ANSI/ISEA 138 Amerykański krajowy standard dotyczący wydajności i klasyfikacji rękawic odpornych na uderzenia

Norma „ANSI/ISEA 138 amerykańska krajowa norma dotycząca wydajności i klasyfikacji rękawic ochronnych”, opublikowana wspólnie przez Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny (ANSI) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Sprzętu Bezpieczeństwa (ISEA), opisuje wymagania dotyczące testowania, klasyfikacji i etykietowania rękawic roboczych, które zapewniają ochronę pleców.

Drugą najczęstszą częścią ciała, która ulega uszkodzeniom podczas produkcji przemysłowej, jest ręka. Do urazów rąk podczas pracy dochodzi na skutek przecięć i nakłuć spowodowanych sprzętem roboczym lub zmiażdżenia rąk na skutek uderzenia ciężkich maszyn. Chociaż urazy rąk nie są śmiertelne, są niepokojącą sytuacją zarówno dla miejsca pracy, jak i dla osoby poszkodowanej.

Normy dotyczące rękawic obejmują normę ANSI/ISEA 138 oraz „ANSI/ISEA 105 amerykańską normę krajową dotyczącą klasyfikacji ochrony rąk”. Norma ANSI/ISEA 105 obejmuje przecięcia, otarcia, odporność chemiczną i ognioodporność, natomiast norma ANSI/ISEA 138 obejmuje odporność rękawic roboczych na uderzenia. Norma ta koncentruje się szczególnie na ochronie grzbietu dłoni poprzez rozłożenie uderzenia z kostek i palców. Ta norma dotycząca rękawic odpornych na uderzenia jest bardzo przydatna dla osób pracujących w przemyśle przeładunkowym, motoryzacyjnym, ciężkim i budowlanym.

Norma ANSI/ISEA 138 szczegółowo opisuje poziomy uderzenia za pomocą skali ochrony przed uderzeniami. Skala waha się od 1 do 3, przy czym poziom 1 dotyczy osób, które są narażone na mniej potencjalnych skutków, natomiast poziom 3 dotyczy osób doświadczających większych skutków w miejscu pracy. Rękawicy odpornej na uderzenia można przypisać więcej niż jedną liczbę na skali, ale rękawicy przypisywany jest najniższy numer. Zatem jeśli rękawica ma poziom skuteczności „3” w zakresie ochrony palców i poziom skuteczności „2” w zakresie ochrony stawów, ogólnie ocenia się ją jako poziom skuteczności „2”. Różnicę między poziomami mierzy się w kiloniutonach (kN). Chociaż wartość ta maleje na każdym poziomie, nie oznacza to, że rękawica może wytrzymać mniejszą siłę. Właściwie oznacza to coś przeciwnego. Niższa zarejestrowana szczytowa siła przenoszona oznacza, że ​​materiał wierzchniej części rękawicy pochłania więcej energii. Krótko mówiąc, niższy pomiar kN dla każdego poziomu wydajności oznacza, że ​​rękawice są bezpieczniejsze przed uderzeniami.

Tymczasem europejska norma „DIN EN 13594 Rękawice ochronne dla zawodowych motocyklistów – Wymagania i metody badań” wymaga jedynie sprawdzenia przegubów pod kątem amortyzacji. Natomiast norma ANSI/ISEA 138 umożliwia testowanie ochrony palców i stawów. Obszar testowy na środkowym i małym palcu mierzy się 5 cm od czubka palca. Obszar testowy na palcu wskazującym, palcu serdecznym i kciuku znajduje się w odległości 2,5 cm od opuszki palca.

Rękawice odporne na uderzenia są powszechnie stosowane w przemyśle motoryzacyjnym, w przemyśle ciężkim i budowlanym, w transporcie ładunków, w przemyśle naftowym i gazowym oraz w branży holowniczej/transportowej. Rękawice spełniające wymagania są oceniane pod kątem zdolności do rozpraszania energii uderzenia na stawach i palcach i są podzielone na trzy poziomy wydajności. Dokonując wyboru, pracodawcy mogą wiarygodnie i na równych zasadach porównywać różne rękawice udarowe.

Sposób przeprowadzania prób udarności opisany w normie ANSI/ISEA 138 jest następujący:

• Badania muszą być wykonane przez niezależne i akredytowane laboratorium.
• Wszystkie testowane rękawice są przechowywane w tym samym środowisku, w tym w tej samej temperaturze rękawicy. Rękawiczki przecina się na pół i tył (tył) dłoni umieszcza się na lekko zakrzywionym kowadle.
• Uderzającą masę o wadze około 2,5 kg upuszcza się jak młotek, aby symulować uderzenie lub uderzenie. Przetwornik siły umieszczony pod kowadłem mierzy, jaka średnia siła uderzenia zostanie przeniesiona z rękawicy na dłoń pracownika. Zarówno w przypadku rękawiczek prawej, jak i lewej każdy staw jest testowany cztery razy, a palce pięć razy. Średnią z testów połączeń porównuje się ze średnią z testów dziesięciu palców, a niższa średnia z tych dwóch stanowi ostateczny wynik testu udarności.

Na podstawie wyników rękawicom przypisuje się ocenę poziomu 1, poziomu 2 lub poziomu 3. Wszystkie poziomy wydajności są wyświetlane bezpośrednio na rękawicach, aby zapewnić prosty obraz poziomu wydajności.

• Rękawice poziomu 1 przepuszczają przez rękawicę średnio 9 kN lub mniej siły.
• Rękawice poziomu 2 przepuszczają przez rękawicę siłę średnio 6,5 kN lub mniejszą.
• Rękawice poziomu 3 przepuszczają przez rękawicę średnio 4 kN lub mniej siły.

Im mniejsza siła przenoszona przez rękawicę, tym silniejsza ochrona. Poziom 3 zapewnia najwyższą ochronę, poziom 1 zapewnia najniższą ochronę.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczy usługi certyfikacyjne i testowe określone w „ANSI/ISEA 138 American National Performance and „klasyfikacja rękawic odpornych na uderzenia”. Podaje również.