jest szybki, nieniszczący i może być stosowany do kontroli i oceny procesów usuwania zanieczyszczeń hydrofobowych. Testowanie „bez pękania” wody jest często stosowane w celu sprawdzenia w trakcie procesu braku zanieczyszczeń powierzchniowych na powierzchniach metalowych, które mogą zakłócać późniejszą obróbkę powierzchni, taką jak gruntowanie, powlekanie konwersyjne, anodowanie, powlekanie lub wiązanie klejowe.
Niniejsza metoda badawcza nie jest ilościowa i zasadniczo ogranicza się do zastosowań, w których wystarczająca będzie ocena czystości, jako właściwa lub niezgodna.
Tę metodę badawczą można również stosować do wykrywania i kontroli zanieczyszczeń hydrofobowych w środowiskach produkcyjnych. W tym zastosowaniu powierzchnię próbną pozbawioną folii hydrofobowych wystawia się na działanie środowiska, a następnie testuje. Czułość tego testu różni się w zależności od poziomu substancji zanieczyszczającej w powietrzu i czasu ekspozycji powierzchni obserwatora.
Do ilościowego pomiaru zwilżenia powierzchni w niektórych zastosowaniach można zastosować metody badawcze, które mierzą kąt zwilżania stacjonarnej kropli wody lub innej cieczy testowej. Metody pomiaru oparte na kącie zwilżania zawarte są w następujących normach:
Dostępne są urządzenia do pomiaru kąta zwilżania na miejscu. Urządzenia te są ograniczone do małej powierzchni pomiarowej i mogą nie odzwierciedlać czystości większej powierzchni. W przypadku większych powierzchni przydatny może być miejscowy pomiar kąta zwilżania lub inne badania ilościowe w połączeniu z badaniem rozpadu wody.
„ASTM F21-65 (2002) Do hydrofobowych folii powierzchniowych metodą badania atomizerem dla powierzchni, których nie można zanurzyć ani zwilżyć wodą, lub gdy takie zanurzenie lub zwilżenie jest niepraktyczne, na przykład przed nałożeniem wcześniej pokrytych dużych części lub zespołów, farb, podkłady lub inne powłoki organiczne.” Standardowa metoda badania” może być bardziej odpowiednia do oceny czystości powierzchni niż niniejsza metoda badania.
Niniejsza metoda badawcza nie jest odpowiednia w przypadku zamontowanego sprzętu, w przypadku którego nie jest możliwa ocena pola widzenia lub gdy istnieje ryzyko, że woda zostanie uwięziona na ruchomych powierzchniach lub skomplikowanych konstrukcjach i nie będzie można jej skutecznie usunąć.
Krótko mówiąc, test refrakcji wodnej to prosta metoda sprawdzenia czystości powierzchni metalu. Na powierzchnię nanosi się kilka kropli wody destylowanej lub, alternatywnie, można pobrać próbkę z kąpieli wodnej. Jeśli woda nie rozdziela się na kropelki, powierzchnia jest wolna od zanieczyszczeń. Równomierne zwilżenie metalu wodą wskazuje, że będzie on również równomiernie zwilżony klejem.
Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczymy usługi testowe określone w normie „ASTM F22-13 Standardowa metoda badania powierzchni hydrofobowych folie z testem na pękanie wody”. Też daje.
