
Ustawa o poprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich (CPSIA) została uchwalona w celu wzmocnienia bezpieczeństwa produktów dla dzieci poprzez ustanowienie krytycznych wymogów bezpieczeństwa i identyfikowalności. Rozporządzenie to określa wartości graniczne dla ołowiu i ftalanów w produktach dla dzieci. Uznaje również normę ASTM F963-16 „Specyfikacja bezpieczeństwa konsumentów dla bezpieczeństwa zabawek”, opracowaną przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM), za obowiązkowy standard bezpieczeństwa zabawek. Ustawa ta nakazuje przeprowadzanie badań przez akredytowane laboratoria zewnętrzne.

Niniejsza norma odnosi się do możliwych zagrożeń, które nie są od razu widoczne dla ogółu społeczeństwa i które można napotkać podczas normalnego użytkowania, do jakiego zabawka jest przeznaczona, lub po dającym się racjonalnie przewidzieć nadużyciu. Nie ma na celu uwzględnienia wszystkich możliwych zagrożeń związanych z konkretną zabawką. Niniejsza norma nie obejmuje wydajności ani jakości produktu, z wyjątkiem tych związanych z bezpieczeństwem.
Niniejsza norma obejmuje wymagania i metody badań zabawek przeznaczonych do użytku przez dzieci w wieku poniżej 14 lat. Norma ta określa różne ograniczenia wiekowe dla różnych wymagań. Limity te odzwierciedlają charakter zagrożeń oraz oczekiwaną zdolność umysłową lub fizyczną dziecka do poradzenia sobie z zagrożeniami.
Zgodnie z przepisami i wymogami zgodności CPSIA, opakowanie niektórych zabawek i gier przeznaczonych dla dzieci musi być opatrzone etykietą ostrzegawczą, na przykład dotyczącą ryzyka zadławienia. Prawo wymaga, aby reklamy tych produktów zawierały także odpowiednie ostrzeżenie.
Ustawa o poprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich (CPSIA) nakłada na importerów i producentów produktów dla dzieci, takich jak zabawki, łóżeczka i smoczki, obowiązek przestrzegania obowiązujących wymogów w zakresie dokumentacji, etykietowania i testowania. Prawo to chroni dzieci przed nieuzasadnionym ryzykiem poważnych obrażeń lub śmierci ze strony tysięcy rodzajów produktów konsumenckich podlegających jego jurysdykcji, w tym produktów stwarzających zagrożenie pożarowe, elektryczne, chemiczne lub mechaniczne lub mogące zaszkodzić dzieciom.
Ogólnie rzecz biorąc, ocena ryzyka produktu to systematyczne wykorzystywanie dostępnych informacji w celu:
Organy regulacyjne korzystają z oceny ryzyka produktu, aby określić, które produkty wymagają działań regulacyjnych w celu zmniejszenia ryzyka dla użytkowników lub zarządzania nim.
Elementy oceny ryzyka produktu przeprowadzane przez organy regulacyjne, które dotyczą głównie kwestii bezpieczeństwa produktów, obejmują:
Ustawa o poprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich (CPSIA) ma na celu w szczególności kontrolę ilości ołowiu i ftalanów w zabawkach. Ołów i jego związki można znaleźć w wielu produktach konsumenckich, w tym w farbach i powłokach, zabawkach, torbach, paskach, obuwiu, biżuterii i akcesoriach. Podobnie ftalany to związki chemiczne stosowane głównie jako plastyfikatory w produktach z polichlorku winylu (PVC) i poliuretanu (PU). Istnieje kilka różnych rodzajów ftalanów. CPSIA nakłada poważne ograniczenia na zabawki, zwłaszcza dotyczące ołowiu i ftalanów. To prawo definiuje produkt dziecięcy jako produkt konsumencki zaprojektowany lub przeznaczony głównie dla dzieci w wieku 12 lat i młodszych.
Krótko mówiąc, ustawa o poprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich (CPSIA) ustanowiła wymagania dotyczące badań i akceptowalne poziomy dla różnych substancji powszechnie stosowanych w wielu produktach konsumenckich, szczególnie tych przeznaczonych dla dzieci w wieku 0–12 lat.
Przepisy CPSIA wymagają przede wszystkim:
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w ustawie o poprawie bezpieczeństwa produktów konsumenckich (CPSIA), korzystając z przeszkolonego i specjalistycznego personelu oraz zaawansowanego sprzętu technologicznego.
