
Norma ISO 1798, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę testową służącą do określania właściwości wytrzymałościowych i odkształceniowych elastycznych materiałów komórkowych, gdy próbka jest rozciągana ze stałą szybkością, aż do pęknięcia.

Do celów niniejszego standardu
Połączenie wysokiej wytrzymałości na rozciąganie i dużego wydłużenia jest charakterystyczne dla materiałów o dużej ciągliwości. Wydłużenie przy zerwaniu wskazuje, ile zginania materiał może wytrzymać bez zerwania. Wydłużenie mierzone przy wartościach zerwania jest wskaźnikiem plastyczności polimeru. Wydłużenie przy zerwaniu jest ważne w elementach pochłaniających energię w wyniku odkształcenia plastycznego. Duże wydłużenie przy zerwaniu jest ważne dla zawiasów plastycznych.
Wydłużenie przy zerwaniu, znane również jako wydłużenie przy zerwaniu lub wydłużenie przy rozciąganiu przy zerwaniu, to stosunek długości początkowej do długości, która wzrasta po pęknięciu badanej próbki w kontrolowanej temperaturze. Odnosi się do zdolności próbki tworzywa sztucznego do przeciwstawiania się zmianom kształtu bez pękania.
Wydłużenie przy zerwaniu jest mierzone w procentach (stosunek wydłużenia do wymiaru początkowego w momencie zerwania). Maksymalne wydłużenie jest również wyrażone jako odkształcenie do zniszczenia. Końcowe wartości wydłużenia rzędu kilkuset procent są wspólne dla elastomerów i poliolefin foliowych lub opakowaniowych. Sztywne tworzywa sztuczne, zwłaszcza wzmocnione włóknami, wykazują wartości poniżej 5 proc. Włókna mają niskie wydłużenie przy zerwaniu, podczas gdy elastomery mają wysokie wydłużenie przy zerwaniu.
Próby rozciągania są przeprowadzane w celu określenia siły wymaganej do zerwania próbki i tego, jak daleko próbka rozciągnęła się do tego punktu zerwania. Ogólnie rzecz biorąc, do pomiaru wydłużenia przy zerwaniu materiałów stosuje się metody próby rozciągania. Oprócz normy ISO 1798, inne stosowane normy to ASTM D638 Standardowa metoda badania właściwości tworzyw sztucznych przy rozciąganiu oraz ISO 527-1 Oznaczanie właściwości przy rozciąganiu — normy ogólne. Oprócz nich stosowane są również inne metody badawcze.
Nasza organizacja, oprócz licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferuje również usługi badawcze mające na celu określenie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia przy zerwaniu elastycznych materiałów polimerowych komórkowych w ramach normy ISO 1798, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
