OECD 492B Metoda badania zrekonstruowanego ludzkiego nabłonka rogówkowatego (RhCE) do identyfikacji zagrożeń dla oczu

W normie „OECD 492B Rekonstruowany ludzki nabłonek rogówkowy (RhCE) do identyfikacji zagrożeń dla oczu” opublikowanej w ramach wytycznych OECD dotyczących odpowiedzialnego prowadzenia biznesu dla przedsiębiorstw międzynarodowych (wytyczne OECD) stwierdza się, że nie istnieje klasyfikacja zgodnie z kategoriami zagrożenia oczu GHS ONZ (nr kat.) opisana jest procedura in vitro umożliwiająca samoidentyfikację substancji chemicznych (substancji i mieszanin) wymagających klasyfikacji ze względu na działanie drażniące na oczy (kat. 2) oraz tych, które wymagają klasyfikacji ze względu na działanie drażniące na oczy. poważne uszkodzenie oczu (kat. 1).

W procedurze tej wykorzystuje się zrekonstruowany ludzki nabłonek rogówkowy (RhCE), który ściśle naśladuje właściwości histologiczne, morfologiczne, biochemiczne i fizjologiczne ludzkiego nabłonka rogówki. W badaniu ocenia się zdolność badanej substancji chemicznej do indukowania cytotoksyczności w strukturze tkanki nabłonka ludzkiego rogówkowopodobnego (RhCE), jak zmierzono za pomocą testu MTT. Test MTT jest metodą kolorymetryczną służącą do oceny aktywności metabolicznej komórek.

Żywotność ludzkiej tkanki nabłonka rogówkowatego (RhCE) po ekspozycji na badaną substancję chemiczną mierzy się poprzez enzymatyczną konwersję barwnika przyżyciowego MTT przez żywe komórki tkanek do niebieskiej soli formazanowej MTT, którą mierzy się ilościowo po usunięciu z tkanek . Cytotoksyczność mierzy się w różnych punktach czasowych narażenia.

Żywotność ludzkiej tkanki nabłonkowej rogówki (RhCE) określa się poprzez porównanie z tkankami poddanymi działaniu substancji stanowiącej kontrolę ujemną (procent żywotności), a następnie wykorzystuje się ją do oszacowania potencjalnego zagrożenia dla oczu ze strony badanej substancji chemicznej. Substancje chemiczne, które nie wymagają klasyfikacji i oznakowania zgodnie z GHS ONZ, definiuje się jako substancje chemiczne, które nie zmniejszają żywotności tkanek poniżej pewnego progu (tj. żywotność tkanek wynosi co najmniej 2 procent w przypadku niesklasyfikowanych GHS ONZ).

Metoda badawcza opisana w normie OECD 492B jest pierwszą pojedynczą metodą badania działania drażniącego na oczy, inną niż zwierzęta, stosowaną w celu rozróżnienia kategorii 1 i 2 GHS od substancji i mieszanin niesklasyfikowanych. Do niedawna ocena substancji drażniących oczy kategorii 2 według GHS opierała się na podejściu opartym na ciężarze dowodu ze względu na brak możliwości rozróżnienia w pojedynczym teście in vitro pomiędzy materiałami testowymi kategorii 1, kategorii 2 i nieskategoryzowanymi. Po zatwierdzeniu przewodnika testowego OECD 492B możliwe jest obecnie określenie tych klasyfikacji.

Substancje testowe sklasyfikowano pod względem ryzyka podrażnienia oczu zgodnie z Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Organizacji Narodów Zjednoczonych (GHS ONZ) w następujących kategoriach:

• Kategoria 1 GHS: Substancje lub mieszaniny testowe, które powodują poważne uszkodzenie oczu lub utratę wzroku, która nie jest całkowicie odwracalna po jednorazowym narażeniu
• Kategoria GHS 2: Podrażnienie oczu i zmiany w oczach, które są całkowicie odwracalne po jednorazowym narażeniu na substancję badaną
• GHS Brak kategorii: Substancje testowe niesklasyfikowane jako powodujące działanie drażniące na oczy lub poważne uszkodzenie oczu, definiuje się jako substancje, które nie spełniają wymagań klasyfikacyjnych

Obecnie ludzkie tkanki nabłonkowe rogówki poddaje się działaniu substancji testowych zgodnie z protokołem czasu do wystąpienia toksyczności. Ponieważ uszkodzenie i utrata żywotności komórek rogówki są w dużym stopniu powiązane z niekorzystnym wpływem na funkcję rogówki i ostrość wzroku, żywotność tkanek HCE mierzy się po ekspozycji na substancję testową, stosując punkt końcowy redukcji żywotności rogówki.

Model predykcyjny dla kategoryzacji GHS ONZ jest następujący:

• Czas toksyczności TTL dla cieczy
  • Brak kategorii: Średnia żywotność tkanki poniżej 50 procent po wszystkich trzech ekspozycjach
  • Kategoria 2: Dowolna inna kombinacja wyników stosowalności
  • Kategoria 1: Średnia żywotność tkanek nie większa niż 50 procent po wszystkich trzech ekspozycjach
• Okres toksyczności TTS dla ciał stałych
  • Brak kategorii: Średnia żywotność tkanek powyżej 30 procent po 40 minutach ekspozycji i ponad 120 procent po 60 minutach ekspozycji
  • Kategoria 2: Dowolna inna kombinacja wyników stosowalności
  • Kategoria 1: Średnia żywotność tkanki nie większa niż 30 procent po 40 minutach ekspozycji i nie więcej niż 120 procent po 60 minutach ekspozycji

Wielu producentów stosuje normę OECD TG 492B do celów identyfikacji i oznakowania zagrożeń, aby zachować zgodność z szeregiem przepisów prawnych.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, nasza firma, zgodnie z definicją zawartą w normie „OECD 492B Zrekonstruowany ludzki nabłonek rogówkowy ( RhCE) metoda testowa do identyfikacji zagrożeń dla oczu”Świadczy również usługi testowania.