Norma ISO 16890, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów pod głównym tytułem „Filtry powietrza do wentylacji ogólnej”:
Norma ISO 16890-1 określa system klasyfikacji skuteczności filtrów powietrza do wentylacji ogólnej na podstawie cząstek stałych. Zawiera również przegląd procedur testowania i opisuje wymagania dotyczące oceny i oznaczania filtrów oraz dokumentowania wyników testów. Niniejsza norma jest przeznaczona do stosowania z innymi częściami serii. Odnosi się do elementów filtrów cząstek stałych do wentylacji ogólnej o sprawności ePM99 mniejszej lub równej 1 procent, podczas testowania zgodnie z metodami określonymi we wszystkich sekcjach normy. Wkłady filtrów powietrza o wyższej skuteczności początkowej są oceniane za pomocą innych odpowiednich metod badawczych. Wyniki osiągów uzyskane zgodnie ze wszystkimi częściami normy ISO 16890 nie mogą być stosowane samodzielnie do przewidywania osiągów w eksploatacji pod względem sprawności i żywotności. Elementy filtrujące stosowane w przenośnych oczyszczaczach powietrza w pomieszczeniach nie są objęte zakresem niniejszej normy.
Norma ISO 16890-2 opisuje wytwarzanie aerozolu, sprzęt testowy i metody testowe stosowane do pomiaru wydajności i oporu przepływu powietrza przez filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Niniejsza norma jest przeznaczona do stosowania z innymi częściami serii. Oczekuje się, że dolna granica tej metody testowej będzie wynosić najniższe 20 procent wydajności ePM10, ponieważ testowy element filtrujący poniżej tego poziomu jest bardzo trudny do spełnienia wymagań dotyczących ważności statystycznej tej procedury. Elementy filtra powietrza poza tą frakcją aerozolu są oceniane za pomocą innych odpowiednich metod badawczych.
Norma ISO 16890-3 opisuje sprzęt testowy i metody badawcze stosowane do pomiaru wydajności grawimetrycznej i oporu przepływu powietrza filtra powietrza do wentylacji ogólnej. Niniejsza norma jest przeznaczona do stosowania z innymi częściami serii. Odnosi się do elementów filtra cząstek stałych do wentylacji ogólnej, które mają skuteczność ePM99 większą lub równą 1 procent i skuteczność ePM20 większą niż 10 procent, gdy są testowane zgodnie z metodami określonymi we wszystkich sekcjach normy.
Norma ISO 16890-4 definiuje metodę kondycjonowania w celu określenia minimalnej wydajności testu ułamkowego. Niniejsza norma jest przeznaczona do użytku z sekcjami 1-3 serii i opisuje metodę kondycjonowania, której należy przestrzegać, jak również odpowiednie wymagania testowe dla testera i szafy kondycjonującej. Odnosi się do elementów filtra cząstek stałych do wentylacji ogólnej o sprawności ePM99 równej lub mniejszej niż 1 procent i sprawności ePM20 większej niż 10 procent, podczas badania zgodnie z metodami określonymi w innych częściach normy. Oczekuje się, że dolna granica tej metody testowej będzie wynosić najniższe 20 procent wydajności ePM10, ponieważ testowy element filtrujący poniżej tego poziomu jest bardzo trudny do spełnienia wymagań dotyczących ważności statystycznej tej procedury. Niniejsza norma może być również stosowana w innych normach, które definiują lub klasyfikują sprawność ułamkową, w przypadku gdy uzyskane wyniki dotyczą mechanizmu usuwania ładunków elektrostatycznych, który należy wziąć pod uwagę.
Norma ISO/AWI 16890-5 opisuje wymagania i metodę badań pomiaru częściowej sprawności i oporu przepływu powietrza płaskich materiałów filtracyjnych. Ta część normy jest nadal w fazie rozwoju.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania filtrów powietrza do wentylacji ogólnej w zakresie normy ISO 16890, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia firmom z różnych sektorów.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
