EN 12520 Mobilya - Güvenlik, Güç ve Dayanıklılık - Ev Oturma Alanları İçin Gereklilikler

Bir Avrupa standardı olan “EN 12520 Mobilya - Güvenlik, güç ve dayanıklılık - Ev oturma alanları için gereklilikler” standardında, yetişkinler için her türlü ev tipi oturma yerinin güvenliği, dayanıklılığı ve dayanıklılığı için asgari gereklilikler açıklanmaktadır. Ayrıca, koltuk yan yana dayanıklılığı ve parmak sıkışması, kesme ve sıkıştırma için ilave test yöntemleri açıklanmaktadır.

Ancak bu standart, şu sayılanlar için gereklilikler içermez:

• Sıralanmış oturma yerleri, ev dışı kullanım için oturma yerleri, ofis çalışma sandalyeleri, eğitim kurumları için sandalyeler, açık hava oturma yerleri ve Avrupa standartlarının mevcut olduğu bağlantılı oturma yerleri için bağlantılara yönelik gereklilikler.
• Döşeme malzemelerinin, tekerleklerin, yatırma ve eğme mekanizmalarının ve koltuk yüksekliği ayar mekanizmalarının dayanıklılığı için gereklilikler.
• Elektrik güvenliği için gereklilikler.
• Yaşlanmaya, bozulmaya, yanıcılığa ve ergonomiye karşı direnç için gereklilikler.
• Gereklilikler.

Bu test yöntemi, 110 kg’a kadar ağırlığa sahip kişiler tarafından kullanıma dayanmaktadır.

Standart ekleri şu şekilde düzenlenmiştir:

• Ek A (normatif), D-G noktalarında koltuk yan yana dayanıklılık testini belirtir.
• Ek B (bilgilendirici), standart içinde verilen tabloda belirtilen testlerin bazılarının gerekçelerini verir.
• Ek C (normatif), parmak sıkışması ve kesme ve sıkıştırma için test yöntemlerini belirtir.
• Ek D (normatif), askılı esnek malzeme ile oturma için koltuk yükleme noktasını belirtir.

Bu standardın doğrultusunda şu terimler ve tanımlar geçerlidir:

• Erişilebilir parça, kullanıcının oturma yeri amaçlanan kullanım konfigürasyonunda olduğunda kolayca erişebildiği ve kullanıcının istemeden temas etme olasılığının yüksek olduğu parçadır.
• Ayak dayanağı, kullanıcının ayaklarını desteklemek için tasarlanmış ve kullanıcının oturma yerine binmesine veya inmesine yardımcı olan parçadır.
• Bacak dayanağı, kullanıcının bacaklarını desteklemek için tasarlanmış oturma alanının uzantısıdır. Bir bacak dayanağı oturma yerinin yapısına kalıcı olarak takılabilir veya takılamaz ve oturma yeri olarak kullanılmaya uygun olmayabilir.
• Tek sütunlu oturma yeri, üst kısmı, oturma yerini de içeren, en dar noktasında çapı 120 mm2ye kadar olan tek bir desteğe monte edilmiş oturma yeridir. Örneğin gazlı amortisörlü sandalyeler buna dahildir.
• Tabure, sırt dayanağı olmayan veya sırt dayanağı olan, oturma yüzeyinden yüksekliği en az 100 mm olan oturma ünitesidir.

Testler aynı numune üzerinde ve tabloda listelendikleri sırayla gerçekleştirilir. Ayrı bir numunenin kullanılabileceği 15 numaralı test (EN 13759) hariç.

Genel güvenlik gereklilikleri: Oturma yeri, kullanıcının yaralanma riskini en aza indirecek şekilde tasarlanmalıdır. Oturma yeri, amaçlanan kullanım konfigürasyonunda konumlandırıldığında, kullanıcının amaçlanan kullanım sırasında temas ettiği oturma yerinin tüm parçaları, fiziksel yaralanma ve hasarın önleneceği şekilde tasarlanmalıdır. Bu gereklilik, şu durumlarda karşılanır:

• Kullanıcıyla doğrudan temas halinde olan oturma yerinin kenarları ve köşeleri yuvarlatılmış veya pahlanmışsa
• Amaçlanan kullanım sırasında erişilebilen diğer tüm kenarlar ve köşeler çapak veya keskin kenarlardan arındırılmışsa.

Hareketli ve ayarlanabilir parçalar, yaralanmaların ve yanlışlıkla çalıştırmanın önleneceği şekilde tasarlanmalıdır. Oturma yerinin yük taşıyan parçaları istem dışı gevşememelidir. Kaymayı desteklemek için yağlanan tüm parçalar, normal kullanımda kullanıcıları yağ lekelerinden korumak için tasarlanmalıdır.

Boru veya sert bileşenlerdeki delikler 7 mm ile 12 mm arasındaki erişilebilir parçalarda boru bileşenlerinin uçlarında veya sert bileşenlerde delik olmamalıdır, ancak penetrasyon derinliği 10 mm’den az olmalıdır. Bu gereklilik, bu standarda uygun olarak test edildiğinde herhangi bir tehlike yoksa yerine getirilir.

Kesme ve basınç noktaları açısından bu standartta yer alan gereklilikler elektrikle çalışan mobilyalar için geçerli değildir. Elektrikle çalışan mobilyalar için gereklilikler, EN 17684 standardında sağlanmıştır.

Oturma yeri, stabilite açısından tabloda listelenen ilgili testler tamamlandıktan sonra EN 1022 standardı gerekliliklerini karşılamalıdır. Herhangi bir test yapılmadan önce stabilite gerekliliklerini karşılamayabilecek oturma yeri durumunda, tabloda belirtilen test dizisine başlamadan önce geçerli stabilite testleri gerçekleştirilebilir.

Oturma yerleri, tabloda verilen sıraya göre ve EN 1728 standardında yer alan test koşullarına uygun olarak güç ve dayanıklılık açısından test edilir. 1, 2, 3.1, 3.2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 15 numaralı testlerin güvenlik açısından önemli olduğu kabul edilmektedir.

Standart içinde verilen tabloda yer alan test yöntemleri şunlardır:

1. Koltuk statik yük ve sırt statik yük testi

2. Koltuk ön kenarı statik yük testi

3.1 Ayak dayanağı statik yük testi

3.2 Bacak dayanağı statik yük testi

4. Kol dayanağı yanlara statik yük testi

5. Kol dayanağı aşağı statik yük testi

6. Kombine koltuk ve sırt dayanıklılık testi

7. Koltuk ön kenarı dayanıklılık testi

8. Koltuk yan yana dayanıklılık testi

9. Kol dayanağı dayanıklılık testi

10. Bacak öne statik yük testi

11. Bacak yanlara statik yük testi

12. Koltuk darbe testi

13. Geri düşme testi

14. Sırt darbe testi

15. Elektrikle çalışan oturma ürününün dayanıklılığı

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 12520 Mobilya - Güvenlik, güç ve dayanıklılık - Ev oturma alanları için gereklilikler” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.