Norma europejska „EN 13755 Metody badań kamienia naturalnego – Oznaczanie nasiąkliwości wodą przy ciśnieniu atmosferycznym” opisuje metodę określania nasiąkliwości wodą kamieni naturalnych.
Zasadniczo, po wysuszeniu do stałej masy, każdą próbkę waży się i zanurza w wodzie pod ciśnieniem atmosferycznym na określony czas. Absorpcję wody pod ciśnieniem atmosferycznym określa się, wyrażając ją procentowo, jako stosunek masy próbki nasyconej (otrzymanej przy stałej masie) do masy próbki suchej.
Pobieranie próbek nie należy do obowiązków laboratorium badawczego, chyba że zostanie o to wyraźnie poproszony. Z jednorodnej partii należy pobrać co najmniej sześć próbek. Próbki powinny mieć kształt walców, sześcianów lub graniastosłupów o wymiarach 70 mm plus/minus 5 mm lub 50 mm plus/minus 5 mm i zostać uzyskane poprzez cięcie diamentowe lub wiercenie rdzeniowe. Ich objętość pozorna, obliczona na podstawie pomiarów geometrycznych, powinna wynosić co najmniej 60 ml. Ponadto stosunek powierzchni do objętości powinien mieścić się w przedziale od 0,08 mm⁻¹ do 0,20 mm⁻¹. Próbki przygotowane do oznaczania wytrzymałości na ściskanie lub zginanie mogą być użyte, jeśli spełniają wymagania dotyczące stosunku powierzchni do objętości.
Próbki testowe należy suszyć do uzyskania stałej masy w temperaturze 70 stopni +/- 5 stopni. Stałą masę osiąga się, gdy różnica między dwoma kolejnymi ważeniami, wykonywanymi w odstępach 24 godzin +/- 2 godzin, nie przekracza 0,1% masy pierwszej. Próbki należy przechowywać w eksykatorze do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej (20 stopni +/- 5 stopni).
Po wysuszeniu próbki są ważone z dokładnością do 0,01 g. Próbki umieszcza się w zbiorniku na dostarczonych podstawkach. Każda próbka powinna być oddalona od sąsiednich próbek o co najmniej 15 mm. Następnie dodaje się wodę z kranu o temperaturze 20 stopni +/- 10 stopni do połowy wysokości próbek. Przez 60 +/- 5 minut dodaje się wodę z kranu, aż poziom wody osiągnie trzy czwarte wysokości próbek. Przez 120 +/- 5 minut dodaje się wodę z kranu, aż próbki będą całkowicie zanurzone na głębokość 25 mm +/- 5 mm. Przez 48 +/- 2 godziny próbki wyjmuje się z wody, szybko przeciera wilgotną szmatką, a następnie waży w ciągu 1 minuty z dokładnością do 0,01 g.
Próbki ponownie zanurza się w wodzie i kontynuuje test. Co 24 godziny plus/minus 2 godziny próbki wyjmuje się z wody, szybko przeciera wilgotną ściereczką, a następnie waży w ciągu 1 minuty z dokładnością do 0,01 g. Odnotowuje się kolejne masy próbek.
Próbki bada się aż do osiągnięcia stałej masy. Stałą masę osiąga się, gdy różnica między dwoma kolejnymi ważeniami nie przekracza 0,1% masy dwóch początkowych. Wynik końcowego ważenia stanowi masę nasyconej próbki.
Absorpcję wody każdej próbki przy ciśnieniu atmosferycznym oblicza się przy użyciu równania podanego w normie.
W świecie budownictwa i architektury kamień naturalny od dawna ceniony jest za trwałość, walory estetyczne i wszechstronność. Od majestatycznych marmurowych fasad po rustykalne granitowe blaty, materiały kamienne odgrywają znaczącą rolę zarówno w zastosowaniach wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Jednak wybór odpowiedniego kamienia to nie tylko kwestia wyglądu; czynniki użytkowe, takie jak odporność na warunki atmosferyczne, mróz i wilgoć, są kluczowe dla długoterminowego sukcesu. Właśnie tutaj pojawiają się normy takie jak EN 13755. Norma ta określa znormalizowaną metodę pomiaru ilości wody, jaką kamień naturalny może wchłonąć w normalnych warunkach atmosferycznych. Zapewniając spójność badań, norma ta pomaga architektom, inżynierom i producentom podejmować świadome decyzje, aby zapobiegać problemom, takim jak pękanie, plamienie czy degradacja z upływem czasu. Norma ta, powszechnie przyjęta w całej Europie, pozostaje integralną częścią kontroli jakości i zgodności z szerszymi przepisami budowlanymi w branży kamienia naturalnego.
Absorpcja wody jest kluczową właściwością, szczególnie w przypadku kamieni naturalnych narażonych na działanie czynników zewnętrznych. Wysoce porowate kamienie, takie jak wapień czy piaskowiec, mogą absorbować wodę niczym gąbka, co może prowadzić do problemów w zimnym klimacie, jeśli woda zamarznie, rozszerzy się i spowoduje pęknięcia. Nawet w łagodniejszym klimacie, wchłonięta wilgoć może sprzyjać rozwojowi pleśni, wykwitom (osadom soli) lub reakcjom chemicznym, które powodują erozję powierzchni kamienia.
Norma EN 13755 rozwiązuje ten problem, określając absorpcję jako wartość procentową, co pozwala na klasyfikację kamieni według ich przydatności do konkretnych zastosowań. Na przykład,
Bez standardowych testów porównania między dostawcami lub rodzajami kamienia są mało wiarygodne i mogą prowadzić do kosztownych błędów. Branża promuje również zrównoważony rozwój, przestrzegając normy EN 13755. Wybór kamieni o niskiej absorpcji pozwala oszczędzać zasoby, zmniejszając potrzebę częstej wymiany.
Normę tę często stosuje się w połączeniu z innymi normami, takimi jak EN 12670 (terminologia dotycząca kamienia naturalnego) i EN 12440 (kryteria oceny), aby zapewnić kompleksowe ramy oceny kamienia.
Podsumowując, norma EN 13755 ilustruje, jak ukierunkowana normalizacja może rozwijać materiałoznawstwo i jak ponadczasowe piękno kamienia naturalnego może sprostać współczesnym wymaganiom. Oferując wiarygodny pomiar absorpcji wody, chroni ona projekty przed ukrytymi zagrożeniami i buduje zaufanie w całym łańcuchu dostaw. Niezależnie od tego, czy jest to wykonawca dostarczający trawertyn do willi, czy badacz badający trwałość kamienia, norma ta jest niezbędnym narzędziem.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13755 Metody badań kamienia naturalnego – Oznaczanie nasiąkliwości wodą pod ciśnieniem atmosferycznym”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
