Ustawa o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA)

Ustawa o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA)

Ustawa o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA ) i norma ASTM D4236-94 dotycząca standardowych procedur oznakowania materiałów artystycznych pod kątem przewlekłych zagrożeń dla zdrowia, opracowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM), wymagają, aby wszystkie materiały artystyczne wprowadzane do obrotu w Stanach Zjednoczonych przeszły badania toksykologiczne w celu ustalenia potencjalnego wpływu produktu na zdrowie w sytuacjach przewlekłych oraz oznakowania zagrożeń.

Ustawa o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA)

Materiały artystyczne wymagają również oceny ryzyka toksykologicznego i powinny być odpowiednio oznakowane w przypadku wystąpienia ostrych zagrożeń, jeśli zostanie to uznane za konieczne, zgodnie z odpowiednimi wymogami regulacyjnymi. Usługi świadczone w ten sposób obejmują zazwyczaj następujące prace:

  • Ocena profili toksyczności substancji chemicznych w produkcie
  • Punkty końcowe badań toksykologicznych obejmują toksyczność przewlekłą, działanie żrące lub uszkodzenie skóry i oczu, uczulenie (skórne i oddechowe), mutagenność, rakotwórczość oraz badanie toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej.
  • Rozważania dotyczące narażenia (np. cechy fizyczne, dostępność i zamierzone zastosowanie produktu)
  • Rozważenie przewidywalnego niewłaściwego użycia produktu
  • Zalecenia dotyczące ostrzeżeń na etykietach produktów (jeśli ma to zastosowanie)
  • Certyfikat LHAMA zgodny z normą ASTM D4236-94

Do najważniejszych produktów wymagających certyfikacji LHAMA zalicza się: materiały artystyczne, takie jak farby, tusz (ołówki, długopisy, zakreślacze), kreda, krążki akwarelowe, kolorowe kredki, glina, ceramika, kleje.

Norma ASTM D4236-94 opisuje procedurę opracowywania etykiet ostrzegawczych dla materiałów artystycznych oraz zawiera zwroty określające zagrożenia i środki ostrożności oparte na informacjach dostępnych w środowisku naukowym i medycznym. Niniejszy wniosek dotyczy przewlekłych zagrożeń dla zdrowia, o których wiadomo, że są związane z produktem lub składnikami produktu, jeżeli występują w formie fizycznej, objętości lub stężeniu, które zdaniem toksykologa mogą powodować przewlekłe niekorzystne skutki dla zdrowia.

Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie materiałów artystycznych pakowanych w rozmiarach przeznaczonych dla indywidualnych użytkowników w dowolnym wieku lub dla uczestników małych grup.

Decyzje dotyczące etykietowania biorą pod uwagę racjonalnie przewidywalne użycie lub niewłaściwe użycie. Odpowiedzialność za etykietowanie środków ostrożności spoczywa na producencie lub firmie przepakowującej, która wprowadza materiały do ​​obrotu jako materiały do ​​użytku artystycznego lub rzemieślniczego.

W normie tej nie określono metod badawczych służących ustaleniu, czy dana substancja lub produkt stwarza przewlekłe zagrożenie dla zdrowia.

Praktyka ta nie ma zastosowania do produktów, które są odpowiednio oznakowane pod kątem znanych przewlekłych zagrożeń dla zdrowia, zgodnie z normami i praktykami oznakowania substancji chemicznych, np. inną krajową normą konsensusu, obowiązującymi przepisami dotyczącymi oznakowania, ustawami lub wytycznymi.

Ponieważ informacje o przewlekłych zagrożeniach dla zdrowia są niekompletne, a ostrzeżenia nie mogą obejmować wszystkich zastosowań danego produktu, mało prawdopodobne jest, aby etykiety ostrzegawcze gwarantowały całkowicie bezpieczne stosowanie produktu artystycznego.

Producenci lub firmy przepakowujące mogą chcieć wprowadzić oznakowanie ostrzegawcze dla materiałów artystycznych indywidualnie lub zbiorczo, zgodnie z tą praktyką. Zgodność może zostać potwierdzona przez jednostkę certyfikującą.

Niektóre materiały artystyczne zawierają związki mogące wywoływać przewlekłą toksyczność. Należą do nich różne rozpuszczalniki, niektóre pigmenty, szkliwa, środki osuszające do farb olejnych oraz azbest w masach modelarskich. Chociaż wiele z tych produktów zaprojektowano tak, aby mogli z nich korzystać profesjonaliści znający zasady bezpiecznego użytkowania, powszechne stosowanie materiałów artystycznych w szkołach sprawiło, że korzystają z nich również dzieci. Niewystarczające oznakowanie jest pogłębiane przez brak wiedzy wielu nauczycieli na temat zagrożeń dla zdrowia i bezpiecznego korzystania z materiałów artystycznych. Ponadto w klasach często brakuje odpowiedniej wentylacji, aby można było używać produktów na bazie rozpuszczalników. Rzecznicy bezpieczeństwa przeprowadzają ankiety i publikują raporty na temat materiałów wykorzystywanych na zajęciach artystycznych.

Ustawa o etykietowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA) wymaga, aby etykiety materiałów artystycznych były:

  • Zawiera ostrzeżenie informujące o przewlekłych zagrożeniach dla zdrowia,
  • Wymień składniki, które powodują te zagrożenia i
  • Wymaga, aby produkt zawierał instrukcję bezpiecznego użytkowania.

Na etykiecie produktu musi znaleźć się stwierdzenie „Zgodny z normą ASTM D4236-94”, które stanowi dowód, że wytyczne normy są przestrzegane. Ocenę musi przeprowadzić dyplomowany toksykolog, a produkt musi być poddawany ponownej ocenie okresowo, co najmniej raz na pięć lat.

Kolejną istotną informacją, którą można znaleźć na etykiecie zgodnie z niniejszą normą, jest źródło dodatkowych informacji. Jest to bezpłatny numer telefonu dostępny 24 godziny na dobę lub instrukcje dotyczące kontaktu z siecią centrów kontroli zatruć. Zgodnie z prawem dotyczącym oznakowania materiałów niebezpiecznych, produkty chronicznie niebezpieczne muszą być opatrzone numerem telefonu osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie produktu na rynek.

Jednolita ocena toksykologiczna produktów jest niezbędna do zapewnienia dokładności i spójności. Ustawa o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych nakłada na producentów obowiązek opracowania wytycznych pozwalających ustalić, czy materiały artystyczne i rzemieślnicze zawierają przewlekłe zagrożenia. Wymaga ona również, aby osoby odpowiedzialne za wprowadzanie materiałów artystycznych na rynek dostarczyły pisemny opis kryteriów stosowanych do określania tych zagrożeń oraz listę produktów, w przypadku których wymagane jest umieszczenie ostrzeżeń o przewlekłym zagrożeniu.

Krótko mówiąc, ustawa ta wymaga, aby wszystkie materiały artystyczne zostały zbadane w celu ustalenia, czy mogą one stwarzać przewlekłe zagrożenie, a także umieszczenia na materiałach artystycznych, które mogą stwarzać przewlekłe zagrożenie, odpowiednich etykiet ostrzegawczych.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe wchodzące w zakres „Ustawy o oznakowaniu niebezpiecznych materiałów artystycznych (LHAMA)”.

WhatsApp