EN 250 Sprzęt oddechowy – Niezależny aparat do nurkowania na sprężone powietrze z obiegiem otwartym – Wymagania, testowanie i znakowanie

W europejskiej normie „EN 250 Sprzęt oddechowy – Niezależny aparat do nurkowania na sprężone powietrze z obiegiem otwartym – Wymagania, testowanie i znakowanie” przewidziano samozasilający się podwodny aparat oddechowy na sprężone powietrze z obiegiem otwartym w celu zapewnienia bezpiecznej pracy urządzenia na głębokościach do 50 metrów. Opisano minimalne wymagania dotyczące urządzeń i podzespołów.

Niniejsza norma ma zastosowanie do niezależnych podwodnych aparatów oddechowych na sprężone powietrze z obiegiem otwartym. Celem wymagań i badań określonych w niniejszej normie jest zapewnienie minimalnego poziomu bezpiecznego działania podwodnego aparatu oddechowego do maksymalnej głębokości 50 metrów.

Norma ta obejmuje laboratoryjne i praktyczne testy wydajności mające na celu ocenę zgodności z wymaganiami.

Na potrzeby niniejszej normy mają zastosowanie następujące terminy i definicje (zazwyczaj zaczerpnięto je z normy EN 132):

• Samodzielny podwodny aparat oddechowy na sprężone powietrze z obiegiem otwartym to urządzenie posiadające przenośne źródło sprężonego powietrza noszone przez nurka, umożliwiające mu oddychanie pod wodą (w skrócie SCUBA). SCUBA składa się z zestawu niezależnych elementów, które w stanie gotowym do użycia spełniają wymagania tej normy i są ze sobą kompatybilne funkcjonalnie. Po połączeniu kompletny aparat SCUBA umożliwia użytkownikowi oddychanie powietrzem na żądanie z butli wysokociśnieniowej za pośrednictwem regulatora zapotrzebowania przymocowanego do maski. Wydychane powietrze przechodzi z regulatora zapotrzebowania do otaczającej wody przez zawór wydechowy bez recyrkulacji.
• Wysokie ciśnienie odnosi się do ciśnienia wewnątrz butli pneumatycznych oraz pomiędzy butlami pneumatycznymi a reduktorem ciśnienia.
• Średnie ciśnienie odnosi się do ciśnienia pomiędzy reduktorem ciśnienia a zaworem dozującym.
• Niskie ciśnienie odnosi się do ciśnienia wewnątrz maski, w przybliżeniu ciśnienia otoczenia.
• Nominalne ciśnienie robocze odnosi się do maksymalnego ciśnienia roboczego odpowiednich komponentów
• Ciśnienie referencyjne odnosi się do ciśnienia równowagowego występującego w masce twarzowej, gdy nie ma przepływu gazów oddechowych.
• Ciśnienie oddechowe odnosi się do różnicy ciśnień na części twarzowej (w odniesieniu do ciśnienia odniesienia mierzonego podczas wdechu i wydechu)
• Ciśnienie oddechowe odnosi się do różnicy ciśnień na części twarzowej (w odniesieniu do ciśnienia odniesienia mierzonego podczas wdechu i wydechu)
• Podciśnienie otwarcia (ciśnienie pęknięcia) odnosi się do ciśnienia oddechowego podczas wdechu wymaganego do otwarcia zaworu wdechowego.
• Objętość wyparta (wydechowa) odnosi się do objętości gazu oddechowego wypartego przez symulator oddychania podczas jednej połowy cyklu (wdechu lub wydechu) (mierzonej w litrach).
• Częstotliwość oddechowa odnosi się do ustawień symulatora oddychania, mierzona w cyklach na minutę.
• Częstotliwość oddechowa odnosi się do ustawień symulatora oddychania, mierzona w cyklach na minutę.
• Minutowa objętość oddechowa lub szybkość wentylacji zwraca iloczyn objętości oddechowej i częstotliwości oddechowej mierzonej w litrach na minutę.
• Cykl ciśnieniowo-objętościowy odnosi się do wykresu utworzonego podczas cyklu oddechowego poprzez wykreślenie ciśnienia oddechowego w funkcji wypartej objętości.
• Praca oddechowa to praca wykonywana podczas cyklu oddechowego. Praca ta jest na ogół proporcjonalna do obszaru ograniczonego przez cykl ciśnienie-objętość. Praca związana z dodatnim ciśnieniem podczas wdechu nie jest wliczana do całkowitej pracy oddychania.
• Maska na twarz odnosi się do urządzenia służącego do podłączenia urządzenia do użytkownika. Może to być ustnik, maska ​​pełnotwarzowa lub hełm do nurkowania.
• Zespół ustnika odnosi się do urządzenia, które zwykle trzyma się za zęby, uszczelniając wargi i przez które wdychane i wydychane jest powietrze.
• Maska pełnotwarzowa to część twarzowa zakrywająca usta, nos, oczy i podbródek, która może być wyposażona w ustnik lub maskę wewnętrzną.
• Hełm nurkowy to część twarzowa zakrywająca całą głowę, która może być wyposażona w ustnik lub maskę wewnętrzną.
• Przestrzeń martwa to objętość przestrzeni utworzonej pomiędzy ustami a częściami wdechowymi i wydechowymi.

SCUBA musi być wyposażony co najmniej w sprzęt opisany powyżej (butle z powietrzem, regulator zapotrzebowania, urządzenie zabezpieczające, ramę do noszenia lub uchwyt do butli z powietrzem, możliwość zapięcia pasa bezpieczeństwa, system nośny, część twarzową (taką jak ustnik lub urządzenie zakrywające całą twarz) maska ​​lub hełm do nurkowania) i dołączyć instrukcję użytkowania

SCUBA i podzespoły muszą być zaprojektowane, a ich elementy umieszczone w taki sposób, aby zapewnić ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi spowodowanymi czynnikami zewnętrznymi i umożliwić przeprowadzenie niezbędnych kontroli funkcjonalnych przed nurkowaniem. Połączenie elementów nie może mieć negatywnego wpływu na bezpieczną obsługę i użytkowanie urządzenia. W przypadku połączonych ze sobą kilku butli należy zwrócić uwagę, aby nie było utrudnione wyrównywanie ciśnień pomiędzy otwartymi zaworami butli lub otwartymi zaworami zapasowymi.

SCUBA i podzespoły nie powinny posiadać wystających części, narożników i krawędzi, które mogłyby zranić nurka. Wszystkie części, które nurek musi obsługiwać podczas użytkowania, muszą być dostępne i możliwe do kontrolowania nawet w rękawicach ochronnych. Musi być zaprojektowany w taki sposób, aby jego ustawienia nie mogły zostać przypadkowo zmienione podczas użytkowania.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, zapewnia co następuje: „Sprzęt oddechowy EN 250 – Niezależne sprężone powietrze z obiegiem otwartym urządzenie do nurkowania - Wymagania, badanie i znakowanie Świadczy także usługi testowania określone w „normach”.