
Norma europejska „EN 13911 Odzież ochronna dla strażaków – Wymagania i metody badań dotyczące kapturów przeciwpożarowych dla strażaków” opisuje minimalne wymagania bezpieczeństwa i metody badań dla kapturów przeciwpożarowych noszonych w celu zapewnienia ochrony przed gorącem i ogniem podczas akcji gaśniczych. Norma ta obowiązuje wyłącznie w przypadku noszenia odzieży ochronnej, aparatu oddechowego i hełmu.

Niniejsza norma określa minimalne wymagania bezpieczeństwa dla kaptura przeciwpożarowego noszonego przez strażaka po przeprowadzeniu oceny ryzyka użytkownika. W połączeniu z odzieżą ochronną, respiratorem i hełmem, cechy konstrukcyjne i wymagania dotyczące wydajności kaptura przeciwpożarowego mają na celu ochronę odsłoniętych części głowy i szyi przed ciepłem i płomieniami.
Kaptury przeciwpożarowe mogą być stosowane zarówno na, jak i pod maską twarzową, a także z hełmami o różnych kształtach, co daje różne konfiguracje końcowe. Użytkownik jest odpowiedzialny za dobór odpowiedniego kaptura przeciwpożarowego do odzieży, hełmu i maski twarzowej zalecanych przez producenta kaptura.
Materiały użyte do budowy kapturów przeciwpożarowych, które mogą mieć kontakt ze skórą użytkownika, muszą być zgodne z normą EN ISO 13688. O ile nie określono inaczej, podane wymagania projektowe należy zweryfikować poprzez kontrolę wizualną w ramach procedur określonych w załączniku do niniejszej normy (Załącznik B). Producent musi podać informacje o konkretnych produktach, dla których deklaruje zgodność.
Kaptur przeciwpożarowy musi ściśle przylegać do ciała i być noszony w sposób, który nie powoduje dyskomfortu ani nie ogranicza ruchów głowy. Kaptur przeciwpożarowy musi być założony wokół lub pod deklarowaną, kompatybilną maskę oddechową, nie ograniczając pola widzenia w sposób, który utrudniałby oddychanie maski lub powodował dyskomfort użytkownika. Należy unikać nadmiernego rozciągania w konstrukcji, ponieważ zmniejsza to skuteczność ochrony cieplnej kaptura przeciwpożarowego. Nadmierna ilość materiału w konstrukcji kaptura przeciwpożarowego może powodować dyskomfort użytkownika i utrudniać korzystanie z innych środków ochrony indywidualnej.
Kaptur przeciwpożarowy musi mieć otwór na twarz zaprojektowany tak, aby pasował do maski oddechowej lub pod nią, która jest uznana za kompatybilną. Ocenę przeprowadza się wizualnie.
Kaptur przeciwpożarowy musi być wyposażony w jarzmo, które łączy się z odzieżą ochronną. Obszar styku kaptura z odzieżą należy ocenić wzrokowo.
Kaptury przeciwpożarowe mogą być produkowane w różnych rozmiarach. Muszą być wystarczająco elastyczne, aby dopasować się do różnych rozmiarów i kształtów głowy. Oceny dokonuje się poprzez oględziny. Jarzmo nie zawsze jest symetryczne na plecach, górnej części ramion i z przodu (w górnej części klatki piersiowej).
Etykiety z wymaganiami dotyczącymi oznakowania należy umieścić w obszarze określonym jako jarzmo osłony przeciwpożarowej. Ocenę przeprowadza się poprzez oględziny.
Aby zmniejszyć stres cieplny i umożliwić odprowadzenie ciepła ciała gromadzącego się w górnej części głowy kaptura przeciwpożarowego, można opcjonalnie dodać do niego pojedynczy otwór wentylacyjny. Gdy kaptur przeciwpożarowy jest położony płasko na stole, środek otworu wentylacyjnego powinien znajdować się w najwyższym punkcie kaptura przeciwpożarowego. Rozmiar otworu wentylacyjnego nie powinien przekraczać 100 cm² i powinien być umieszczony w promieniu 6 cm wokół najwyższego punktu kaptura przeciwpożarowego. Otwór wentylacyjny powinien być wykonany z nietopliwych materiałów trudnopalnych (np. dzianiny siatkowej) i spełniać wymagania dotyczące formowania otworów oraz określone wymagania dotyczące wydajności określone w normie EN ISO 14116. Otwory w materiale otworu wentylacyjnego nie powinny przekraczać 10 mm w żadnym kierunku, gdy materiał jest mierzony płasko w nowym stanie.
W świecie wysokiego ryzyka, jakim jest gaszenie pożarów, gdzie płomienie buchają, a dym unosi się w górę, każdy element wyposażenia musi działać bez zarzutu, aby chronić osoby na pierwszej linii frontu. Spośród środków ochrony indywidualnej, kaptur przeciwpożarowy, regulowany normą EN 13911, ma kluczowe znaczenie. Norma ta wyznacza standardy, które gwarantują, że kaptury te chronią strażaków przed intensywnym ciepłem, płomieniami i konwekcyjnymi zagrożeniami pożarowymi, z którymi spotykają się podczas akcji.
Norma EN 13911 stanowi podstawę bezpieczeństwa strażaków i została zharmonizowana z dyrektywą UE 2016/425 w sprawie środków ochrony indywidualnej w celu certyfikacji sprzętu spełniającego rygorystyczne kryteria wydajności.
Norma ta została opracowana w celu uwzględnienia szczególnego zagrożenia, takiego jak narażenie głowy i szyi strażaków na ekstremalne zagrożenia termiczne. Tradycyjne hełmy zapewniają podstawową ochronę czaszki, ale obszary takie jak szyja, uszy i górna część ramion pozostają narażone bez dodatkowej ochrony. Kaptury strażackie, zazwyczaj wykonane z tkanin trudnopalnych, rozszerzają tę barierę, zapewniając bezszwowe uszczelnienie chroniące przed dymem, żarem i przegrzanymi gazami.
Niniejsza norma ma zastosowanie wyłącznie do kapturów przeciwpożarowych stosowanych w gaszeniu pożarów konstrukcji i związanych z tym operacjach ratowniczych. Co najważniejsze, wymaga ona traktowania kapturów jako części zintegrowanej całości. Należą do nich:
To holistyczne podejście zapewnia zgodność z przepisami i zapobiega powstawaniu potencjalnie śmiertelnych luk w zabezpieczeniach. Norma EN 13911 nie obejmuje zastosowań samodzielnych; jest przeznaczona do sytuacji, w których promieniowanie cieplne przekracza 10 kW/m², a konwekcyjne przenoszenie ciepła jest priorytetem, na przykład w przypadku pożarów budynków lub akcji ratunkowych pojazdów.
Wszystkie testy przeprowadzane są w akredytowanych laboratoriach, symulujących warunki rzeczywiste.
Wymagania te wynikają z danych dotyczących incydentów, które pokazują, że aż 15 procent urazów termicznych wśród strażaków powstaje w nieosłoniętych obszarach szyi.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 13911.
