
W europejskiej normie „EN 50291-1 Detektory gazu – Urządzenia elektryczne do wykrywania tlenku węgla w domach – Część 1: Metody badań i wymagania eksploatacyjne” dotyczącej konstrukcji, testowania i działania elektrycznie sterowanych urządzeń do wykrywania tlenku węgla, przeznaczonych do ciągłego wyjaśniono ogólne wymagania dotyczące działania w domach.

Celem tej normy jest wykrycie wadliwych urządzeń na paliwo kopalne lub stałe i zapewnienie ich naprawy lub wymiany. Zadaniem normy nie jest monitorowanie niskiego poziomu dwutlenku węgla w celach zdrowotnych. Standardowy załącznik zawiera zalecenia dla jednostek wyświetlających stężenie dwutlenku węgla (załącznik F).
Urządzenie może pracować na zasilaniu sieciowym lub akumulatorowym. Urządzenia tego typu mają za zadanie ostrzegać o ostrym stężeniu dwutlenku węgla, umożliwiając osobie reakcję przed narażeniem na znaczne ryzyko. Dodatkowe wymagania dotyczące urządzeń do stosowania w pojazdach rekreacyjnych i podobnych obiektach, „EN 50291-2 Urządzenia elektryczne do wykrywania tlenku węgla w pomieszczeniach mieszkalnych – Część 2: Urządzenia elektryczne pracujące w sposób ciągły w stałej instalacji w podobnych obiektach, łącznie z pojazdami rekreacyjnymi i łodzie rekreacyjne - Dodatkowe metody badań i osiągi są zawarte w normie „Wymagania”.
W tej normie europejskiej określono dwa typy urządzeń:
Zarówno urządzenia typu A, jak i typu B mogą być używane w połączeniu ze sobą.
Jednakże następujące urządzenia nie wchodzą w zakres tej normy:
O ile nie zaznaczono inaczej, opisane wymagania dotyczą zarówno urządzeń typu A, jak i typu B. Urządzenie musi niezawodnie wykrywać obecność tlenku węgla w pomieszczeniach mieszkalnych w określonych warunkach aplikacji, generować alarm, a w przypadku urządzenia typu A być w stanie inicjować działania, gdy warunki (zarówno pod względem poziomu, jak i czasu trwania) przekroczą zadany poziom alarmowy ustalone punkty.
Urządzenie posiadające dodatkową funkcję wykrywania tlenku węgla musi działać zgodnie z wymaganiami niniejszej normy oraz wymaganiami wszelkich norm odnoszących się do dodatkowej funkcjonalności.
Urządzenie, zespoły elektryczne i komponenty muszą spełniać wymagania i wymagania eksploatacyjne niniejszej normy. Urządzenie musi być zaprojektowane do pracy ciągłej.
Urządzenie nie może należeć do klasy „60335” w rozumieniu normy EN 1-0.
W przypadku wymiany czujnik musi gwarantować takie same właściwości strukturalne i funkcje jak czujnik przed wymianą czujnika wewnętrznego, bez zmiany zgodności czujnika ze wszystkimi wymaganiami niniejszej normy. Stan ten weryfikowany jest na podstawie informacji i dokumentów dostarczonych przez producenta czujki.
Urządzenie musi spełniać wymagania normy EN 60335-1 wymienione w tabeli zawartej w normie.
Jeżeli czujnik jest wymienny, środki mechaniczne lub elektryczne muszą zapewniać bezbłędną wymianę czujnika. W przypadku nieprawidłowego podłączenia czujnika lub elektrycznego rozpoznania jego braku, czujka musi automatycznie dać sygnał błędu lub alarm. Dodatkowo podłączenie czujnika przeznaczonego dla określonego rodzaju gazu do detektora przeznaczonego dla innego rodzaju gazu powinno być niemożliwe lub uznane za błąd.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, ustanowiła „EN 50291-1 Detektory gazu – Urządzenia elektryczne do wykrywania węgla podtlenku w domach - Część 1: Metody badań Świadczy także usługi badawcze określone w normie „i wymagania eksploatacyjne”.
