EN 913 Jimnastik Ekipmanları - Genel Güvenlik Gereksinimleri ve Test Yöntemleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 913 Jimnastik ekipmanları - Genel güvenlik gereksinimleri ve test yöntemleri” standardında, yetkili bir kişi tarafından denetlenmesi gereken ve diğer bireysel standartlarda veya yasal düzenlemelerde belirtilmeyen tüm jimnastik ve spor aletleri ile beden eğitimi, antrenman ve yarışma amaçlı tüm ekipmanlar için genel güvenlik gereklilikleri ve test yöntemleri açıklanmaktadır.

Bu belgenin amaçları doğrultusunda, aşağıdaki terimler ve tanımlar geçerlidir:

• Tehlike, potansiyel zarar kaynağını ifade eder.
• Risk, zararın meydana gelme olasılığı ile bu zararın ciddiyetinin birleşimidir.
• Vücut kütlesi, ekipmanı kullanan kişinin veya kişilerin kütlesidir.
• Statik yük, ekipmanın yapısı, eklenen ağırlıklar ve önceden gerilmiş bileşenler nedeniyle ekipmana etki eden yükü ifade eder.
• Dinamik faktör, dinamik bir hareket sırasında etkin vücut kütlesindeki artışı hesaba katan faktördür.
• Güvenlik faktörü, kullanılan vücut yükü ve dinamik faktördeki belirsizlikleri kapsamayı amaçlayan ve malzemeler ve üretim süreçlerindeki değişikliklere izin vermeyen faktördür.
• Değişken yük, statik ve vücut yükleri dışındaki faktörlerden kaynaklanan yükü ifade eder.

Risk değerlendirmesi “ISO 12100 Makinelerin güvenliği - Tasarım için genel ilkeler - Risk değerlendirmesi ve risk azaltma” standardına dayanmaktadır. Jimnastik ekipmanları için on iki tehlike kategorisi veya tehlike kaynağı dikkate alınmıştır. Bunlar şunlardır:

• Ezilme
• Kesme
• Kesme ve koparma
• Dolanma ve sıkışma
• Darbe
• Bıçaklama veya delme
• Sürtünme ve aşınma
• Yetersiz mekanik mukavemet
• Uygun olmayan malzeme kullanımı
• Kayma dahil istenmeyen hareket
• Uygun olmayan ergonomik tasarım
• Yanlış veya eksik bilgi

Genel güvenlik gereksinimleri bu standartta şu şekilde açıklanmaktadır:

• Malzemeler, bir sonraki ilgili bakım muayenesinden önce, bunlardan üretilen ekipmanın yapısal bütünlüğünün etkilenmeyeceği şekilde seçilmeli ve korunmalıdır. Malzemelerin seçimi ve kullanımı, uygulanabilir olduğu durumlarda ilgili Avrupa standartlarına uygun olmalıdır. Ekipman için bir malzeme veya madde seçerken, olası herhangi bir çevresel toksik tehlike göz önünde bulundurularak, malzemenin veya maddenin nihai bertarafına dikkat edilmelidir. Bu tür maddelerin tanımlanması ve sınıflandırılmasıyla ilgili bilgiler, “EC 1272/2008 sayılı tehlikeli maddelerin ve karışımların sınıflandırılması, paketlenmesi ve etiketlenmesi” direktifine ve “EC 1907/2006 sayılı kimyasalların kaydı, değerlendirilmesi, yetkilendirilmesi ve kısıtlanması (REACH)” direktifinde yer almaktadır.
• Yüzey kaplaması açısından çıkıntılı çivi, çıkıntılı tel halat sonlandırma veya sivri veya keskin kenarlı bileşenler olmamalıdır. Pürüzlü yüzeyler herhangi bir yaralanma riski oluşturmamalıdır. Tüm kaynaklar pürüzsüz olmalıdır. Ekipmanın erişilebilir herhangi bir parçasındaki çıkıntılı cıvata dişleri kalıcı olarak örtülmelidir (örneğin kubbe başlı somunlar). 8 mm’den daha az çıkıntı yapan somunlar ve cıvata başları, çapaksız olmaları koşuluyla erişilemeyen parçalarda izin verilir. 8 mm’den fazla çıkıntı yapan ve çıkıntılı parçanın ucundan 25 mm’den fazla olmayan bitişik alanlar tarafından korunmayan köşeler, kenarlar ve çıkıntılı parçalar yuvarlatılmalıdır. Eğrinin minimum yarıçapı 3 mm olmalıdır. Standart içinde verilen şekilde, somunlar ve cıvatalar için koruma örneklerini ve izin verilen çıkıntılı parçalar gösterilmektedir. Ayrıca izin verilmeyen çıkıntılı parçaların örnekleri gösterilmektedir. Bu gereklilik sadece bileşenlerle istenmeyen temastan kaynaklanan yaralanmaları önlemek için tasarlanmıştır.
• Boşluklar ve kesme / ezilme noktaları bakımında, kullanım sırasında baş ve boyun veya parmak sıkışması tehlikesi yaratabilecek açıklıklar, boşluklar veya kesme / ezilme noktaları olmamalıdır. Ekipman bileşenleri, tasarım gereği veya yük altında sapma veya bükülme yoluyla birbirlerine veya zemine göre hareket edebildiğinde, bu hareketle sıkışma noktası oluşmamalıdır. Bu gereklilikler, standart ekinde belirtilen yöntemler kullanılarak görsel bir inceleme ve ölçüm gerçekleştirilerek değerlendirilir (Ek A). Bir açıklığın çevresinin en alt kısmının zemin seviyesinden 600 mm’den az olduğu durumlarda baş ve boyun sıkışması tehlikesinin var olduğu düşünülmemektedir. Bir ekipman parçası farklı yüksekliklerde veya farklı yönlerde kullanılabiliyorsa, tüm olası yükseklikler ve yönler dikkate alınır.
• Bir taşıma sistemi kullanıldığında, ekipmanın bir ucundan en az 75 kg ağırlık yüklendiğinde devrilme olasılığı olmamalıdır. Bir taşıma sistemi bir zemin eşiğiyle karşılaştığında, mekanizma devre dışı kalmamalı veya istemeden düşmemelidir.
• Herhangi bir zemin sabitlemesi, ekipman zemine bağlı olmadığında zemin seviyesinden çıkıntı yapmayacak veya çapı 8 mm’ye eşit veya daha büyük açıklıklar sağlamayacak şekilde tasarlanmalıdır.
• Bireysel ekipman standartlarında başka bir yerde belirtilmediği sürece, ekipmanın stabilitesi ve dayanıklılığının doğrulanması, mühendislik hesaplamaları veya standart ekinde belirtilen prosedürlere uygun olarak test edilerek gerçekleştirilir (Ek B).
• Normal eylemin yatay yönde bir dengesizleştirici kuvvet ürettiği denge testleri için, örneğin atlama, teorik yatay test kuvveti standart içinde verilen formül kullanılarak hesaplanmalıdır. Bireysel ekipman standartlarında başka bir yerde belirtilmediği sürece, sabitlenmemiş gövde bölümlerine sahip ekipmanlar için, standart içinde verilen formüle göre hesaplanan teorik test kuvvetinin yüzde 65’i veya 50 N, hangisi daha büyükse, teorik yatay test kuvveti ile gerçek bir test yapılmalıdır.

Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, “EN 913 Jimnastik ekipmanları - Genel güvenlik gereksinimleri ve test yöntemleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.