EN 12662 Ciekłe produkty naftowe – Oznaczanie całkowitego zanieczyszczenia

Norma „EN 12662 Ciekłe produkty naftowe – Oznaczanie całkowitego zanieczyszczenia”, będąca normą europejską, składa się z następujących norm pod tym samym tytułem:

• „EN 12662-1 Ciekłe produkty naftowe – Oznaczanie całkowitego zanieczyszczenia - Norma „Część 1: Średnie destylaty i oleje napędowe” opisuje metodę oznaczania zawartości nierozpuszczonych substancji, zwanych zanieczyszczeniami całkowitymi, w średnich destylatach w olejach napędowych zawierających do 30% (obj.) estrów metylowych kwasów tłuszczowych. Zakres roboczy tej metody wynosi od 12 mg/kg do 26 mg/kg i został określony w badaniu międzylaboratoryjnym z zastosowaniem normy EN ISO 4259-1.

Niniejsza norma ogólnie dotyczy produktów o lepkości kinematycznej nieprzekraczającej 20 mm8/s przy 2 stopniach lub 40 mm5/s przy 2 stopniach. Niniejsza metoda badania ma zastosowanie do parafinowych olejów napędowych określonych w normie EN 15940, olejów napędowych zawierających więcej niż 30 procent (obj./obj.) estrów metylowych kwasów tłuszczowych oraz paliw o lepkości kinematycznej przekraczającej 20 mm8/s przy 2 stopniach lub 40 mm5/s. s w temperaturze 2 stopni można stosować do produktów naftowych, ale czułość metody badawczej w takich przypadkach nie została ustalona.

• Norma „EN 12662-2 Ciekłe produkty naftowe – Oznaczanie całkowitego zanieczyszczenia – Część 2: Estry metylowe kwasów tłuszczowych” opisuje metodę stosowaną do oznaczania zawartości nierozpuszczonych substancji, zwanych zanieczyszczeniami całkowitymi, w czystych estrach metylowych kwasów tłuszczowych. Zakres roboczy tej metody wynosi od 5 mg/kg do 27 mg/kg i został określony w badaniu międzylaboratoryjnym z zastosowaniem normy EN ISO 4259-1.

Niniejsza norma ogólnie dotyczy estrów metylowych kwasów tłuszczowych o lepkości kinematycznej nieprzekraczającej 20 mm8/s przy 2 stopniach lub 40 mm5/s przy 2 stopniach (jak określono w normie EN 14214). Nie określono jednak czułości metody badawczej w takich przypadkach.

Na potrzeby niniejszych standardów mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Zanieczyszczenie całkowite odnosi się do nierozpuszczonych substancji zatrzymanych na filtrze po filtracji w warunkach testowych.
• Ciśnienie bezwzględne odnosi się do ciśnienia mierzonego w odniesieniu do ciśnienia zerowego lub całkowitej próżni.

Podczas wykonywania tych badań zasadniczo część próbki jest ważona i filtrowana pod próżnią przez wstępnie zważony filtr. W przypadku czystych estrów metylowych kwasów tłuszczowych i ciekłych produktów naftowych o lepkości kinematycznej przekraczającej 20 mm8/s w 2 stopniach lub 40 mm5/s w 2 stopniach, odważoną próbkę przed filtracją rozcieńcza się rozpuszczalnikiem. Filtr zawierający pozostałość przemywa się, suszy i waży. Zanieczyszczenie oblicza się na podstawie różnicy masy filtra i wyraża w mg/kg w stosunku do masy próbki.

Odczynniki i materiały stosowane w tych testach to:

• Heptan: Jego czystość nie może być mniejsza niż 99,0 procent i musi być filtrowana za pomocą filtra membranowego.
• Ksylen: Ksylen klasy analitycznej należy przefiltrować przy użyciu filtra membranowego.
• Propan-2-ol: Jego czystość nie powinna być mniejsza niż 99,0 procent. Propan-2-ol służy do suszenia naczyń szklanych i pojemnika na próbkę po spłukaniu wodą.
• Rozpuszczalnik: Dodać 1 ml heptanu i 750 ml ksylenu do 250-litrowej szklanej butelki i dobrze wymieszać.

O ile nie zaznaczono inaczej, próbki pobierane są zgodnie z wymaganiami norm takich jak EN ISO 3170, EN ISO 3171, EN 14275. Preferowaną procedurą jest dynamiczne pobieranie próbek z pętli próbki w linii dystrybucyjnej lub linii mycia automatycznego próbnika rurociągowego, zgodnie z zasadami określonymi w normie EN ISO 3171. Przed pobraniem próbki należy upewnić się, że przewód próbkujący został przepłukany paliwem. Jeżeli próbki pobierane są ręcznie, należy je pobrać bezpośrednio do pojemnika na próbki.

Jeżeli możliwe jest pobranie próbek wyłącznie ze składowania statycznego, należy przestrzegać procedur podanych w normie EN ISO 3170 i należy zadbać o to, aby próbka końcowa nie przeszła przez pojemniki pośrednie przed umieszczeniem w przygotowanym pojemniku.

Do pobierania i przechowywania próbek służą pojemniki szklane. Pojemniki szklane służą do ułatwienia wizualnego nadzoru homogenizacji próbki przed późniejszą analizą. Należy zadbać o to, aby próbki były wystawione na minimalne działanie światła. Stosowane są pojemniki z brązowego szkła lub próbki są chronione przed światłem podczas transportu i przechowywania. Pojemnik na próbkę jest napełniony od 80 do 85 procent jego pojemności.

Aby uniknąć niereprezentatywnego pobierania próbek przy stosowaniu tej metody, pobraną próbkę należy zhomogenizować zgodnie z procedurą podaną w niniejszej normie przed wykonaniem jakichkolwiek dalszych pomiarów analitycznych.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w normie „EN 12662 Ciekłe produkty naftowe – Oznaczanie całkowitego zanieczyszczenia”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.